Monday, April 9

Ready to go back home

Sorry mum and dad, but I mean to my apartment in Hong Kong... We've had a great holiday here in Bangkok. We've done lots of cool stuff and the weather was good too. With our HK experience we could go to all the places we wanted, so that's very nice. I'll put an day by day report on the blog very soon, because it wouldn't fit in one, or you'll fall asleep while reading! :-D Ok, got to stop now. I'm typing this message at the airport. Going to catch my plain.

Dutch:

Sorry mama en papa, maar ik bedoel dat ik weer terug ga naar het appartement in Hong Kong... We hebben een geweldige vakantie gehad hier in Bangkok. We hebben een boel leuke dingen gedaan en het weer werkte ook lekker mee. Met onze ervaring met HK konden we ook alle plekken bezoeken, dus dat is heel mooi. Ik plaats binnenkort een verslag van onze reis online, per dag. Dit omdat het niet in een log zou passen, of anders zou iedereen in slaap vallen tijdens het lezen... :-D Ok, ik moet nu stoppen. Ik ga nu het vligtuig pakken, want ik typ dit bericht nu op het vliegveld.

Blogging from the airport

At the moment we are at Bangkok airport. We are waiting for the plane to leave, which should be in a hour. I'm typing this log on a very crappy metal keyboard, so I won't make it long, and I will translate it to dutch later. I promise I put on a bigger log later this week in Hong Kong. For now, the Bangkok holiday was excellent!

Thursday, April 5

Lenzendrama in Bangkok

Greetings from Bangkok! Well, we can please you with the fact that we arrived safely in Bangkok! Unfortunally the other (cheaper) flight that we could take didn't crash, so I feel a bit ripped off, but the luxury of this amazing Hotel makes all good. :-)

When we left Hong Kong the weather was foggy again, so I hoped for the best in Bangkok. The flight was a bit delayed, but we had an easy flight to Bangkok. The weather turned up quite well. Actually, just great! Sunny weather with small clowd patches and a geenhouse temparature. This was of course the first thing I noticed when I got off the plain in Bangkok. My sister was so right, it's just like wandering into a greenhouse. We arrived at the new airport, which is still not completely finished. Despite of that, we could get very easy to the taxi with our friends (Victor and Alvin) who also went to Bangkok. We had a different hotel than theirs, so we took our own taxi. Not the rip-off ones they offer you when you get past the douane, but the normal ones. However, normal... Our bags were tied up with a very thin elastic rope in the trunk of a tuned taxi. Luckily the airco was on in the taxi, so we raced down the highway in this taxi with speed. We had a fixed pice, so traffic jams woudn't ruin everyting. However, the airco did. At one point the bloody thing broke down and I was wandering in sweat. Luckily the outside temparature was not that bad traveling at a over the maximum speed on the highway, so the opened windows did their job. :-)

The arrival at the Hotel was a bit weird. Our taxi got bomb-checked with guards using mirrors to look underneath the car, and I got then my first Thai smile. Normally guard have to look impressive, but this one smiled with such friendlyness that it just made me feel good. The check-in was in the same nice way, and we were brought to our kingdom. Man, what a room. I'm so happy I don't do a backpack trip right now. :-)
So we headed straight to the pool for a fresh dive. But first I had to took some pictures of the riverside because the red sunset was so beautiful. We settled down at our chairs and I got in the water for a swim. The wather was very warm but still very refreshing. I decided to do a quick dive and wondered if I could open my eyes in the wather because of my lenses. Well that question got answered pretty fast, because I lost my right lens. Unfortunately I left my glasses at Adam's place, so I couldn't put them on. So now I had to look trough a world of sharpness and blurryness. That was so uncomftable. So I expected the worse that my Bangkok holliday was ruined because I could not see anymore. I decided with Patrick to just go for a walk and find all those small food stands we saw on our way to the hotel, so that we could have something like a walking BBQ. Unfortunately I couln't see anything and it only got me more mad about losing my lens. Because the stands were all gone, and I couldn't see anything, we decided to just walk back to the hotel, and just have some dinner there. I would ask the next morning at the lobby if they could show us places to get day-lenses and write some Thai sentences down to help us explain to the shop people. We decided to walk tough the small shopping mall in front of the Hotel, and suddenly my eye catched the BetterVision billboard. Better vision? Well I could use that! So I went running down the street searchig for that shop. And I found it! And it was still open. I don't know how many times I said "thank you" before I went out of the shop, but it was definitely quite a lot! I'm so happy that I can see normally again and that I can still enjoy my trip here in Bangkok. To celebrate this we found a restaurant where they had small snack dishes, so we still had our BBQ. So this is were I ended up now. Typing this story in the business center in the Hotel. I'll go to bed now, but I'll post some more logs these days. So keep checking!

