Bart & Patrick in Hong Kong

Typhoon Molave is on its way

2009-07-18T14:36:00.005+08:00

Dear people, it's been a while since my last post, and it's been really busy in HK. If you feel interested, follow short messages of my daily experiences on Twitter: bgever on Twitter. Another way to keep updated is to become friends on Facebook. Seach for my e-mail address.

For now, I'd like to update you with a Typhoon warning. T3 has just been hoisted and we're ready for the battle. We have enough food in stock. But we are still praying for a delay to Monday. This year sucks with holidays. All public holidays are in the weekend, and Typhoon visits as well. :-(

[Dutch] Beste mensen, het is weer een tijdje geleden sinds mijn laaste bericht. Dat komt doordat het lekker druk is in Hong Kong. Je kunt me volgen op Twitter als je geïnteresseerd bent. Daar plaats ik berichtjes van mijn dagelijkse dingen, bgever op Twitter. Je kunt ook vrienden worden op Facebook, zoek naar mijn e-mail adres.

Maar nu wil ik jullie op de hoogte stellen van een Typhoon. Het T3 waarschuwingsignaal is zojuist verkondigd, maar we zijn er klaar voor. We hebben genoeg levensmiddelen in huis. Maar toch hopen we er op dat de Typhoon pas op maandag langs komt. Dit jaar zuigt namelijk qua vakantiedagen. Alle public holidays vallen in het weekend, en bezoekjes van Typhoons ook nog eens... :-(

HK NYE video from Mr. Teale

2009-01-02T15:35:00.002+08:00

For a little experience of a HK New Year's Eve, check dearest friend Adam Teale his video below, who was in town to all our surprise!

[Dutch] Om te ervaren hoe een HK oudjaarsnacht er aan toe kan gaan, check de video van onze beste vriend Adam Teale hieronder die ons verraste en verwelkomde met een bezoekje aan Hong Kong!

Hong Kong - New Year's Eve 2008-2009 from Adam Teale on Vimeo.

Happy 2009!

2009-01-01T19:59:00.002+08:00

It's been a while since my last update, but I defenitely haven't been standing still. :-) 2009 will be no different I guess, and that's why I would like to wish you all the best for 2009, and let's make it a wonderful year!

[Dutch] Het is een tijdje geleden, maar ik heb zeker niet stilgestaan. :-) 2009 zal waarschijnlijk niet veel anders worden, en dat is waarom ik jullie allemaal het beste voor 2009 wil wensen en laten we er een geweldig jaar van maken!

German Beerfest 2008

2008-11-14T00:46:00.003+08:00

What can I say, it was an awesome night last Saturday at the Marco Polo German Beerfest Festival. Just check out the video!

Bierfest 2008, Hong Kong video @ YouTube

[Dutch] Tsja, wat zal ik zeggen? Het was een overweldigende nacht afgelopen zaterdag op het Marco Polo German Beerfest Festival. Bekijk de video maar!

Stachetober Madness

2008-11-02T23:50:00.003+08:00

Well, what can I say, it might be a little shock for you faithful readers, but yes, that's right, in the picture below you see a mustache!

Of course there is a good reason behind, and that is a full month of facial hair growth for the Stachetober event. Just when I got back from my holiday in Paris and The Netherlands I signed up for this seemingly crazy event organized by John Gangi, Mr. Stachetober 1998.

The rules were simple, all the attendees wouldn't shave for a whole month but would grow and groom a beatiful mustache to find sponsors to support the charity Room to Read. Have a look at the link on the side to get more information about Room to Read.

Yesterday, November 1 was the final day for us, and we all gathered at the Fringe Club rooftop to show off our staches at the runway. Bart Leyzer and I had a little surprise prepared to get things going, and we held our little mission impossible show at the catwalk. After that, all the stached were sold during an auction, and my stache that cost me a lot of embaresment, pain and time during the last month raised a whopping 500 HKD offered by Hester Lo. Hester, thank you so much for your support, and my stache is all yours!

See the pictures on Facebook

[Dutch] Tsja, wat kan ik zeggen? Het zal wel een kleine schock voor de jullie trouwe lezers zijn, maar ja dat zie je goed, in de afbeelding hierboven zie je een snor!

Uiteraard is hier een goede reden voor, en dat is een volle maand van gezichtshaargroei voor het Stachetober evenement. Precies nadat ik terug kwam van de vakantie in Parijs en Nederland heb ik me ingeschreven voor dit wazige evenement georganiseerd door John Gangi, Mr. Stachetober 1998.

De regels waren gemakkelijk, alle deelnemers zouden zich voor een hele maand niet meer scheren maar daarvoor in de plaats een beeldige snor groeien en onderhouden. Dit om het goede doel Room to Read te ondersteunen. Klik op de link hierlangs om meer over Room to Read te weten te komen.

Gisteren, 1 november was de finale voor iedereen en zijn we allemaal bijeengekomen op het dakterras van de Fringe Club om daar op de catwalk onze snorren the showen. Bart Leyzer en ik hadden nog een kleine verrassing in petto om de boel op gang te brengen en we hielden onze kleine mission impossible show op de catwalk. Hierna werden alle snorren geveild en mijn snor die een hoop schaamte, pijn en tijd heeft gekost bracht maarliefst een knallende 500 HKD op, aangeboden door Hester Lo! Hester, nogmaals super bedankt voor je bod, en mijn snor is helemaal van jou!

Bekijk de foto's op Facebook

Halloween 2008 at Lang Kwai Fong

2008-11-02T23:23:00.002+08:00

Last year I skipped Halloween completely. And what a mistake it was! Last Friday, Bart and Bart went onto Lang Kwai Fong and had an truly amazing night in the most funky place to be during Halloween in Hong Kong!

We went to work early so we could leave early as well. But not before checking out our outfits with our colleagues. That all of our colleagues would like to take a picture with us, was already a forerunner of what still was to come...

Strengthened by mr. Dennis we grabbed a quick bite for take-away and hurried to catch the ferry to Central. On our way we already tried some of our tactics on the people passing by with a satisfying effect. :-)

Once arrived at Lang Kwai Fong we were lucky to ditch the crouwd control by the police that was about to be enforced, and would mean a possible 30 minute delay to our first cold beer! But just before we had a chance to get into a bar, we were forced back by a crouwd of people asking to take a picture with them. After a few we had it and headed for a seemingly quiet bar.

After all it would become our top-location for the night! The crouwd was getting more packed and packed. And while sipping from our beers at the veranda, people where shooting picture after picture. Aparently we looked like people hired to entertain the crouwd, and got a lot of attention. We felt like moviestars! :-)

Photos on Facebook

[Dutch] Afgelopen jaar heb ik Halloween compleet gemist. En wat was dat een vergissing zeg! Afgelopen vrijdag zijn Bart en Bart Lan Kwai Fong opgetrokken en hadden daar een fantastische avond in het gezelligste plekje van Hong Kong gedurende Halloween!

We waren vroeg naar kantoor gekomen zodat we ook op tijd weg konden. Maar niet voordat we onze outfit hadden getest op onze collega's. Dat alle collega's foto's van ons wilden maken was al een voorbode op wat die avond nog komen zou.

Versterkt door mr. Dennis pakten we nog snel een hap voor op de vuist en haastten we ons naar het veer richting Central. Op onze weg naar Lan Kwai Fong testen we al wat van onze taktieken op de voorbijgangers met een bevredigend effect. :-)

Eenmaal aangekomen op Lang Kwai Fong hadden we het geluk dat we net de politie voor waren die op het punt stond crouwd control toe te passen, wat ons een vertraging van 30 minuten naar ons eerste koude biertje scheelde! Maar net voordat we de kans hadden een bar binnen te gaan werden we tegen gehouden door een flinke menigte die van ons foto's wilde nemen. Na een tijdje hadden we het wel gehad en vluchten we een bar in.

Uiteindelijk zou dit onze top-locatie voor de avond worden! Het publiek werd drukker en drukker en terwijl we van ons bier genoten werd er foto na foto genomen. Blijkbaar leken we op de ingehuurde entertainers en kregen we dus een hoop aandacht. We voelden ons net sterren! :-)

Zie de foto's op Facebook

The Netherlands Holiday photos

2008-11-02T23:19:00.002+08:00

Time has been rushing by since I'm back in Hong Kong. As I needed to do some saturdays overtime I haven't had really time to update the weblog. A little ashamed I still present you here the photos from our holiday in The Netherlands!

http://picasaweb.google.com/bart.verkoeijen/TheNetherlandsHoliday

[Dutch] De tijd is letterlijk voorbijgevlogen sinds ik weer terug ben in Hong Kong. Aangezien ik een aantal zaterdagen moest overwerken had ik niet echt de tijd om het weblog bij te houden. Met ik tikkie schaam presenteer ik jullie dan toch hier de foto's van onze vakantie in Nederland!

Paris photos online!

2008-10-27T00:31:00.002+08:00

It took some time, but you can have a look at our photos from the Paris trip here.

http://picasaweb.google.com/bart.verkoeijen/HolidayInParis#

[Dutch] Het duurde even, maar je kunt onze foto's van ons uitstapje in Parijs hier vinden.

Half Hong Kong Marathon Challenge

2008-10-16T13:23:00.003+08:00

Whether it was a good decision or not, I've signed up for the Half Hong Kong Marathon Challenge for 2009. That's just 3 months from now... Last year I ran the 10k with Eva from which I still cherish some good memories.

This year I want to go a step further. Of course because I would like to see an improvement and get closer to the ultimate goal of running a full marathon. But mostly to beat Eva as she run last year 1 second faster than me! Although I would like to make a gentleman's gesture, Eva has been bragging about this significant difference for long enough now... :-P

So February 8th, 2009, that will be the day I'll write history. Eva and I are both running the Half Marathon, where she will do the regular run and I will do the challenge. A challenge it will be, as I will have to finish within 2 hours and 15 minutes! Last year I ran the 10k in 1 hour and 11 minutes, so it will be a close one! :-D

Let the running begin! :-)

[Dutch] Of het een goed idee was weet ik niet, maar ik heb me ingeschreven voor de halve Hong Kong Marathon Challenge 2009. Deze vindt plaats over ongeveer 3 maandjes. Het afgelopen jaar heb ik samen met Eva de 10km gerend, waar ik nog steeds mooie herinneringen aan heb.

Dit jaar is het echter tijd om een stapje verder gaan. Natuurlijk omdat ik een verbetering wil zien en om dichter bij het uiteindelijke doel van een volledige marathon te komen. Maar vooral om Eva te overwinnen omdat ze vorig jaar maar liefst 1 seconde sneller was dan ik! Hoewel dit voornamelijk als een vriendelijk gebaar was bedoeld, heeft Eva over dit wezenlijk verschil wel genoeg kunnen opscheppen... :-P

Dus, 8 februari 2009 wordt de dag dat ik geschiedenis schrijf. Eva en ik rennen beide de halve marathon, waarbij zij de algemene doet en ik de Challenge (uitdaging). Een uitdaging wordt het zeker, want ik moet de race binnen 2 uur en 15 minuten voltooien! Afgelopen jaar deed ik over de 10km 1 uur en 11 minuten, dus het gaat er om spannen! :-D

Laat het rennen van start gaan! :-)

The holiday is over...

2008-10-02T13:34:00.002+08:00

It were a few but turbulent weeks in Europe for Eva and me. It's good to be back, but we already miss all the people we left behind. We had a great time and would like to thank everybody for their support, love and fun during our stay!