Dutch:

Groeten uit Bangkok! Nou, ik kan jullie gerust stellen met het feit dat we veilig aangekomen zijn in Bangkok! Jammer genoeg is de andere (goedkopere) vlucht die we konden nemen niet neer gestort, dus ik voel me een beetje belazerd, maar de luxe van dit hotel maakt alles goed. :-)

Toen we Hong Kong verlieten was het weer behoorlijk bagger doordat het mistig was, dus ik hoopte maar het beste voor Bangkok. The vlucht was een beetje vertraagd, maar we hadden een gemakkelijke vlucht naar Bangkok. Het weer draaide goed bij. Nou eigenlijk, fantastisch zelfs, zonnig weer met een paar wolkjes en een broeikas temperatuur. Dit was natuurlijk het eerste wat mij op viel en mijn zus Jessy had er zo gelijk over. Het voelt inderdaad alsof je een broeikas binnen stapt. We zijn aangekomen op het nieuwe vliegveld, welke nog steeds niet af is. Desondanks konden we erg gemakkelijk bij de taxi's komen met onze vrienden (Victor en Alvin) die ook met ons naar Bangkok zijn gereisd. We hadden een ander hotel dan hun, dus we zijn ieder in een eigen taxi gestapt. Niet diegene die je belazeren en roepen net nadat je de douane verlaat, maar de normale. Hoewel, normaal... Onze koffers werden vast gebonden met een wel heel dun elastisch touw in de achterbak van een dik getunede taxi. Gelukkig was de airco wel aan, dus we zijn de autosnelweg afgesjeesd met deze taxi met snelheid. We hadden een vaste prijs, dus verkeersopstoppingen konden geen prolemen vormen. De airco daarentegen deed dat wel. Het stomme ding viel op een gegeven moment uit, en ik baande in het zweet. Gelukkig was de buitentemperatuur zo gek nog niet op een snelheid over het maximum toegestaan, dus een geopend raam deed wel zijn werk. :-)

De aankomst bij het hotel was een beetje raar. Onze taxi werd gecontroleerd op bommen met spiegeltjes door bewakers en daarbij kreeg ik meteen mijn eerste Thaise glimlach. Normaal moeten bewakers intimiderend kijken, maar deze glimlachte met zo'n vriendelijkheid dat ik het er zowat warm van binnen kreeg. De check-in was op hetzelfde vriendelijke niveau en we werden naar ons koningkrijk gebracht. Man, wat een kamer! Ik ben nu zo blij dat ik geen backpack reis doe! :-)
Dus we zijn maar meteen naaar het zwembad gestormd voor een frisse duik. Maar niet voordat ik een paar foto's had geschoten van de oever van de rivier want de zonsondergang was zo mooi. We zakten neer in onze stoelen, en ik ben toen in het water gesprongen om wat te zwemmen. Het water was vrij warm, maar toch nog steeds erg verfrissend. Ik besloot om een kleine duik te maken en was me af aan het vragen of ik mijn ogen onder water open kon maken in verband met mijn lenzen. Nou, die vraag werd snel beantwoord, omdat ik toen mijn rechterlens verloor. Jammergenoeg ligt mijn bril nog steeds bij Adam, dus ik kon deze niet ter vervanging op doen. Dus nu moest ik de wereld zien door een zicht van scherpte en wazigheid. Dat was zo vervelend. Daarom verwachtte ik al het ergste en vermoedde dat deze trip verlroen was. Patrick en ik besloten maar om een wandeling te maken om alle kleine kraampjes te vinden die we hadden gezien op weg hier naar toe, zodat we zoiets konden doen als een wandelende BBQ. Jammergenoeg kon ik niets meer zien en de kraampjes waren ook al weg, dus we besloten om weer terug te gaan naar het hotel. Dit maakte me alleen maar bozer over het verliezen van de lens. Ik zou de volgende morgen bij de balie gaan vragen of ze op papier in het Thais konden schrijven hoe ik daglenzen kon kopen. We besloten om het winkelcentrum door te lopen die voor het hotel ligt, en plotseling vliel mijn oog op een reclamebord van Better Vision. Nou, dat kon ik wel gebruiken, beter zicht, dus ik rende de straat af om die winkel te vinden. En ik vond deze en nog open ook! Ik weet niet hoe vaak ik "thank you" heb gezegd voordat ik daar weer de deur uit ging, maar het was weldegelijk een hele boel! Ik ben zo blij dat ik weer normaal kan zien en dat ik nog kan genieten van deze trip. Om dit te vieren hebben we nog een restaurant gevonden waar ze allemaal kleine snack gerechten hadden en hebben zo nog onze BBQ gehad. Dus hier ben ik nu geeindigd, dit bericht aan het tikken in de Business Center van het hotel. Ik ga nu naar bed, maar ik ga de komende dagen nog meer berichtjes plaatsen. Dus blijf lezen!