Tonight I will throw myself at the pictures we took and will look for finger massages in the Yellow Pages in preparation to the next weblog update. ;-)

[Dutch] Het waren slechts een paar weekjes in Europa, maar ze waren wel een hele belevenis voor Eva en mij. Het is fijn om terug te zijn, maar we missen nu al de mensen die we achter lieten. We hadden een geweldige tijd en willen daarom iedereen bedanken voor hun steun, liefde en plezier tijdens ons verblijf!

Vanavond duik ik in de foto's die we hebben genomen, en zoek alvast een vingermasseur op in de Yellow Pages als voorbereiding op de volgende weblog update. ;-)

Backing home!

2008-09-12T13:10:00.002+08:00

It's been over a year, and I'm trilled to go back home. Tonight the time finally arrives to hop on to the airplane. This time Eva will join me in the seat next to me. We will have romantic long weekend in Paris before heading to The Netherlands. Hopefully I will have time to update this weblog during my stay, and otherwise the pictures and stories will follow eventually... ;-)

I've just finished my last Asian lunch, and I'm looking forward to put my teeth in a tasty crispy baguette with fromage! :-9 Back in the Netherlands I'll gain some weight on the beef soussages (frikandel) and other lekkernijen from the Low Lands.

Apart from food and holiday pleasures I'm foremost looking forward to renunite with my family and have good times with my friends. It will be a bit different this time, as it will feel more like a holiday rather than coming back, but we will have most definitely a wonderful time! :-)

See you soon!

Dutch: Het is meer dan een jaar geleden, en ik sta te springen om terug naar huis te gaan. Vanavond breekt die tijd dan eindelijk aan en spring ik het vliegtuig in. Dit keer zal Eva mij vergezellen in de stoel naast mij. We gaan een lang romantisch weekend in Parijs tegemoed voor we naar Nederland komen. Hopelijk lukt het me om tijdens het verblijf dit weblog nog een update te geven, en anders komen de kiekjes en verhalen vanzelf wel... ;-)

Ik heb zojuist mijn laatste Aziatische lunch op, en ik kijk er naar uit om mijn tanden in een knapperige baguette met fromage te zetten! :-9 Terug in Nederland kan ik mijn buikje spekken met frikandellen en andere lekkernijen van de lage landen.

Maar buiten het eten en vakantiepretjes kijk ik absoluut het meest uit om mijn familie te weerzien en mooie tijden te beleven met mijn vrienden. Het zal dit keer wat anders aanvoelen aangezien het meer een vakantie wordt in plaats van een terugkomst, maar we zullen zonder enige twijfel een geweldige tijd hebben! :-)

Tot snel!

Baai baai Nuri!

2008-08-23T17:49:00.003+08:00

Don't be afraid, the reason why I couldn't update earlier is that I had some storm on my PC as well, it didn't start anymore. With a lost Saturday afternoon and Windows reinstalled, I can bring you the news...

Things went pretty smoothly. Although storm signal 9 was up for a long time, the weather on our side of the island was doable. That was until the eye of the storm passed Hong Kong, and winds suddenly appeared from the other direction hitting the east side of the island in the face. That scared the hell out of us, as we we're sitting close to the window at the study room. The window shook heavily with dirt hitting the window and a loud screaming noise gave both of us the creeps.

Now the sky has cleared up and as far we can see there is no cloud to detect. Our view is a brilliant clear sky with the evening sun shining nicely on the green mountain side. The rubbish on the street has been cleaned. As if nothing happened before we're up for a Saturday night out. :-)

Dutch: Ben maar niet bang, de reden dat ik niet eerder een update kon plaatsen was doordat het ook flink stormde op mijn PC, deze wilde namelijk niet meer starten. Na een verloren zaterdagmiddag en een nieuwe Windows installatie kan ik jullie het nieuws brengen...

Het ging eigenlijk erg soepeltjes. Hoewel het stormsignaal 9 lang actief was, was het weer aan onze kant van het eiland acceptabel. Totdat het oog van de storm ons passeerde en er plotseling rukwinden vanuit de andere richting ons aanvielen. We schrokken ons het hemd van het lijf, want we zaten vlak bij het raam in de studiekamer. Dat raam begon hevig te schudden en met schapend vuil langschurend en een schreeuwend lawaai van de wind. Brr, we hadden al onze haren overeind staan!

Nu is het prachtig helder weer met geen wolkje aan de lucht. Ons uitzicht is heerlijk helder en de avondzon geeft een mooie gouden gloed op de groene berghelling. De rotzooi op straat is ook al opgeruimd. Alsof er niets is gebeurd is zijn wij klaar voor een avondje uit. :-)

Preparing for the worst

2008-08-22T07:09:00.003+08:00

I just woke up, and both Eva and I rushed to the TV to see the warning signal. A huge disappointment fell on us when we still saw the T3 icon on the screen. This basically means we would have to go to work while knowing there will be a time of the day where we would need to abruptly stop and hurry back home.

Luckily the Hong Kong Observatory provides more information and I was satisfied with this passage in the warning bulletin of 6:45:

According to the present forecast track, Nuri will be
rather close to Hong Kong this afternoon and tonight with a
chance of direct hit to Hong Kong. The Observatory will
issue the Gale or Storm Signal No. 8 before 8 a.m. this
morning.

Things are still looking pretty normal. The sky has an overcast of clouds, but nothing unusual. However, the flags on the temple across the street wave firmly in the wind, and from past typhoons I know it's getting worse. We live between a mountain gap, and wind is pushed between our house and the mountain side, so I better not open any windows!

I'll head back to bed and try to get some sleep before all the noise starts. Meanwhile you can entertain and inform yourself by tracking the typhoon on the Hong Kong Observatory website. The current forecast is that Nuri is passing straight over Hong Kong and we will have some chances to face eye to eye with Nuri. :-)

Ik ben net wakker, en Eva en ik zijn naar de tv gerend om te kijken wat het waarschuwingsignaal was. Het was een behoorlijke teleurstelling om te zien dat T3 nog steeds op het scherm stond. Dit betekent botweg dat we naar het werk moeten gaan, terwijl we weten dat we ergens in de ochtend onderbroken worden en in alle drukte naar huis moeten snellen.

Gelukkig biedt het Hong Kong Observatory meer informatie en was ik meer tevreden met de volgende passage in het waarschuwingsbulletin van 6:45:

According to the present forecast track, Nuri will be
rather close to Hong Kong this afternoon and tonight with a
chance of direct hit to Hong Kong. The Observatory will
issue the Gale or Storm Signal No. 8 before 8 a.m. this
morning.

Hierin staat dat Nuri volgens de voorspellingen erg dicht bij Hong Kong komt tegen de middag en vanavond wel eens frontaal op Hong Kong kan inslaan. Het observatorium gaat daarom voor 8 uur 's ochtens waarschuwingsignaal 8 afgeven wat dus inhoud dat iedereen thuis moet blijven.

Toch ziet alles er nog redelijk normaal uit. De lucht is bewolkt, maar niets ongebruikelijks. Aan de andere kant wapperen de vlaggen bij de tempel aan de overkant van de straat flink aan hun stokje. Uit ervaring van de vorige typhoons weet ik dat het nu gaat verslechteren. We wonen namelijk in een dal tussen de bergen, waar de wind doorheen wordt gesluisd, dus ik maak voorlopig de ramen niet meer open!

Ik duik mijn bedje weer in om nog wat bij te slapen voordat het lawaai start. Ondertussen kun je jezelf vermaken en informeren op de website van het Hong Kong Observatory. Met de huidige voorspelling komt Nuri lijnrecht over Hong Kong en hebben we dus kansen om oog in oog te staan met Nuri. ;-)

Silence before the storm

2008-08-21T20:35:00.002+08:00

It's been a long time since I've updated this weblog, and what could be better than to make a new post with a big bang?

It's the silence before the storm. Nuri is its name, and it forms in the shape of a major typhoon raging straight forward with one destination: our lovely Hong Kong.

They say it's going to be a bad boy. Warning level T8 is a piece of cake for this one, no, T9 or even T10 is what Nuri is going for! This typhoon could be such a strong one, that the last comparable one has been seen for more than 50 years ago!

The strange thing is that everything is still calm and easy. Warning signal T1 dominated the day. It's so contradicting! I still hope that everyone took some preparations, because I could see a lot of people just continuing their ordinary things on my way back home. But Eva and I are well prepared. This time I stocked all the storage locations with food to survive two days locked indoor. We just make it a happy time. :-)

Keep track of this weblog, because more updates are soon to come!

Dutch: Het is lang geleden sinds mijn laatste update, maar wat is er beter dan een nieuw bericht met een grote knal?

Het is de stilte voor de storm. Nuri is de naam, en het komt in de vorm van een gigantische typhoon kaarsrecht op Hong Kong afstormen.

Ze zeggen dat het een stoute jongen wordt. Waarschuwingssignaal T8 is een peuleschil voor deze kerel, nee, een T9 of zelfs T10 is waar Nuri voor gaat! Deze typhoon kon wel eens zo sterk worden dat een gelijkwaardige al in geen 50 jaar is gezien!

Het rare is dat alles nog kalm en rustig is. Het waarschuwingsignaal T1 heeft de hele dag overheerst. Het is zo tegenstrijdig! Toch hoop ik dat iedereen voorbereidingen heeft getroffen. Op mijn weg naar huis zag ik nog heel veel mensen hun alledaagse dingen doen. Maar Eva en ik zijn goed voorbereid. Deze keer hebben we alle voorraadkasten goed gevuld, en kunnen we het wel 2 dagen binnenshuis opgesloten doorhouden. We maken er gewoon een leuke tijd van. :-)

Houd het weblog in de gaten, want meer updates komen er aan!

Severe Tropical Storm FENGSHEN

2008-06-26T00:44:00.005+08:00

Yesterday morning I noticed the small warning sign 'Typhoon Signal 1" at the entrance of the Silver Court building where I usually enter the shopping mall connected to my office. At that time, I had no clue about what was going to happen that night...

When I came back home after a regular day at work, I found out that the Signal 3 warning was issued. This means a serious threat of a Typhoon in the area of Hong Kong. Although some precautions, I didn't suspect that much, so I went on with my plan for the night, to visit the barber.

However, when I went on the street, I noticed it was quiet on the street. Normally it would be a lot more busier. When I came at the start of Shau Kei Wan Main Street, where it's usually busy with people, I saw that almost all shops were closed. Except for the essential businesses as doctors and supermarkets, the rest had all the gates locked.

No other choice to get some food and get back home. Then I checked out the online weather forecast. To my big surprise I saw the Typhoon that I saw a few days earlier in the forecast awkwardly close to HK. The prognosis was clear, it was about to hit HK in a few hours!

I warned Eva who was on an evening class about the pre-Signal 8 warning. With an signal 8 warning, everyone is advised to stay at home and public services like transportation would shut down after a couple of hours.

The strange thing was - also the cause of my disbelief - that the weather was perfectly fine. The days before were sunny and hot, with almost no clouds in the sky. Even when Eva got back home, there was nothing wrong. Before bedtime it started to rain, and the Hong Kong Observatory had already issued the Typhoon Signal 8 warning.

I woke up in the early morning. Heavy rain hitting the bedroom window was the cause. I went out of bed to check out the view. I couldn't look more than a few hundred meters out of the window, because of the heavy rain. On the TV screen was a clear icon in the left side upper corner indicating T8, with SW. The red raincloud with RED underneath indicated heavy rain.

When I checked the internet page of the HK Observatory I understood what was wrong. Typhoon Fengshen was just a mere 40KM away from HK. Because it was about to pass HK, the winds had turned, and the rain that was previously blown to our south-side windows, was now blown to our north-side windows, including our bedroom window.

I found myself some earplugs, and already put the alarm an hour later. We could stay longer in bed this morning, T8 would be on screen for some while... Eventually by 11:15am the Observatory eased their warning signal from T8 to T3, what meant that we no longer were strongly advised to stay indoors, and could go to to work.

When reviewed, a Typhoon like this comes without a real warning. Luckily the Observatory clearly indicates the public about the weather conditions and usually everybody stays safely at home when advised. Apart from the strong winds and heavy rain, I found this event less impressive than the black rain storm one week ago. But this story is for next time...

Still, here a few pictures from the Observatory, that clearly indicates that Fengshen was on a collision course with HK!

Dutch: Gistermorgen merkte ik nog een klein waarschuwingsbordje op voor het binnengaan van het Silver Court gebouw dat verbonden is met het kantoor waar ik werk. De melding was "Typhoon Signal 1". Op dat moment wist ik nog niets van wat die avond zou gaan gebeuren...

Toen ik thuis kwam na een normale dag op het werk, merkte ik op dat het waarschuwingssignaal 3 was uitgegeven. Dit betekent dat er een serieuze bedreiging is door een Typhoon in de buurt van Hong Kong. Naast een aantal aanbevolen voorbereidingen verwachte ik er eigenlijk niet zoveel van en ging ik dus gewoon verder met het plan voor de avond, de kapper een bezoekje brengen.

Maar toch toen ik de straat op liep, merkte ik dat het wat rustiger was. Normaal gesproken zou het wat drukker zijn, vooral toen ik bij Shau Kei Wan Main Street aan kwam, waar het normaal vrij druk is. Nu waren echter de meeste winkels en zaken gesloten op een paar essentiele na zoals dokterspraktijken en de supermarkt. De rest had allemaal de hekken gesloten.

Ik had dus geen andere keuze dan maar naar huis te gaan. Eenmaal thuis controleerde ik online de weersverwachtingen. Tot mijn grote verbazing zag ik dat de Typhoon die ik al een paar dagen eerder bemerkt had, nu wel akelig dichtbij HK was! De vooruitzichten waren klaarhelder, hij kwam recht op Hong Kong af, en zo binnen een paar uur voor op de stoep staan!

Ik waarschuwde Eva die op avondschool was van de pre-Signal 8 waarschuwing. Met een Signal 8 waarschuwing wordt iedereen aanbevolen om thuis te blijven en openbare diensten zoals het vervoer zouden na een paar uur worden platgelegd.

Het rare was - wat ook mijn ongeloof veroorzaakte - dat het weer helemaal niet zo slecht er aan toe was. De dagen ervoor waren zonnig en warm, zonder noemenswaardige wolken aan de hemel. Zelfs toen Eva thuis kwam was er letterlijk nog geen wolkje aan de lucht. Maar voor bedtijd begon het te regenen en het Hong Kong Observatory had al Typhoon Signal 8 uitgebracht.

Ik werd wakker in de vroege ochtend. Zware regen tegen het raam was de oorzaak. Ik stond op om de situatie buiten te bekijken. Ik kon niet verder dan een paar honderd meter kijken vanwege de zware regen. Op het tv-scherm was duidelijk een icoon in de linkerbovenhoek te zien: T8 met SW. De rode regenwolk met daaronder RED gaf aan dat er zwaar weer in de lucht zat.

Toen ik op het internet de website van het Observatory bezocht wist ik wat er aan de hand was. Typhoon Fengshen was slechts 40KM van HK vandaan. Omdat het op het punt stond HK te passeren, was de wind gedraaid. Daardoor werd de regen die eerst tegen de zuidkant van ons huis werd geblazen nu van de noordkant geblazen. Waaronder ook ons slaapkamerraampje.

Ik zocht mezelf wat oordoppen en zette de wekker maar een uur later. We konden deze ochtend wel wat langer blijven slapen, T8 zou nog wel een tijdje op het tv-scherm te zien zijn... Uiteindelijk werd tegen 11:15 het waarschuwingsignaal verlaagd van T8 naar T3, wat inhield dat we niet langer streng aanbevolen waren om binnen te blijven, en we zo naar het werk konden gaan.

Achteraf gezien komt een Tyfoon zoals deze zonder enige waarschuwing. Gelukkig helpt het Observatory om het weer goed te voorspellen, en blijft iedereen ook meestal thuis op hun advies. Op de zware windstoten en regen na was deze Typhoon eigenlijk minder indrukwekkend dan de zwarte regenstorm van een week geleden. Maar dat verhaal is voor de volgende keer...

Toch kunnen jullie nog kijken naar een paar afbeeldingen van het Observatory, die duidelijk aangeven dat Fengshen op een ramkoers met HK was!

Happy Birthday to... Eva!

2008-06-05T13:11:00.002+08:00

Yesterday was a very special day, as it was Eva's birthday. To celebrate this special event we went to The Peak (viewpoint on the mountains behind the HK skyline). We went in style using the (cramped with tourists) Peak Tram. I almost forgot how steep it can go uphill. Almost 45 degrees, if you would ask me! But we got there in no-time.

I booked a table at Café Deco, although I told Eva it was at another restaurant. Café Deco has a very nice view over Hong Kong Island, Victoria Harbour and Kowloon, so she was quite amused to get a table there.

We had a very nice set dinner, with exactly everything included what you would need for a good celebration. We started off with some martini's to boost up the spirits, then we had some spicy salmon sushi which exploding flavors spiced everything up. The soup was a little bit weird, spinach with a cappuccino flavor, but tasted like heaven. Then the main course, Australian beef. Nicely prepared with little sweet mushrooms and mashed potatoes with some magic inside. Talking about magic, the sky became brighter (even at night!) when we had our chocolate mouse with coconut ice cream as desert.

Too bad we couldn't finish it completely as we were already filled to the maximum. Luckily we could take the bottle of whine back home, as there was enough remaining inside for two more glasses at home. That trip back home was a little bit uncomfortable compared to the smooth peak tram uphill. Downhill was shaky and bumpy with the hairpin bends and the HK taxi drivers with speed, but we made it home safely.

Dutch: Gisteren was een hele speciale dag, want het was Eva's verjaardag. Om dit te vieren zijn we naar The Peak (uitkijk vanaf the bergen achter de skyline van HK) gegaan. We gingen in stijl met de (volgepropt met toeristen) Peak Tram. Ik was bijna vergeten hoe steil deze de berg op gaat, misschien wel bijna 45 graden! We waren er dus binnen een mum van tijd.

Ik had een tafeltje geboekt bij Café Deco, hoewel ik Eva anders had verteld. Café Deco heeft een erg mooi uitzicht over Hong Kong Island, Victoria Harbour en Kowloon, dus ze was behoorlijk tevreden om uiteindelijk daar een tafeltje te hebben.

We hadden een prima set-dinner, met precies alles inbegrepen wat je nodig hebt om iets te vieren. We begonnen met een martini, om de sfeer wat op te laten bloeien. Daarna spicy zalm sushi waarvan de exploderende smaken de boel flink opwarmden. De soep was een tikkie raar, maar de spinaziesoep met cappuccino smaakte heerlijk. Toen het hoofdgerecht, Australische bief. Perfect gebakken, met kleinne zoete paddestoellen en puree met wat magie er in. Over magie gesproken, het werd wat lichter (zelfs op de avond!) toen we van ons toetje met chocolademouse met kokosnootijs genoten.

Jammergenoeg konden we het niet helemaal op krijgen daar we onze maag al vol hadden. Gelukkig konden we de wijnfles mee naar huis nemen, gezien er thuis nog wel twee glazen meer uit konden. Die terugweg naar huis was overigens wat minder comfortabel dan de rit met de tram omhoog, want het was schudden en hobbelen met de haarpinbochten en de vaart die de taxi bestuurders in HK er op na houden. Desondanks zijn we veilig thuis gekomen.

Volunteering for children with special needs

2008-05-29T12:16:00.003+08:00

There haven't been any recent updates on this weblog, so what's keeping us busy then?

Well a lot, and one of it is sport climbing. Eva and I found a new passion in sport climbing. That's climbing on a artificial wall - square meter panels up to 16 meters in height with rocks mounted on them. We do this with our friends at Climb 4 Fun, where the name of this climbing group says it all.

We got our Level 1 certificate already, which covers basic security and techniques. Now Eva and I are able to climb as a pair, one belays (holds the rope) and the other one climbs. And yes, that works out perfectly fine! ;-)

The certificate is a story on itself, but that's for another time. This time I want to tell about the community service that we volunteered last Saturday. Climb 4 Fun organizes from time to time (about once a month) a climb for the community. Last Saturday it was for children with special needs.

Although we're rookies at climbing, our belaying skills are sufficient to help a hand with volunteering. Furthermore, the kids can be helped out with getting on their harness, of course a very important task, because we want to get them up and down safely.

Communicating is a bit tricky without much knowledge of the Cantonese language, but the kids saw the fun in it to guess my gestures and harnesses were put on with ease. Belaying on the other hand, was a lot more difficult. Usually the climber uses his own strength to get up the wall, and the belayer just keeps the rope stretched. But some of the kids needed a bit more help with fighting their fears against gravity, so for me that meant hoisting them up.

With that I got an unfriendly reminder on the things I got thought during my Level 1 cert. With all that hoisting the loop connecting my body to the rope became extremely hot. One slight touch burned my skin between my thumb and index finger. Now, 6 days later, it's still there, but I bet it won't happen again. ;-)

To review the day, it was a lot of fun. It's great to see how the children conquer their fears and make new achievements they never thought possible. Big smiles and a lot of cheering ruled the day, and that makes everybody happy. In the end, I even think the volunteers enjoyed it all even better than the kids. :-) Even though I got my requirements to continue with the Level 2 course, I will definitely do it again. Climbing might seem to be something solo or in pairs, but all the fuzz around it seems to be the real fun.

De laatste tijd zijn er geen recente updates meer geweest op dit weblog, dus wat houdt ons dan zo bezig?

Nou, een hoop dingen, en één daarvan is wandklimmen (sport climbing). Eva en ik hebben hierin een nieuwe passie gevonden. Wandklimmen doe je op een klimmuur van kuntstmatige rotswand met vastgeschroefde stenen. Deze muren kunnen wel 16 meter hoog zijn. Het klimmen doen we samen met onze vrienden bij Climb 4 Fun, en de naam van deze klimgroep zegt al meer dan genoeg.

We hebben bij Climb 4 Fun al ons Level 1 certificaat behaald, dat de basistechnieken en veiligheid behelst. Zo kunnen Eva en ik nu samen klimmen, eentje zekert (houdt het touw vast) en de ander klimt. En ja, dat gaat allemaal goed hoor! ;-)

Het certificaat is een verhaal op zichzelf, maar dat is voor een ander keertje. Nu wil ik vertellen over onze gemeenschapsdienst van afgelopen zaterdag. Climb 4 Fun organiseert ongeveer eens per maand klimmen voor de gemeenschap. Afgelopen zaterdag was dat voor kinderen met speciale behoeften.

Hoewel we beginners zijn met klimmen, onze zekertechnieken zijn voldoende om een helpende hand te geven. Daarbij konden we kinderen helpen met het uitrusten van de harnassen. Dat is natuurlijk een belangrijke taak, want buiten ze omhoog te krijgen, willen we ze ook veilig weer op de grond hebben.