Tuesday, April 3

Hiking Lantau Island

Nederlandse versie hieronder...

Well, finally here it is. A new long blog you've been all waiting for... I finally found some time to post a new blog. I've been ordering my photo's all week, so I hope you all like the result in the photo album. :-)

After a long week hard working, I could relax at last in the weekend. Well, it depends how you interpret "relax". Of course Patrick and I headed downtown to get some drinks. We took the famous SoHo escalator, to get to a Mexican restaurant. The food was good, but both we were ready for some beer. So we joined other colleagues at Lan Kwai Fong. Because they hadn't eaten yet, we returned to the same restaurant. And what would be better than a large jug of Margarita? After a few minutes at the dinner, the subject changed to spicy food. One of my colleagues had a bad experience with some very spicy stuff. A few minutes later the stuff called "Bomba Calabrese" if I recall it well, was on the table. I took only a tiny bit on my fingertip and swallowed it. Well, that was not so hard... Tasted spicy but not that special... But then, after a minute or two, I was on fire! It hurt so badly! I couldn't even breath normally. Of course the others on the table having big fun, but Patrick and I were in a different position. Poor Patrick had also swallowed a bit. He couldn't stand it and ran off to the toilet to flush his mouth. Well, I was proud so stayed and pretended to be a grown up man... :-D That didn't work out as expected, because I could feel body parts like my ears fizz. Eventually it hurt for more than an hour, so I really don't want to try that again. Just imagining eating a whole spoon gives me immediate pain thoughts... Patrick took a good photo with my facial expressions really stating that. Unfortunately the photo is still on Patrick's phone, so you have to wait a bit...

After dinner we headed back to Lan Kwai Fong. We settled down in Hardys, to get entertained by foreigners singing out of line. After some Grolsch (yes, they have it there!) we went to Insomnia. With the live band and lots of people, I tried to insist Patrick again to dance. However, Patrick is very hard to convince, so I said that I'd show him how to do it. So I headed to the girl that was a bit dancing in front of him and started to dance. My little joke for Patrick went a bit out of hand, because the rest of the evening was a night that I won't forget very soon... :-)

Saturday was a day to relax of the week before, so not that special for you... I went home early, so that's kind of special. :-) This, because the next morning I had to keep a promise. I finally went for a hike on Lantau Island. The weather was not that nice, but still I wanted to hike that mountain, I've been planning on that for too long. So I took in the early morning the ferry to Central and from there on the faster Catamaran ferry to Mui Wo. After an easy ride I had again land under my feet, this time Lantau Island.