Het communiceren in het Cantonnees was wel wat lastig, maar gelukkig zagen de kinderen er wel de grap van in om mijn gebaren te ontcijferen. Dus de harnassen gingen met gemak aan. Aan de andere kant was het zekeren wel andere koek. Normaal kunnen de klimmers wel op eigen kracht omhoog gaan, dus hoeft de zekeraar alleen maar het touw strak te houden. Maar sommige kinderen hadden wat extra hulp nodig om hun gevecht tegen de zwaartekracht aan te gaan, en dat betekende voor mij een hoop getakel.

Daarbij kreeg in nog een onvriendelijke herinnering aan mijn Level 1 cursus. Met al dat getakel werd de ring die mijn lichaam met het touw verbind gloeiend heet. Een lichte tik maakte me dat goed duidelijk met een lelijke brandwond tussen mijn duim en wijsvinger. Nu, 6 dagen later is het nog steeds aan het helen, maar ik durf te wedden dat het niet nogmaals gebeurt. ;-)

Al met al was het een erg leuke dag. Het is geweldig om te zien hoe de kinderen hun angsten overwinnen, en nieuwe overwinningen maken die ze nooit mogelijk hadden geacht. Dikke glimlachen en een hoop gejoel overheersten de dag, en dat maakt iedereen gelukkig. Uiteindelijk denk ik zelfs dat de vrijwilligers er nog wel meer van hebben genoten dan de kinderen zelf. :-) Alhoewel ik nu de vereisten voor de Level 2 cursus binnen heb, ga ik het zeker nogmaals doen. Klimmen lijkt misschien iets te zijn voor enkel of in paren, maar alle betrokkenheid van iedereen om je heen lijkt eigenlijk het leukst te zijn.

Rockin' in Taipei

2008-03-18T21:27:00.019+08:00

Very long time ago that I posted any action on this blog, so here is what I've been up to the last month:

- Partying in Bangkok with Bart & Adam (see Barts post)
- Exploring Taipei with the Americans and a Frenchman
- Gambling and rolling in Macau with the whole crew

More to come this month, as there is a budget China trip planned (Shenzhen and Guanzhou) this weekend, and next weekend the Hong Kong Rugby Sevens are up. Furthermore, I will visit my parents in Bali in the beginning of April.

So a lot more stories to come, but for now the Taipei story:

A few weeks ago, just when I decided to take it more easier with the partying and money spending, I got an email from a friend if I wanted to join on a trip to Taipei for the upcoming weekend. After some smart budgetting and money savings I decided to join. And I'm glad I did :). We had a great time up there... partied with midgets, saw the bruising nightlife of Taipei, been on the tallest building in the world (101 tower), and had one of the best meals (till now) since I've been in Asia! We even managed to take a museum trip to the History museum of Taipei.. which was very interesting (not really).. but anyway, we gave it a try.

A short photo-impression:

The whole crew!

They seriously had a HELLO KITTY gate at the airport!!

We finished almost 20 800ML bottles of beer with a Taiwanese drinking game our friends(also our tourguides;)) wanted to play (not to mention we played this game for only 1 hour:S)

The whole crew including our two Taiwanese friends who took us to the restaurant where I had the best dinner since I'm in Asia!

Our lovely lobster!!

Fishy fishy

The history museum

The giant 101 tower

Very nice lunch! Where we had to crunch our own seeds prehistorical style ;)

First party night! Arrived at 11.30pm in Taipei and went straight for the clubs!

Mixing our own drinks on the way to Taipei

Jan Jaap van der Wal in Hong Kong

2008-03-12T13:21:00.002+08:00

Last weekend I've been hinted by my colleague Hans about a Dutch comedian that was in town! Luckily he managed to get me a ticket, and last Monday we went to an Italian basement restaurant, hired by the Dutch society club.

It had been a while that I felt small, but surrounded by all those Dutch people it felt just like being back in The Netherlands! :-D At those times it's important that you remind yourself not to talk too freely about the people in your near surroundings, as they actually might understand what you're saying, haha.

With a bottle of Heineken at my hand, the show could start. Jan Jaap van der Wal did his homework well, as he had some nice things to comment on Hong Kong itself. Of course the far, far, far away Netherlands could not be omitted. Throughout the whole show it never got bored, and he knew how to diverse his show with things that make you think or with good accumulative jokes. Overall I felt that it was a harmonious medley of jokes, stories and a lot of laughter.

Last but not least, I should comment on the food that we had during the break. Frikandel Speciaal! Bitterballen! Plates full of it! I think that I will join this kind of event more from time to time, to have that Dutch feeling again. :-)

Dutch:

Afgelopen weekend vernam ik van mijn collega Hans het gerucht dat er een Nederlandse comedian in de stad was! Hans kon gelukkig aan kaartjes komen en zo gingen we afgelopen maandag naar een Italiaans restaurant in een kelder, die afgehuurd was door de Nederlandse vereniging.

Het is lang geleden dat ik me klein heb gevoeld, maar omgeven met zoveel Nederlandse mensen, voelde het net of ik weer terug was in Nederland! :-D Op zulke momenten is het overigens goed om te herinneren om niet te vrij over andere mensen te praten, want ze konden je wel eens verstaan, haha.

Met een Heineken in de hand kon de show beginnen. Jan Jaap van der Wal had z'n huiswerk goed gedaan, aangezien hij wat lokale gebeurtenissen wist te kenmerken. Natuurlijk kon het verre Nederland ook niet ontweken worden. Gedurende the voorstelling is het nooit saai geworden, en Jan Jaap wist er een mooie mix van te maken door met dingen te komen die je aan het denken zette en de goeie opbouwende grappen konden ook niet ontbreken. Ik vond z'n dubbelzinnige grappen het leukst. Over het geheel voelde het als een harmonieuze mix van grappen, verhalen en uiteraard een hoop gelach.

Maar niet te vergeten, tijdens de pauze hadden we frikandel speciaal en bitterballen! Schalen vol! Ik denk dat ik meer van dit soort evenementen ga bezoeken, om zo van tijd tot tijd weer even het Nederlandse gevoel te krijgen. :-)

Back from Bangkok

2008-03-12T12:57:00.002+08:00

Yes, it was great! Great to see Adam again and Bangkok itself was again a nice place to be.

Finally we did the things we should have done before, and these items are not anymore on my ToDo list:

Visit the Chatuchak market.
Find places with live music.
Go for a real Thai Massage.
Have a look at the Bangkok skyline from a bar at the top of a skyscraper.
Eat Thai Noodles.
Visit Khao San Road.
Have lots of Singha beers.

I hope to post my pictures and videos soon, but to kill the time, have a look at Adam's blogpost of our visit.

Dutch:

Ja, het was geweldig! Geweldig om Adam weer een keer te zien, en Bangkok zelf was ook weer een geweldige plek om te zijn.

We hebben nu eindelijk de dingen kunnen doen die we de eerste keer hadden moeten doen, en de volgende puntjes zijn dan ook van mijn verlanglijstje geschrapt:

De Chatuchak markt bezoeken.
Een plek vinden met live muziek.
Een echte Thai Massage nemen.
De skyline van Bangkok zien vanaf een bar op het dak van een wolkenkrabber.
Thai Noodles verorberen.
Khao San Road.
Heel veel Singha biertjes drinken.

Ik hoop mijn foto's en video's snel online te zetten, en om de tijd te doden kun je Adam's blogpost over ons bezoek lezen.

Adam, Bangkok, here we come!

2008-02-28T16:59:00.002+08:00

Just a few minutes left (15 to be exact), and then it's finally time for some sweet holiday! Together with Patrick and Dennis we're heading to the heart of Thailand - Bangkok - to visit our good old friend Adam T.

So check this weblog soon for some more updates on the trip and of course the list that has been stacking up even more...

Dutch:

Nog maar een paar minuutjes te gaan (15 om precies te zijn), en dan is het eindelijk tijd voor een welverdiende vakantie! De reis gaat naar het hart van Thailand - Bangkok - samen met Patrick en Dennis om daar onze goede oude vriend Adam T. op te zoeken.

Dus bezoek het weblog binnenkort nog eens voor nieuwe updates, met name onze trip, maar uiteraard ook de andere zaken die op de steeds groter wordende wachtlijst staan... (Ja, daar zijn we in Nederland wel gewend aan. ;-) )

War Game

2008-01-24T23:08:00.000+08:00

Alarm! Enemy in sight! Shoot!

Last Sunday it was a war zone somewhere in the New Territories. That fatal morning, a group of soldiers had formed in the Central MTR station and prepared themselves for battle. They went on to Admiralty MTR to pick up some others to become even a bigger group, a so called army. After a 1 hour trip they were moving on enemy grounds. Battlefield...

Battlefield at the MXCLUB to be exact. Together with some tough guys and girls that I met in the Joyce Is Not Here artists' bar we prepared for battle. We all dressed up in camouflage outfit, got some guns and bullets. A short 5 minute training was sufficient to face death... Or how dead you can get by 6mm plastic bullets from a Airsoft gun.

So mum and dad, don't be afraid, I didn't join the HK army... ;-) What I did that day was playing a semi-realistic war game with some friends. There were two terrains to conquer. Both were motocross racing tracks, and the first one had some bushes and was uphill. The second one was flat and not that much of shelter.

Of course everybody was pretty anxious before the first game. Those plastic bullets fired quite fast from the gun, and nobody could expect how much it would hurt as we (kindly) didn't try it on each other. Some of the group had played it before and guaranteed us it was fun and didn't hurt that much. But what is "that much", right? Well, I experienced that in the first battle.

I was in the team at the attacking side. The other team had to defend the hilltop. So quietly and with shit in our pants our team went uphill hiding behind every branch or leaf on the way up. I could hear my heart pounding in my chest. Then the first sound of firing bullets. Fast, and a lot. Screaming! Hit! Hit! Hit! One man down... :-( Soon there were only a few left, including me. So when the situation calmed down, I had to come into action. So I tried to get uphill, but I fell into an ambush. Bullets flying around my head and eventually one hit exactly on the tip of my left ear. Auch!

No blood or bullet wound, just a very stinging feeling at my ear. Luckily the pain went quickly away, so I could prepare myself again for the second battle. The next games were a lot of fun. Especially because everybody was used to the feeling of the bullets and really starting to get sneaky or tactically. Eventually the hunger and exhaustion started to take their toll, and we all settled down for lunch.

After some renewal of energy, everybody was ready to face the open field. This promised some fast action as some other players were already battling each other. We joined another group and the number of people on the field brought total chaos upon us. Bullets all over the place!

Once we decided to play with only our own group, things became better to oversee and we could start to put some tactics into the game. Some great battles followed and the score was almost 50:50. Good teams on both sides!

That day an old dream of mine came true. It's extremely cool to play this war game, and it's not only for the guys. The ladies showed some kick ass performance that day! So I can recommend this to everybody. Great for team building and team spirit! I would definitely do it again. :-)

Dutch:

Alarm! De vijand in zicht! Schiet!

Afgelopen zondag was het oorlog in de New Territories. Die fatale ochtend had een groep soldaten zich gevormd in het metrostation in Central en prepareerden zich om te vechten. Ze gingen op weg naar Admiralty om daar in het metrostation nog meer soldaten op te pikken om een nog grotere groep te vormen, je kunt het dus wel een leger noemen. Na een tocht van een uur begaven ze zich op vijandig gebied... Het slagveld...

Het slagveld van de MXCLUB om precies te zijn. Samen met een aantal andere stoere jongens en meiden die ik in de Joyce Is Not Here artiesten bar had onmoet, bereidden we ons voor op 't gevecht. We trokken allemaal camouflagepakken aan, kregen geweren en kogels. Een korte training van 5 minuten was genoeg om de dood te trotseren. Of hoe dood je ook kan worden door 6mm plastic kogels van een Airsoft geweer.