The first part of the hike was easy. Good to experiment with the camera and also to hear the weird clicking sounds of the bugs flying around. That sound was so massive and never stopped. It took not long to find the starting point of the Lantau Trail. As you can see the weather could have been better. Although that didn't keep the butterflies away. I ran into a lot of them on my hike. The black one was huge and beautiful. Too bad it was too fast to take a nice picture of it...
The terrain started to get rougher, but since I got a bit used to the hiking in HK, I sill could move fast. After a refreshing splash of water from a clear creek I could continue my path again. The climbing took for ages, but sometimes the fog would clear up a bit and I could see the distance I already had traveled. Then suddenly I reached the top, and landed on the other side of the hills. Because the fog was bumping against them, the visibility became clearer and I could see the Hong Kong International Arport in the sea. I reached a fork of the road, so I had to look where I had to go, because there were no clear signs. Luckily there were some pathfinders so I asked them where to go, because I was too lazy to get my own map out of my bag. So they grabbed their map and started searching. After a minute my patience was gone, so I took my own map, and showed them in a few seconds where we were, and where to go. Haha, always fun to find the path for a pathfinder. ;-) So I continued my hike. The path went down into a valley. From the bottom of that valley I started to talk to the hikers I met a few times on the trail, and we went up the hill together. That was a good choice, because it was a pretty though climb. At one moment I could only see as far as 10 meters, and with only steep rock stairs swinging up the hill. When I finally reached the top it was quite disappointing. I could see as far as 5 meters, and there were only scary abyss on every side. It felt like I was on my own island in the clouds. So I went downwards. After a few hundred meters downwards the sky started to clear up. And suddenly I could spot the big Buddha in the clouds. When I finally reached Ngong Ping, I was exhausted of my 15 kilometer hike. Luckily I didn't need to walk down to the MTR station. I took the cable cart. There was a massive queue however. But because I would like to have a one-way ticket, I could only buy a standing-only ticket. Luckily the queue for that waiting line was about 5 people, so I got a few annoyed faces of people waiting while I could move past them quickly. I had no problems with standing, because the view was breathtaking. I could easily look in every direction and the bright weather made it even better. It was an easy ride back with the MTR and could finally sit down to relax. But not for long, because I still had a date left for that night. So my weekend ended in a nice way having dinner with the girl I met from the day before. :-)

Dutch:

Nou, hier is ie dan eindelijk. De nieuwe log waar jullie zo lang op hebben moeten wachten... Ik heb eindelijk wat tijd gevonden om wat te tikken. Ik ben de hele week bezig geweest om de foto's te ordenen, dus ik hoop dat het resultaat bevalt. :-)

Na een lange week hard werken was ik wel toe om even uit te rusten in het weekend. Nouja, het is natuurlijk maar net hoe je uitrusten interpreteerd... Natuurlijk ben ik met Patrick de stad in getrokken om wat te gaan drinken. Via de beroemde SoHo roltrap zijn we naar een Mexicaans restaurant gegaan. Het eten was heerlijk, maar beiden waren we gereed voor bier. Dus we gingen naar Lan Kwai Fong om daar onze collega's te zien. Omdat ze zelf nog niet hadden gegeten zijn we weer terug gegaan naar het Mexicaanse restaurant. Om daar met een grote kan Margarita neer te ploffen.
Na een paar minuten sloeg het onderwerp over op pittig eten. Een van mijn collega's had daar slechte ervaring mee gehad, en vooral met een specifiek goedje. Na een paar minuten stond een schoteltje met het beruchte spul op tafel. "Bomba Calabrese" als ik het me goed herinner. Ik heb maar een vingertopje gepakt en opgelikt, om zeker te zijn. Nou, dat was niet zo moeilijk! Het was wel pittig, maar niet speciaal. Maar toen, sjonge, na een paar minuten stond ik in brand! Het deed echt vreselijk pijn! Ik kon nieteens meer normaal ademen... Natuurlijk hadden de anderen aan de tafel grote lol, maar Patrick en ik zaten in een andere positie. Arme Pat had ook een beetje opgelikt. Hij kon het niet uistaan en is naar de wc gerend om daar zijn mond te spoelen. Ik probeerde me groot te houden, maar dat lukte niet echt, want ik kon lichaamsdelen zoals mijn oren voelen tintelen! Uiteindelijk heeft het meer dan een uur pijn gedaan, dus dit doe ik niet meer zo snel nog eens. Alleen al de gedachte aan een lepel naar binnen werken geeft me al acute pijngedachten! Patrick kan dat wel maatstaven met een mooie foto die hij nam met mijn gezichtsuitdrukking. Jammergenoeg staat deze nog steeds op Patrick's telefoon, dus je moet nog even wachten...