Dus mam en pap, ben maar niet bang, ik ben nog niet het leger van Hong Kong in gegaan. ;-) Wat ik wel deed die dag, was een semi-realistisch oorlogsspel spelen met een aantal vrienden. We moesten twee terreinen trotseren. Beide waren motorcross racebanen, en de erste had wat bebossing en was tegen een helling. De tweede was vlak en had niet zoveel beschutting.

Natuurlijk was iedereen behoorlijk gespannen bij het eerste keer. Die plastic kogeltjes kwamen met een rotvaart uit 't geweer, en niemand wist hoeveel pijn het zou doen, aangezien we zo vriendelijk waren om ze niet op elkaar uit te proberen. Een paar uit de groep hadden het al eerder gespeeld en garandeerden ons dat het erg leuk was en helemaal niet zo'n pijn deed. Maar wat is "niet zo'n", hè? Nou, dat ervaarde ik dus in het eerste gevecht.

Ik zat bij het aanvallende team. Het andere team moest de heuvel verdedigen. Muisstil en met de schijt in onze broek, verbergend achter elk takje of sprietje ging ons team de heuvel op. Ik kon m'n hart horen bonzen. Toen plotseling de eerste schoten. Snel en een hoop achter elkaar. Geschreeuw! Geraakt! Geraakt! Geraakt! De eerste neer... :-( Snel waren er nog maar een paar man over, waaronder ikzelf. Toen de situatie kalmeerde moest ik wat doen. Dus ik probeerde de heuvel op te gaan, maar ik viel in een val... Kogels vlogen in 't rond, en uiteindelijk raakte een me exact op mijn linkeroor. Auw!

Geen boed of tekenen van een kogelwond, wel een prikkende pijn aan mijn oor. Gelukkig ging de pijn wel snel weg, en kon ik me alweer voorbereiden op het volgende gevecht. De daaropvolgende gevechten waren erg leuk. Vooral omdat iedereen aan de kogels gewend was geraakt en de speelstijl wat meer stiekem en tactisch begon te worden. Uiteindelijk eiste de honger en vermoedheid hun tol, en namen we wat rust voor de lunch.

Na wat energie bijgetankt te hebben, kon iedereen er weer tegenaan om het open veld te betreden. Dit beloofde wat snelle actie, aangezien we al andere mensen zagen spelen. We mengden ons met de andere groep spelers, en het grote aantal mensen op het veld zorgde voor totale chaos! Overal kogels!

Toen hebben we maar besloten om met onze eigen groep te spelen, zodat we het veld tenminste in de hand konden houden en zo wat tactiek konden gebruiken. Daarop volgden een aantal goede gevechten en de score stond zowat de gehele tijd gelijk. Goede teams dus aan beide kanten!

Die dag kwam een jongensdroom uit. Het is ongelooflijk leuk om zo oorlogje te spelen en het is niet alleen voor de mannen weggelegd, ook de dames konden er wat van en hebben hun ballen laten zien! ;-) Ik kan het spel daarom aan iedereen aanraden. Geweldig voor teambuilding en teamspirit! Ik doe de volgende keer zeker weer mee! :-)

Birthday Dinner

2008-01-24T21:47:00.000+08:00

My birthday was a great day, but what topped it the most, was the birthday dinner. Eva and I went to Ruth's Chris Steak House at Admiralty. A classy restaurant decorated in a pre-WWII US theme.

There I had the best steak I ever had! The taste is soo great, smooth and juicy. Just thinking about it stimulates my mouth water again. I can recommend it to everyone who loves steak. But check the prices though, because you pay for what you get. ;-)

But not only the great taste of the steak was a surprise to me, Eva treated me also (again!) with a birthday cake! Very delicious and so good that we had to skip the ice cream desert. :-)

With full and round bellies we we're ready to hit the bar's for Ladies Night in Wan Chai. There we had a few drinks with some friends, and fully satisfied I turned back home. :-)

Dutch:

Mijn verjaardag was een geweldige dag. Maar wat het 'm echt deed, was het avondeten. Eva en ik zijn naar Ruth's Chris Steak House in Admiralty geweest. Een classy restaurant gedecoreerd in een vooroorlogs Amerikaans thema.

Daar heb ik echt het lekkerste biefstuk gegeten dat ik me maar voor kon stellen. De smaak is geweldig en zo sappig! Als ik er alleen al aan denk, begin ik weer te watertanden! Ik kan iedere liefhebber van bief daar een biefstuk aanraden. Maar let op de prijs, want je betaalt voor wat je krijgt. ;-)

Maar niet alleen de smaak was een verrassing, Eva trakteerde me ook nog (alweer!) met een verjaardagstaart! Erg lekker en zo smakelijk dat we het ijs als toetje moesten overslaan. :-)

Met volle ronde buikjes waren we gereed om 't café op te zoeken en zijn we naar Wan Chai gegaan voor Ladies Night. Daar hadden we er een paar met vrienden en volledig voldaan kon ik naar huis. :-)

Turning 22 in HK

2008-01-16T17:40:00.000+08:00

Today is a special day, because it's my birthday! :-D But not only mine, I'd also like to use this opportunity to congratulate my sister Jessy and Eva's sister Eve. Yes, a lot of party-pigs today! ;-)

Early this morning, after midnight to be exact, Eva surprised me with birthday cakes. 4 lovely cakes from the famous cake shop Zoë, well known by HK locals. And I have to admit, it's extremely tasty! I enjoyed every bite of it! Very fresh and with authentic taste of raspberry, banana, mango and chocolate.

This morning I was surprised by messages (sms) and emails including a video message with a dedicated birthday song. Thank you all so much for your care and that you haven't forgot me here in HK. ;-)

Up next; 23!

Vandaag is een speciale dag, want het is mijn verjaardag! Maar niet alleen die van mij, dus daarom wil ik van de gelegenheid gebruik maken om mijn zus Jessy en Eva's zus Eve te feliciteren met hun verjaardag. Ja aan hoop feestvarkens vandaag!

In de vroege ochtend, na middernacht om precies te zijn, verraste Eva mij met verjaardagstaartjes. 4 mooie taartjes van het bekende taartwinkeltje Zoë, bekend bij de lokalen. En ik moet toegeven, het is ongelooflijk lekker! Ik heb van elke hap genoten! Heerlijk vers en met de autentieke smaak van framboos, banaan, mango en chocola.

Vanmorgen werd ik verder nog verrast met berichtjes (sms) en e-mails waaronder een met videoboodschap in de vorm van een verjaardagslied. Allemaal hartelijk bedankt voor jullie betrokkenheid en dat jullie me nog niet vergeten zijn hier in HK. ;-)

Op naar 23!

Happy New Year!

2008-01-03T00:09:00.000+08:00

Yes, it has been a long time... But with the new year, I can make a fresh new start and would like to use this opportunity to update my weblog more frequent.

But first things first, and I would like to kick off with wishing you all a very happy 2008!

Kung Hei Fat Choi! Happy New Year!

Dutch:

Ja, dat is lang geleden... Maar, met het begin van een nieuw jaar wil ik graag een frisse start maken en daarmee de kans pakken om mijn weblog meer te updaten.

Maar het belangrijkste als eerste, en ik trap daarom af met jullie allemaal een voorspoedig 2008 te wensen!

Kung Hei Fat Choi! Gelukkig Niewjaar!

Back in HK

2007-09-25T12:49:00.000+08:00

DUTCH UPDATE:
Ok, hier even voor iedereen die dit bericht graag in het Nederland wilde lezen -> de Nederlandse versie :).

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier wat gepost heb, dus vandaar dat ik maar weer eens even een berichtje erop heb gezet. Maar dit duurde allemaal zo lang omdat ik op 4 augustus vertrokken ben uit Hong Kong voor een lange vakantie naar Nederland. Ik ben daar ongeveer 6 weken geweest, en heb het daar weer goed naar mijn zin gehad met vrienden en familie!

Ik heb vanalles gedaan in Nederland. Ik ben 10 dagen met mijn vrienden naar Kroatie geweest, waar we even goed gefist en vakantiegevierd hebben. Was weer goede fun :). Na mijn vakantie daar ben ik weer aan de slag gegaan bij Assembleon, alleen dit keer ben ik bij ons hoofdkantoor in Veldhoven gaan werken voor een paar weken. Inmiddels ben ik dus weer terug in Hong Kong, ik ben hier op 17 september weer aangekomen.

Ik heb hier inmiddels al vanalles gedaan. Lekker sporten (squash!!) zo'n 3 keer per week. Alhoewel ik nog steeds verlies, dus ik moet maar eens goed aan de conditie gaan werken! Verder heb ik al een aantal keren eten gekookt (zelf!), dus ik ben dadelijk een soort kok als ik weer terug ben in Nederland. Verder ben ik nog aan het studeren in wat marketing boeken die mij aangeraden zijn door Timelsinga himself, dus dat moeten wel goede boeken zijn (wat ze ook zijn trouwens)!

Afgelopen zaterdag had ik wat Nederlanders uit Macau op bezoek. Om precies te zijn de vriendin van de broer van de vriend van Kim (mijn zus)... jaja, moeilijk te volgen :). Maar iniedergeval studeert zij een half jaartje in Macau, en ze was samen met 2 vriendinnen naar Hong Kong gekomen. Ik heb ze hier wat plekker in Hong Kong laten zien, en ze zijn zelfs wezen winkelen ( waar ze alleen maar Electronica kochten :-) ). Iniedergeval 's avonds zijn we goed cocktails wezen drinken en op stap geweest in Hong Kong. Was een leuk dagje!

Dit was het weer voor deze post. Ik zal snel weer een update plaatsen als ik weer wat nieuwe spannende dingen meegemaakt heb. Volgend weekend is er een boattrip, dus dan komt er vast weer een story ;).

Groetjes,
Patrick

ENGLISH

Well... it's a very very very long time ago that I've posted something on this website, so thats why I'm posting now. Why did it take so long... well I left Hong Kong on the 4th of August to enjoy my holiday in the Netherlands, were I catched up with all my friends an family, and had a great time with them!

Furthermore I went to Croatia for 10 days with a couple of my friends, were we had big fun and did a lot of partying ("fist'N" in dutch!!). After my Croatia holiday I've worked at my companies main office in Veldhoven for a couple of weeks, and now I'm back again in Hong Kong to finish our big project here. I arrived last week on Monday the 17th of September.

Last week I did a lot of sporting ( played -and lost squash 3 evenings in a row... :-) ), I did my own cooking for almost the whole week, and I started studying in some Marketing books. At the moment I am reading 'The Blue Ocean Strategy' (ISBN:1591396190) which is a very good book about creating new uncontested marketing space. Timelsinga recommended this book to me, and he was right about it being an interesting book.

Last Saturday was my first evening I went partying! Which is very unique for me, because I used to party a lot more.... but I think I've become much more healthier and wiser ;). That Saturday I had a couple of friends visiting from Macau. Actually I never met them before, but one of them happend to be the girlfriend of my sister's boyfriend's brother ( can you follow it ;) ). Anyway they started an exchange program in Macau this September, and will stay there for a couple of months. They were coming to Hong Kong last Saturday, and asked me to show them a bit around in Hong Kong. I have added some photos of that day, which was a very good day! The most funny part for me was that I took the 3 of them for shopping (which were all girls), and all they bought were electronics :-)..!

Well, for now that's almost the end of my post I think. This afternoon we can leave the office early because tomorrow is a public holiday (The mid-autumn festival). Anyway that doesn't stop me from coming to the office, as I have no plans tomorrow and want to finish some work here. I will do another update somewhere next week, after the partying planned this weekend ;).

Cheers,
Patrick

De foto's:

Lang Kwai Fong from upper-level.

More Lang Kwai Fong from upper-level.

That car was just standing there in front of an exclusive club.

Live-music in The Cavern..

Mojito's and other cool Mexican cocktail!!

Side street of Lang Kwai Fong from lower level

Arrived in London

2007-08-03T14:49:00.000+08:00

I made it safely to london, because I'm now typing this message at the airrport.
The flight was confortable with a nice spacious seat and good entetainment. I was also able to have a good sleep.

Now I'll head fo my flight to Amsterdam! :-)

On holiday to The Netherlands

2007-08-01T19:39:00.001+08:00

It sounds so weird, but my return to The Netherlands will probably feel like a holiday. In the 5 weeks I will stay there, I will need to arrange a lot of stuff for my migration to Hong Kong. Graduate, stop my company, finally fill in the tax forms, let all the organizations know I'll move and then have some time to say goodbye to my family and friends.

But in between I'm planning to go on a long trip trough The Netherlands. I want to travel to all the famous and traditional places and record them with my photo camera. This all on my moped. So in a few weeks I hope to amuse you with some real Dutch stuff! :-)

Now it's so near I'm so happy to go back home. I'm looking forward to see my family and friends. Got some nice souvenirs so now it's time to go home and pack my stuff. ;-)

See you soon!

Boat trip

2007-07-30T12:53:00.000+08:00

At the beginning of this month I had a nice boat trip arranged by my friend Avis. Even though it was on such a short term, she managed to get us a boat, lunch and acompanied speedboat for wake boarding and some banana boat action!

So in the early morning (as I call 9am on Sunday), we took a taxi to Sai Kung. Along the way we picked up a friend of her and met with her colleagues. Actually it was more a company trip, but some extra friends were invited as well. Even though I was the only foreigner, it was pretty easy to catch up with the rest. So all very entusiast we went to the Sai Kung pier to get on the boat.

On arrival at the place where the boat put its anchor in the water the scenery was like this.

It was a really joyful day with lots of drinks, laughing and... yes, lucky draw! Got a nice watertight pastic pocket so my camera was spared that day. ;-)

Too bad my wake boarding skills were not that great as it was my first time. And I got home with major muscle aching the next morning and an eager feeling to try it once more because it was really cool, even just to try.

For the photos, have a look at Avis her photo album with all the photos collected of that day.

And now the end is near...

2007-07-30T11:13:00.000+08:00

...and so I face the final curtain... yeah, but not really :-).

A couple of more days left and then we will be leaving Hong Kong. But fortunately not for good, as we will be back in September. I will visit the Netherlands for 6 weeks, do some traveling there (Croatia), and of course some working. We have to wait for approval of our working visa, and of course its good to see family and friends again!

It's been a very long time ago since I did a last update. So what happened lately... we did a lot of working, partying (I did :-)), met some nice people, losing with squash. I found a cool place in Soho. The bar is called 'Joyce is not here', and is a very small but well decorated place. They have a jam session every Thursday, were you can just walk in and bring your instrument. Really cool place, with a lot of nice people.

Furthermore I've been so stupid to lose my phone in a taxi. So I will try to not fall asleep again in taxi's with my phone still in my hand....

So a couple of more days of hard work... we have to finish our final internship reports and the last bits of the reporting system here. And for the rest of course one evening of partying planned, the goodbye party, so that will be good. Luckily I will fly home the next day, so then I can rest a bit. Unfortunately that is during the night, and I will have to be fit enough to work and pack during the day. But anyway, I've managed to survive that a couple of times before... :-)

Lost stuff

2007-07-27T10:48:00.001+08:00

I don't know why, but everyone seems lose stuff... Adam lost his phone twice. Eva lost hers in a taxi. Jamie lost hers too. Daniel decided to take a swim with it. I know two people more who did the same. I lost my wallet, and now Patrick lost his phone as well! :-S

So that's why Patrick won't be reachable at his HK mobile phone number...

P.S. Just to be sure, I already made a backup of my phonebook. Maybe you should do it too? ;-)

Hong Kong 10th Anniversary

2007-07-23T14:18:00.000+08:00

At the beginning of this month we had another public holiday. This time it was the 10th Anniversary of Hong Kong. So it's 10 years ago that Hong Kong became part of China again. For our Dutch readers I can recommend the blogpost of my boss Hans, since I wouldn't be able to describe it better.

To celebrate this, there were held a lot of events in Hong Kong. One of them was the big fireworks display in the Victoria Harbour. Of course Patrick and I didn't want to miss that. Especially because I can still recall the great show of on the Chinese New Year. This time it was told to be even bigger, so something we definitely shouldn't miss!

And it was great! Huge fireworks display and it was very worthwhile to wait there for 2 hours. :-) You can have a look at it yourself in the movie below.

A new home

2007-07-23T13:57:00.000+08:00

Last Thursday I was in total stress. I found out that it is so difficult to find a cheap and nice place to rent, and that I had no time left to have a good look. I decided to go for flat-sharing (share a flat with somebody) and I could find only one affordable advertisement. So I sent an email at night. Actually a bit accidentally because my laptop wouldn't shut down.

The next morning I received a phone call from a friendly lady and we made an appointment to have a look at the apartment the same night. So I informed Eva, and we both went to the apartment. Exactly at 8pm we arrived.

When the door opened I was overwhelmed by the nice decorations and I felt immediately at home. I had a nice talk with the owner Tess, and it clicked with Eva as well. The apartment is in good shape (not so common for that price range), cheap ("only" 4500 HKD or 450 euros a month) and quiet. That last thing is quite important since it's next to a busy road and the apartment is only at the 5th floor. But that road makes it very convenient to get to work. The apartment is also close to Eva's place. Furthermore everything I need is literally around the corner!

Although I haven't got a real place for myself, it is still very nice. I like to live with others, since I enjoyed my time with my old roommates in The Netherlands and the time here in HK with Patrick. Furthermore its nice to have a friend around, because it is still a big city.

So I'm really looking forward to live there. It's on Hong Kong Island this time, so more close to the city centre. Luckily the neighbourhood is quiet but has all the convenience of living in the city centre. I'm just a few minutes away from the city buzz and nature parks. Great! :-)

Daniel visiting us, The Peak and Dragon Boat Festival

2007-07-19T12:49:00.000+08:00

As said before, I still have a lot to tell. So here is a second try to catch up... :-)

A few weeks ago our friend Daniel visited us again. This time he didn't traveled from Macao, but from a train from China. So the first day he had to catch up some good sleep. After regaining some energy we took him of course to some cool places, like some bars and most important: The Peak. Somehow he managed to skip the 1# hot-spot of Hong Kong?!

Luckily we had a public holiday, and that very hot day we took the bus to The Peak. It's a bumpy bus ride, over a twisting road. We sat in the front seat of the famous biplane HK buses, so we could have a good look around and feel scared to death when another bus or steep wall just rushes by just a few inches from your head. But we made it without - but close to -having a heart attack.

Since we took the bus, it drives for the last past over the "back" side of the peak. Therefore, you have an opportunity to see both sides of the island. The city part, and the nature park part. So when you arrive at the peak tower, you're pretty amazed by the view (because you can look at once over the whole city), and that's exactly what Daniel's face told us when we got there. To experience it yourself. Here is a photo and a video.

But the day was far from over, since it was a public holiday celebrating the Dragon Boat Festival! So we headed to Stanley, where one of the two big Dragon Boat events took place. However, it took us a while, since half the population of HK migrates that day to those two hot-spots. And hot is was! Burning sun, but with the slight sea breeze and cheerful atmosphere it's pretty okay. At Stanley we split up, and I joined Eva and her friend.

The Dragon Boat races are pretty cool. Slim boats with a team of peddlers and one to hit the drums. The races go very quick, since they move over a distance of about 1 to 2 kilometre. The boats row towards the beach so that everyone can see the spectacular finish before the boats shove up the beach. Each boat has a team of a specific country with their own colour. No use for me to shout "HOLLAND! HOLLAND!", because I couldn't spot our orange Dutch team... But would they have heard that anyway on top of all the other cheering and screaming plus the sound of the drums on each boat? I think not... ;-)

We arrived late in the afternoon, so the races were about to end. Because we didn't want to be in the rush-hour of the giant migration back home, we hurried to the bus stop. Luckily we could catch our bus within a few minutes (that on itself is pretty amazing compared to the time we had to wait to get the bus to Stanley), and went back to Central to jump on the MTR. From there to Kowloon to take the KCR, then in a taxi to arrive at our destination: I have totally no clue... But, our guide (Eva's friend) knew where to go, and we got there. It was a very local restaurant, although that's a fancy name for it. Big place with lots of tables, out-door style: big round tables and small plastic stools to sit on. Great atmosphere, lots of people talking and enjoying their food and (on almost every table) beer. The food was delicious and extremely cheap! What I've been told, is that this is a very local place to eat, even for locals, and that there are only a few places like these left in HK. Too bad, because it is so nice to have dinner there!

To read more about Daniel and his stay here, visit his weblog! He's now on a trip trough China, so it's interesting to read.

Rock Climbing

2007-07-16T13:22:00.000+08:00

Ok, so here is something more interesting than the dull small posts I made lately. ;-)

A few weeks ago I went rock climbing with the Philips staff club. I applied for it, and I was one of the lucky ones that got randomly selected. With me a few colleagues joined the club. Too bad one of them was not able to come, but lucky for me because I was asked if I knew some friends who would like to join in stead. Well, it was not that much trouble to invite my girlfriend Eva, and so we prepared next day to go there early. Very early, because it was the day after Patrick's birthday party at Lang Kwai Fong. Unfortunately I couldn't stay long at LKF, because I was tired enough to report my lost wallet at the Police station.

So with some borrowed cash we took a cab to King's Park. We arrived almost as the first ones, so we had a chance to change and get some climbing shoes, since Eva was not prepared to bring ones. Those shoes are really nice to climb, because they perfectly fit the shape of your feet, are more flexible and have a longer heel. So way better for climbing. With that we're able to face our challenge of the day: the 18 metre high artificial rock climbing wall...

Then, when everybody was there, the training could begin. First we start off with some stretching. Everything was nicely translated from Cantonese to English by Eva. So I knew how to move. Then it was time to get the instructions for the tools. Everybody had to find a partner. About the same weight, because one would lift the other. Luckily Eva and I did match. :-)

We got explained what was meant by the terms 'CLIMBING!' and 'TENSION!'. So we knew how to give each other a break while climbing. It works this way. Because you're connected to each other with a rope, you can use your own body mass to lift the other because of the balance effect. This will require almost no strength for the one who climbs, so he or she can take a rest.

After the instruction we we're all ready to start climbing. Eva may go first, and she did pretty well! Because she already had a day of rock climbing before, she knew how to put her weight and got at the 7 metre top in record time. :-) Although I was not that fast, it was cool to climb up, and the climbing shoes provided a good help. My colleagues we're also great, and we all reached the 7 metre top.