Na het eten zijn we weer terug gegaan naar Lan Kwai Fong. We nestelden ons in Hardys, om daar geamuseerd te worden door valszingende buitenlanders. Na een paar Grolsch (ja, dat hebben ze daar!) zijn we naar de Insomnia gegaan. Met een liveband en veel mensen heb ik Patrick over proberen te halen om wat te dansen. Dat lukte helaas niet echt, dus ik heb tegen 'm gezegd dat ik wel liet zien hoe het dan moest. Dus ik ben op de meid af gegaan die voor 'm stond te dansen en deed lekker mee. Mijn grap voor Patrick liep een beetje uit de hand, want de rest van de avond zal ik niet meer snel vergeten. :-)

Zaterdag was een dag om uit te rusten, dus niet zo speciaal voor jullie. Ik ben eerder naar huis gegaan, dus aan de andere kant toch een beetje speciaal. :-) Dit omdat ik de volgende ochtend een belofde wilde waar maken. Ik ben eindelijk gaan hiken op Lantau Island. Ondanks dat het weer niet zo geweldig was, wilde ik toch de berg beklimmen. Ik heb daar nu wel lang genoeg plannen voor gehad. Dus in de ochtendglorie heb ik de ferry gepakt naar Central om van daaruit de snellere Catamaran ferry naar Mui Wo te pakken. Na een rustig ritje had ik opnieuw land onder mijn voeten, ditmaal Lantau Island.

Het eerste stuk van de hike was gemakkelijk. Mooi om te experimenteren met de camera en ook om de rare klikgeluiden van de beestjes die rondvlogen te horen. Dat geluid was massal en het hield maar niet op! Het duurde niet lang om het begin van de Lantau Trail te vinden. Zoals je kunt zien, mocht het weer ook wel beter wezen. Hoewel dit niet de vlinders afschrikte. Ik ben er een boel tegen gekomen op mijn weg. De zwarte was gigantisch en prachtig. Jammer dat ie te snel vloog om er een duidelijke foto van te maken. De omgeving begon al wat ruiger te worden maar doordat ik al een beetje gewend begon te worden aan het hiken hier in HK kon ik me nog steeds snel verplaatsen. Na een verfrissende plens water van een beekje, kon ik weer verder op pad. De klim leek wel eeuwig te duren, maar soms klaarde de mist op en kon ik een beetje zien hoe ver ik al had afgelegd. Toen bereikte ik plotseling de top en kwam aan de andere kant van de heuvels. Omdat de wolken tegen de heuvel op botsten, werd het helderder en kon ik het Hong Kong International Airport zien liggen in de zee. Ik bereikte een splitsing in de weg, dus ik moest kijken waar ik was omdat er geen duidelijke wegwijzing was. Gelukkig waren er wel wat padvinders in de buurt, dus vroeg ik hun de weg, omdat ik zelf te lui was om mijn kaart te pakken. Dus zij begonnen hevig te zoeken op hun kaart, maar na een minuut was mijn geduld wel op. Dus ik pakte maar mijn kaart en binnen een paar seconden had ik ze laten zien waar we waren en hoe we verder moesten. Haha, altijd leuk om de weg te vinden voor een padvinder. ;-) Dus ik ging verder met hiken. Het pad ging omlaag een vallei in. In het dal kwam ik aan de praat met de hikers die ik al een paar keer op mijn weg was tegen gekomen en we gingen gezamelijk de heuvel op. Dat was een slimme keuze, want het was een behoorlijk zware klim. Op een gegeven moment kon ik nog maar 10 meter ver kijken met alleen een krongkelende stenen trap steil omhoog. Toen ik eindelijk de top bereikte was dat een behoorlijke tegenvaller. Ik kon niet verder kijken dan 5 meter en aan weerszijden enkel enge afgronden. Het voelde om als op een eiland in de wolken te staan. Dus ik begon maar aan de afdaling. Na een maar honderd meter omlaag te lopen begon het op te klaren en plotseling kon ik de grote Buddha in de wolken spotten. Toen ik eindelijk in Ngong Ping aan kwam, was ik behoorlijk uitgeput van mijn 15 kilometer lange hike. Gelukkig hoefde ik niet ook nog eens helemaal te voet omlaag naar het metrostation, maar kon ik de kabelbaan pakken. Er was alleen een probleem, er was een massale rij wachtenden. Maar omdat ik alleen een enkeltje wilde, kon ik enkel een kaartje voor staanplaatsen kopen. Gelukkig was die rij maar 5 mensen lang, en mocht naar alle zure gezichten kijken terwijl ik die anderen snel voorbij liep. :-) Ik had geen problemen met het staan, want het uitzicht was adembenemend. Ik kon zo ook heel gemakkelijk in alle richtingen kijken en het heldere weer maakte dat alleen maar gemakkelijker. Het was een rustig ritje omlaag en in de metro had ik eindelijk tijd om te gaan zitten en uit te rusten. Maar niet voor lang, want ik had nog steeds die avond een afspraakje. Zodoende eindigde mijn weekend op een mooie manier met een etentje met de meid die ik de vorige avond had ontmoet. :-)

Monday, April 2

Adams Blog

Check out the blog of our Australian friend Adam. He has some cool blogs, photos & movies of the sevens and other party events all of us took place in:

http://adam.lumanation.com

For the dutch:
Kijk ook eens op de blog van Adam uit Australie. Hij heeft er een hoop goede verhalen, foto's en filmpjes opstaan van de sevens en een aantal keren stappen. Goede foto's :).

http://adam.lumanation.com

Friday, March 30

Hong Kong Sevens, here we come!

Yeah! Yesterday I received a call from Eva, telling me that she had a free ticket for me for the fiday Sevens game! The Sevens is a big Rugby event here in Hong Kong. Lots of people in the streets and the atmosphere should be great. Maybe its due to the consuption of the liters of beer. :-)

So we'll head to the stadium in a few hours, and I'm already pumping! We are also planning to have a BBQ at the beach near Stanley this weekend, as a "thank you" for our friends that gave us such a great time here. So this weekend will be nice. :-)

Yesterday I also started with a log about last weekend, but because now I have to type twice as much text, it takes a bit longer. So I hope I have this weekend some time left to finish it. However, to kill the time you can view the photos I took last Sunday.

Dutch:
Joeppie! Gisteren kreeg ik een telefoontje van Eva met het grote nieuws dat ze een gratis kaartje voor de vrijdag van de Sevens voor mij had! Dat is een groot Rugby evenement hier in Hong Kong. Veel drukte en mensen op de benen, en de gezelligheid moet in de buurt komen van Carnaval. :-) Misschien komt dat wel door de hoeveelheid liters bier die in die dagen geconsumeerd worden... ;-)

We vertrekken over een paar uurtjes richting het stadium, en ik sta nu al te springen! We zijn ook van plan om dit weekend een BBQ te houden op het stand bij Stanley. Dit als bedankje voor onze vrienden hier die ons zo'n geweldige tijd hebben gegeven. Dus dit weekend wordt weer mooi. :-)

Ik ben gisteren ook begonnen aan een log over vorig weekend, maar omdat ik nu twee keer zoveel moet rikketikken duurt het wat langer... Ik hoop dat het me lukt om dit weekend tijd vind om het af te maken. Maar, om de tijd te doden kun je een kijkje nemen naar de foto's van afgelopen zondag.

Friday, March 23

How...

Hmm... what should we say about this... It maybe miss-spelled. But if you type it in correctly on google (Lang Kwai Fong) then we are the top result on page 2 :D.

For the dutch:
Wat moeten we hier nou toch over zeggen... volgens mij is google stuk. Maar ja, het is dan wel verkeerd gespeld, maar toch... Als je het goed intypt (Lang Kwai Fong), dan staan we bovenaan op pagina 2.

Fur unsere deutsche freunden:
Ich will gerne beginnen mit eine veruntschuldigung fur meines slechte deutsch: Entschuldigung.

Hmm... was mussen wir hir doch uber sagen. Wir stehen bobenan in google. Sehr toll... Aber doch nicht zo gut und toll..

haha, doch mahr kein Deutsch mehr for der volgente kehr.

Thursday, March 22

Music dvd's

In our new improved way of living we have loads of time to spend in the evening. So without going to the bar, that means that we'll be sitting at home. Doing sports, playing guitar (me) and watching tv (music dvd's!!) and using the notebook :).

I have one expensive bad habbit here in Hong Kong (nope, not going out :-)), which is buying dvd's. Whenever I enter a HMV store (big music shop in Hong Kong), I will walk outside with a bag containing dvd's and cd's. All the chart cd's are between 90 and 150 HKD, which is between 9 and 15 euro. So if I see a 9 euro cd which I want to have, I have to buy it :). For dvd's within HMV the same, they are between 60 and 100 HKD for a movie. Also a cheap buy.