After a few challenges it was time to face the whole wall, 18 metres high. And from the bottom that looks really high... So I collected my best guts, and started to climb. This time Eva didn't pull me up, but somebody else. Too bad he didn't manage the tension procedure well, so I couldn't take a good rest along the way, and basically had to keep lifting myself all the way. With only small spots to get grip that's a difficult job. But I managed to get as high as 16 metre. Great view from that altitude. Look at all the small ants down there, haha! ;-) The burning sun did its work, and it was time to go down. Too bad I hadn't enough energy to climb the last 2 metre, but still quite some performance for the first time. :-)
So Eva would show how to do it, and she did! Se went up so quickly, and with me pulling the rope (after some rest, haha) she got all the way up, the full 18 metres!

The rock climbing was very cool, and I want to do it definitely some other time again. Maybe get a certificate, so I can guide others. Then I also will have better training so I know how to face the diagonal walls. :-)

Have a look at all the photos...

Harry Potter in da house!

2007-07-10T10:49:00.000+08:00

Ok, this shouldn't get any worse! Just a few minutes ago, one of my coworkers asked if he may take a picture of me, for his wife back home. Why? Because I look so much like Harry Potter! Actually, more people are telling me this, and it's not wise for me to stand close to a poster of the upcomming Harry Potter movie. People on the street even start to stare and point at me! So, I've come up with a plan. The 15th we'll visit the cinema to see the movie, and then I'll try to find some round glasses and try to put my hair in the same way. Let the madness begin! :-)

Het moet niet veel erger worden! Een paar minuten geleden vroeg een collega of hij van mij een foto mocht nemen voor zijn vrouw thuis. Waarom? Omdat ik zoveel op Harry Potter lijk! Opmerkelijk genoeg vertellen meer mensen mij dit, en het is tegenwoordig voor mij niet meer slim om langs een poster van de aankomende Harry Potter bioscoopfilm te gaan staan. Zelfs mensen op straat staren mij aan en wijzen naar mij! Zodoende heb ik een plan bedacht. De 15e gaan we namelijk naar de film, en ik wil zorgen dat ik dan een bril met ronde glazen bij me heb en mijn haar op de zelfde manier doe. Laat de gekte maar beginnen! :-)

Onweer

2007-06-27T11:24:00.000+08:00

The weather forecast in Hong Kong is not that much better than the one from The Netherlands... Luckily the local weather forecast for this weekend looks promising.

De weersverwachting van Hong Kong is niet veel beter dan die van Nederland. Gelukkig ziet de lokale weersverwachting voor het weekend veelbelovend uit.

The good and the bad (news)

2007-06-23T18:10:00.000+08:00

Well, this will be a log with some special highlights, including career news and money crisis! So what happened? Well, yesterday I had a talk with my boss Hans, and he announced me the amazing news that he would like to offer me a one year contract in Hong Kong after my graduation. There still need to be arranged some things, but I'm confirmed that the process is ongoing. :-)

In my total happiness I went home and lost my wallet on the minibus. My banking cards, insurance cards, Dutch Identity Card, apartment key card, octopus and 700HKD gone! Totally in panic I walked down the whole minibus route, but couldn't find the minibus (they're sometimes waiting at the end station). So I went straight to home and blocked my credit card. Bought with borrowed money (thanks for that Daniel!) a new key card. Then we went to the bus station to find there the minibus end station and explained my situation to the route manager. He noted everything down and we were ready to head off to Lan Kwai Fong for Patrick's and Ton's bday-party. Went after dinner to the Police station to fill in an form what took quite some time. So that's the bad news...

However, I'm so lucky that my bank accidentally sent me those double new banking cards to Hong Kong. Because I was able to enable that unused card that I still have within 30 minutes over phone and email. This was more than enough to restore my trust in my bank again. :-D

Dutch:

Nou, dit wordt een bericht met speciale hoogtepunten waaronder carrière nieuws en een geldcrisis! Dus, wat is er gebeurd? Nou, gisteren heb ik met mijn baas Hans gepraat, en hij kondigde het geweldige nieuws aan dat hij mij een jaarcontract wil aanbieden in Hong Kong voor na mijn afstuderen. Er moet nog steeds een paar dingen geregeld worden, maar het proces is in ieder geval op gang. :-)

In mijn gelukkigheid ben ik toen naar huis gegaan om in de minibus mijn portemonnee te verliezen. Mijn bankpassen, verzekeringspassen, Nederlandse Identiteitskaart, apartement card-key octopus en 700HKD, allemaal weg! Volledig in paniek ben ik toen de gehele minibusroute afgelopen, maar ik kon niet het eindstation vinden (waar ze soms nog even blijven wachten). Dus ik ben gelijk naar huis gegaan en heb mijn creditcard geblokkeerd. Toen heb ik een nieuwe key-card gekocht met geleend geld van Daniel (bedankt daarvoor!). Toen zijn we samen naar het busstation gegaan om daar het eindstation te vinden en de situatie uit te legen aan de minibus manager. Hij heeft toen alles opgeschreven en we waren gereed om naar Lan Kwai Fong te gaan om Patrick's en Ton's feestje te bezoeken. Daarna ben ik naar het Politiebureau gegaan om daar aangifte te doen en dat duurde even voordat ik daarmee klaar was. Dus dat is het slechte nieuws...

Gelukkig heeft mijn bank dubbele passetjes naar mij verstuurd in Hong Kong, waardoor ik deze binnen 30 minuten telefonisch en over e-mail kon activeren. Dit was voldoende om mijn vertrouwen in de bank te herstellen. :-D

Hieperdepiep... Hoeraaa!

2007-06-22T09:38:00.000+08:00

Yes, today's a big day for Patrick since he's now official mature... Happy 21th birthday Patrick! :-)

Dutch:

Ja, vandaag is een grote dag voor Patrick, want hij is nu officieel volwassen geworden... Hartelijk gefeliciteerd met je 21ste verjaardag Patrick! :-)

Blog action: new videos online

2007-06-12T22:27:00.000+08:00

Yes, there is lately more to read at this weblog. But what do you think about seeing some stuff? Well, good news for you. I finally found some time to upload videos.

I want to start with a video from our Hiking trip near Sai Wan Beach. There we took a sampan boat ride back home. Adrenaline rushing trough our veins!

Of course I also uploaded the thunderstorm video. However my simple camera couldn't record the smaller lightning... So it actually looks kind of normal. But I can ensure you it was really there! I'm not seeing things you know... ;-)

Dutch:

Ja, er is de laatste tijd een stuk meer te lezen op dit weblog. Maar wat dacht je hier van: je kunt nu ook wat zien! Ik heb namelijk eindelijk wat tijd gevonden om de video's die ik heb geschoten online te knallen.

Hierboven zie je als eerste de video van onze sampan bootrit naar nuit na onze Hike naar Sai Wan Beach. Adrenaline stromend door onze aderen!

Daaronder kun je de video zien die ik van het onweer heb geschoten. Jammergenoeg kan mijn simpel cameratje niet alle kleine flitsen opnemen, dus het ziet er nu vrij normaal uit. Maar ze waren er echt wel! Ik ga echt geen dingen zien hoor! ;-)

Visit from The Netherlands and good news

2007-06-12T13:53:00.000+08:00

This week we have a visitor from The Netherlands, out colleague Peter. He is going to help to bring the project to Europe, so we're now also on the global tour... :-)

Besides an introduction to our work we also shown him some cool places here in Hong Kong. Yesterday we went with our other ICT colleague Roman to a dim-sum restaurant. Of course the coconut desert with frog flavour could not be skipped and Peter liked it as well... :-) After work it was time to grab some beers. Especially for me, since I kind of skipped my weekend. Patrick and Peter went first to Aqua Spirit in One Peking Road tower, with a great view over the HK skyline. I joined them later on at the Ned Kellies. We had a tipical chinese meal at a restaurant across the street and after that it was time to enjoy the music and some more beers at Ned Kellies. This night reminded me about the ones we had when we first arrived here because you probably won't do the same in The Netherlands on a monday evening. ;-)

Furthermore I got the good news that today I signed my official extension of the project here in HK until August 2nd. Now let's hope that there is also something for after my graduation in The Netherlands...

Dutch:

Deze week hebben we bezoek vanuit Nederlands, onze collega Peter. Hij gaat ons helpen het project naar Europa over te brengen, dus we zijn momenteel op de internationale toer... :-)

Naast een introductie van ons werk hier hebben we hem ook al wat leuke plekken in Hong Kong laten zien. Zo zijn we gisteren met onze ander ICT-collega Roman naar een dim-sum restaurant geweest. Uiteraard kon het kokosnoottoetje met kikkeringredient niet ontkomen worden en Peter moest toegeven dat het prima smaakte. :-) Na het werk was het tijd om een biertje te pakken. Zeker voor mijzelf omdat ik min of meer mijn weekend heb overgeslagen. Patrick en Peter zijn eerst naar de Aqua Spirit in de One Peking Road toren gegaan waar je een prachtig uitzicht hebt over de Hong Kong skyline. Later op de avond ben ik hun gaan versterken bij de Ned Kellies waar we eerst aan de overkant van de straat bij een typisch Chinees restaurant hebben gegeten. Die avond deed me denken aan die we ook hadden toen we hier aankwamen omdat je dit zeker niet in Nederland op een maandagavond na kunt doen. ;-)

Verder heb ik nog het goede nieuws dat ik vandaag mijn officiele extensie tot 2 augustus van het project heb ondertekend. Nu nog hopen dat er ook iets voor na het afstuderen er in zit...

Mmm, Calvé pindakaas

2007-06-11T09:22:00.000+08:00

Yes, I really thanked my colleage Roman for this, because he brought me some peanut butter from The Netherlands! He had to go to Assembléon in Veldhoven and therefore had the chance to visit a duch supermarket. The peanut butter in Hong Kong tastes like shit, so I'm really glad he could bring me some real peanut butter. I need this, because I want to grow big and strong... ;-)

Dutch:

Ik heb mijn collega Roman heel erg bedankt voor dit, want hij heeft voor mij uit Nederland pindakaas meegenomen! Aangezien hij naar Assembléon in Veldhoven moest, had hij de kans om een supermarkt binnen te stappen. De pindakaas hier in Hong Kong smaakt als troep, en ik ben echt blij dat hij tenminste échte pindakaas kon meebrengen. Natuurlijk heb ik dit nodig, want ik wil later groot en sterk worden. ;-)

Alien attack!

2007-06-10T10:02:00.000+08:00

Last night I woke up because of a strange noise. Grumming, booming and bursting all around me. I couldn't place it right ahead. When I looked around, I saw flashes coming from behind the curtains of my window. They kept on repeating. Then that amazing struck. I could hear the glass vibrating. Besides that sound there also apeared another sound. Slight tipping on my window. Then I realized there was a thunderstorm going on and it was raining cats and dogs.

I got out of my bed and had a look at it from the bigger window in the apartment. I've never seen a thunderstorm like this. The lightning kept on going. It was almost like that scene from War Of The Worlds where the alien tripods started to attack the people. I shot a video of it, and will try to get it online tonight.

Luckily when I got up this morning, everything was still there on my body, so it seems the aliens spared me in their attack. ;-) That's good, because I still have a lot of things to do, and that's why I'm typing this now at my company office.

Dutch:

Vannacht werd ik wakker van een vreemd geluid. Grommend, knallend en knarsend om me heen. Ik kon niet gelijk plaatsen wat het precies was. Toen ik om me heen keek zag ik flitsen komen van achter mijn gordijnen. Ze bleven maar herhalen. Toen die oorverdovende klap. Ik kon het glas horen resoneren. Naast dat zware geknal begon ik ook een ander geluid te horen. Zacht getik tegen het glas van het raam. Toen besefte ik me dat er een flink onweer boven mijn hoofd hing en dat het nu met bakken uit de lucht viel.