But there is more... a couple of weeks ago, Bart and I found a cheap dvd shop in Sham Shui Po (local area of Hong Kong), the dvd's sold there were about 30 HKD (3 euro). They only had music dvd's, but as we both are music lovers that didn't matter. The dvd's look really good.. probably copy, but that doesn't bother us that much. We are dutch, so we don't mind buying cheap copy products ;). So as for now our music dvd collection already has the following artists: Gary Moore, Genesis (2), Dream Theater (4), ACDC, Pat Metheny (2), Stevie Ray Vaughn, Jamiroquai, Sting, Robbie Williams. I think the total purchase value of those dvd's is around 30 euro's :).

For the dutch:
In ons nieuwe en verbeterde rustige leven hebben we natuurlijk genoeg tijd over voor rustige dingen :). Nu we 's avonds wat rustiger aandoen hebben voortaan lekker de tijd om al onze aangeschafte muziek dvd's en films te bekijken. We inmiddels een hele verzameling opgebouwd, en dat betekend dus dat er nog genoeg te kijken is :).

We hebben een hoop dvd's gevonden in een goede dvd shop, de dvd's waren daar maar 3 euro per stuk (30HKD). Mooi voor ons dus.... dat het kopie dvd's waren vonden we overigens niet zo heel erg :). Inmiddels bestaat onze verzameling al uit: Gary Moore, Genesis (2), Dream Theater (4), ACDC, Pat Metheny (2), Stevie Ray Vaughn, Jamiroquai, Sting, Robbie Williams. De totale waarde van deze 'collectie' zal zo'n 30 euro zijn.

Jaja, mooie stad dat Hong Kong :).

Patrick is op de goede tour

Jahaa, we liegen echt niet dat we ons leven aan het beteren zijn. Gisteren ben ik nog flink wezen sporten en we hebben buitenshuis nog geen bier aangeraakt. De koelkast is aan de andere kant wel eindelijk leeg aan het raken...

Patrick doet ook goed zijn best en dat wordt wel bewezen met het glas Carlsberg met, jawel, water die je hierlangs op de foto kunt zien. Goed bezig Patrick!

English:
Yes, that's right. We're not lying about improving our lives. I even did some sports yesterday, and we haven't touched any beer outside our home. Although the refrigerator is slinking in contents...

Patrick is also trying very hard and you can see that by the photo on the left side. Yes, that's a Carlsberg glass with water. Good job Patrick!

Wednesday, March 21

We beteren ons leven

Vandaag een geruststelling voor het thuisfront, want deze week zijn we een stuk rustiger geworden. Dat mag ook wel, want na een hele week élke dag er een feestje van bouwen moet er weer het nodige afgesport worden. :-) Wie had dat gedacht, ik begin dik te worden! Deze week zijn we dan ook goed gestart met een heerlijke massage. Hoewel heerlijk, na wat slecht te hebben geslapen op deze harde matrassen was het behoorlijk pijnlijk, dat loswrikken van mijn schouders... Na een goed bad en matige nachtrust was ik dan vanmorgen ook niet uit mijn bed te slaan. Desondanks maar er even flink tegenaan gegaan op het werk en de uurtjes aan het eind van de dag weer bijgehaald. Dat was sowieso geen probleem want we zijn volop bezig met de ontwikkeling van onze applicatie. Het echte werk is begonnen en we hebben er zin in! :-)

Zondag hebben we een traditionele Hong Kong bruiloft gehad en dat was een hele belevenis. Foto's moeten nog verwerkt worden hier op de laptop, dus een lang verhaal staat in het verschiet.

Vandaag hebben we ons een Lonely Planet aangeschaft voor Bangkok. Dat deze absoluut handig is, bewijst wel de waarschuwing over de Túk Túks, dat deze niet vertrouwd dienen te worden bij een zeer goedkoop aanbod om de stad te doorkruisen. Een van deze bloggers kan daar al over meepraten en dat ben ik (nog?) niet. :-) Dus, maakt u zich geen zorgen, deze heren worden vergezeld van een goede reisgids in papierformaat en ook nog een aantal collega's van het werk die grappig genoeg de zelfde bestemming hebben geboekt. Dat wordt dus gezellig in Bangkok. :-)

Ik was van plan om voortaan meertalig te gaan webloggen, maar nu nog even niet, de zin ontbreekt me eventjes. Maar gezien we een aantal bezoekers hebben die helaas enkel Engels kunnen waarnemen, zal ik proberen om dit voortaan wel te doen.

Vooralsnog zullen jullie het mogen doen met wat nieuwe foto's van het stappen.