Ik ben toen uit mijn bed geklommen om het toch maar eens van dichtbij te gaan bekijken bij het grote raam van ons appartement. Ik heb nog nooit onweer zoals dit gezien. De bliksem bleef maar continu inslaan. Bijna net zoals die scene van War Of The Worlds waarbij de tripods de mensen beginnen aan te vallen. Ik heb er een kleine video van geschoten en zal proberen om deze online te krijgen.

Toen ik vanmorgen op stond, was gelukkig nog alles van mijn lichaam daar, dus het lijkt er op dat de marsmannetjes mij hebben gespaard in hun aanval. ;-) Dat is mooi, want ik moet nog een boel doen en dat is waarom ik dit berichtje nu tik op het kantoor van mijn werk.

Scheißen!

2007-06-09T15:30:00.000+08:00

... or not. Yesterday we woke up with the unplesant surprise that our toilet couldn't flush anymore. Stangely enough the reservoir was not refilled with new water. However, the tap water was still working perfectly. So this finally made clear for me that our toilet uses sea water to flush. This also explained why we sometimes experience a bad sea water smell in our apartment.

The problem was caused by the HK water supply company and our front desk assured us that they were working as hard as possible on the problem. Our whole neighbourhood Hung Hom seemed to share the same problem. When we got back home from work the toilet was still not working, and it was good that we used the toilet at our office that day.

This morning the problem seems to be fixed since we finally can flush the toilet again. I've never expected to be happy to see that smelly brown sea water running down the toilet... :-)

Dutch:

... of niet. Gisteren werden we wakker met de vervelende verrassing dat ons toilet niet meer kon doorspoelen. Gek genoeg werd het waterreservoir niet meer bijgevult. Aan de andere kant bleek het gewone kraanwater nog wel gewoon te werken. Dat bacht voor mij ook eindelijk helderheid in de vraag of voor ons toilet zeewater werd gebruikt, en waarom we soms een vieze zeelucht in ons appartement ervaarden.

Het probleem werd veroorzaakt door de water nutsvoorziening en onze balie beneden verzekerde ons dat ze er zo hard als mogelijk aan werkten om het op te lossen. Onze hele buurt Hung Hom bleek het zelfde probleem te hebben. Toen we terug kwamen van het werk was het probeem nog steeds niet opgelost en was het maar goed dat we die dag op het werk van het toilet gebruik konden maken.

Vanmoren leek het probleem opgelost te zijn en konden we eindelijk weer doorspoelen. Ik had nooit gedacht blij te zijn om het stinkende bruine zeewater weer in ons toilet te zien. :-)

Sad news...

2007-06-08T12:46:00.000+08:00

Today I have some sad news to report. Our dear friend Adam is going to leave us since he has found a job in Bangkok, Thailand. Although I'm very happy for him, I already know I'm going to miss the great evenings here in HK. However, since I've still have some plans to do a trip before I go back to The Netherlands, we probably going to visit him in Bangkok, and I'm already sure that it will become a great weekend. It was a great time with him here in HK, as this movie of last weekend proves...

This week has been incredible stressful for me. Our project at work is nearing a major deadline, and I still have a lot of stuff to do. Therefore I'm even planning to work this weekend. Yep, it's that bad, but it will be worthwhile... However, I hope to report a small success booked during our presentation next Tuesday. :-)

Now I've been here for 5 months, I've experienced a few changes in the weather. The last weeks are zo amazingly hot. Just walking for a few minutes outside gives you the impression you're taking a shower, because you bathing in your own sweat! The last few days I also experienced some havy thunderstorms with lots of rain. Damn, yesterday morning I almost thought there was some kind of terrorist attack since the buldering sound of the thunder was so loud!

For the people at home, wondering when I finally get back, I can confirm the return date. I'm going to catch the plane at midnight of 2-3 August. So I'll arrive on 3rd of August in The Netherlands. Just in time to catch up with good old friends at the Zomerparkfeest festival in my hometown. :-)

Dutch:

Vandaag heb ik slecht nieuws te rapporteren... Onze goede vriend Adam moet ons helaas verlaten omdat hij een baan heeft gevonden in Bangkok, Thailand. Ondanks dat ik erg blij voor hem ben, weet ik nu al dat ik de gezellige avonden hier in Hong Kong ga missen. Maar omdat ik nog steeds van plan ben om wat te reizen voordat ik terug kom naar Nederland, vermoed ik dat ik nog wel een bezoekje ga brengen aan Bangkok. Ik weet nu al dat dat een geweldig weekend wordt. Net zoals het hier ook een geweldige tijd was met Adam, zoals dit filmpje van afgelopen weekend wel kan bevestigen...

Deze week was ongelooflijk stessvol voor mij. We naderen een belangrijke deadline met ons project op het werk, en ik moet nog steeds een boel doen. Daarom ben ik zelfs van plan om dit weekend te gaan werken. Ja, het is zelfs zo erg, maar het is wel de moeite waard... Tenminste, ik hoop jullie a.s. dinsdag te kunnen rapporteren dat we een klein succes hebben geboekt. :-)

Nu ik hier voor 5 maanden ben geweest heb ik een boel veranderingen in het weer meegemaakt. De laatste weken zijn bijzonder heet geweest. Gewoon even wat wandelen voelt aan alsof je aan het douchen bent, want je baddert in het zweet! De laatste dagen heb ik ook wat zware onweersstormen meegemaakt. Sjonge, gisterochtend dacht ik zelfs dat er haast een terroristenaanval gaande was gezien het gebulder van de donder loeihard was!

Voor de mensen thuis, zich afvragend wanneer ik nu eindelijk terug kom, kan ik de terugkomstdag bevestigen. Ik ga om middernacht tussen 2-3 augustus het vliegtuig pakken. Dus, ik kom op 3 augustus in Nederland aan. Precies op tijd om alle oude vrienden te zien op het Zomerparkfeest in Venlo. :-)

Quick link

2007-05-30T00:07:00.000+08:00

Just a quick link to some photos of my parents and sisters visit to Hong Kong:

http://picasaweb.google.com/pkosterman/BezoekPMKAanHK

Finally gone mad!

2007-05-28T18:57:00.000+08:00

Yes, it was bound to happen, that I'm finally gone mad by trying to learn Chinese! Yes, you hear that right, I'm planning to speak Chinese. But not only speak, read it as well!
Unfortunately here in Hong Kong they speak the Cantonese dialect, so my Mandarin Chinese will not be that of a use rather than if I would learn Cantonese. However, Cantonese is sooo difficult with it's 9 tones, instead of just the 5 tones in Mandarin. So Mandarin is a good start, and maybe one day I will be able to manage Cantonese as well. But first try Mandarin. :-)

Dutch:

Ja, het kon niet ontkomen worden, maar ik ben daadwerkelijk gek geworden door nu Chinees te proberen leren! Ja, dat heb je goed gehoord, ik wil Chinees kunnen praten. Maar niet alleen praten, maar ook lezen!
Jammergenoeg spreken ze hier in Hong Kong alleen het Kantonees dialect, dus mijn Mandarijn zal niet zo nuttig zijn dan wanneer ik Kantonees zou leren. Echter, Kantonees is zoooveel moeilijker met zijn 9 tonen in plaats van de slechts 5 tonen in het Mandarijn. Dus Mandarijn is een mooie start en misschien beheers ik ooit een dag nog wel het Kantonees. Maar eerst Mandarijn proberen. :-)

Hot Pot

2007-05-28T18:21:00.000+08:00

After a lot of planning, postponing and rescheduling it was finally done, we would have a hot pot with my pen pal Wallis. I met her months ago and since that time we've been e-mailing a lot. It's fun, because she's a local (Hongkongnese) and knows a lot of Hong Kong. One of our conversations turned to the subject hot pot, and we both thought it was a great opportunity to see each other again, since it had been such a long time ago we met. So she knew the restaurant, and I had to fetch some friend to join along. Arranging this was harder than I expected, but Friday one week ago it was settled and we could finally have our hot pot. It was great!

In the photo above you can see from left to the right: Dennis, me, Eva, Adam, Wallis and Patrick. We're all sitting around the table with in the middle the hot pot. It's really just a pot with boiling sauce. Ours was separated into two parts, the spicy one for the die-hards and the mild one for the wees. After my mouth was burned out from the spice, I could enjoy normally the food from the spicy part. It's very easy, just put your meat, vegetables or fish in the boiling water and wait while enjoying a cup of tea or in our case also sake. The pot is filled with other meat stuff and vegetables and you just scoop it out of the pot when you're hungry and it's done. Yes, it's kind alike the fondue known by the Dutch readers. Very tasty and certainly worthwhile for a second try! :-)

Dutch:

Na een hoop geplan, verschuiven en gedoe was het eindelijk zo ver, we zouden een hot pot hebben met mijn penvriendin Wallis. I heb haar een paar maanden geleden ontmoet, en sinds die tijd hebben we een hoop liggen e-mailen. Erg leuk, want ze is een lokale (Hongkongnees) en weet een hoop van Hong Kong. Een van onze gesprekken ging op een gegeven over op het onderwerp hot pot, en ons leek het een mooie gelegenheid om elkaar weer eens te zien, gezien dat alweer een behoorlijke tijd geleden was na onze ontmoeting. Zij wist het restaurant en zo kon ik voor de nodige vrienden zorgen. Het regelen was moeilijker dan ik dacht, maar uiteindelijk is het me gelukt en we konden eindelijk vrijdag een week geleden de hot pot houden. En het was geweldig!

In de foto hierboven kun je van links naar rechts zien: Dennis, ikzelf, Eva, Adam, Wallis en Patrick. We zitten allemaal om de tafel met daarin in het midden de hot pot. Het is echt niet meer dan een pot met kokend water. Onze was verdeeld in twee stukken, een met scherpe saus voor de durvers en een met een wat mildere voor de mietjes. Nadat mijn mond kapotgeschroeid was van de pittigheid kon ik eindelijk normaal van het eten uit het pittige deel genieten. Het is erg eenvoudig, schep je vlees, groente of vis op en leg deze in het kokende water en wacht terwijl je geniet van een kopje thee of in ons geval, sake. De pot was verder gevuld met ander vlees en goente en dat kon je net als de rest gewoon uit de pot scheppen en opeten als je hongerig bent of als het gaar is. Ja, het is inderdaad een beetje zoals het fondue bekend bij de Nederlandse lezers. Erg lekker en zeker de moeite waard voor een tweede keer! :-)

Patricks parents in Hong Kong

2007-05-25T09:07:00.000+08:00

Wow, one new post from Patrick. Thats pretty quick after the last post of only 1 week ago ;).

Well, my parents arrived last Saturday in Hong Kong, so that is why I'm posting on our blog. We've already seen a lot of things. We went to Shenzhen on Sunday for some tailor made clothes, dvd's, handbags, etc. We have already seen Lang Kwai Fong (Of course!!), and some other bars on the Kowloon side. Yesterday we went to the horse races, which was very cool, but to bad that we still are not able to buy a Ferrari. For the rest my mom and sister did a lot of shopping. The weather has been pretty bad this week, a lot of rain and clouds. But luckily all the shops are inside shopping malls ;).

For the rest; we will go to Macao on Saturday, and probably some rooftop bbq somewhere this weekend, and on monday (my parents silver wedding day) we will go for dinner in the evening in a nice restaurant with a good view (if the weather is OK). I will post some photos this weekend, because I'm not able to do that from this PC.

Dutch translation will follow later, because I don't have time for that right now.

The story continues...

2007-05-23T19:09:00.000+08:00

Believe it or not, but I received another set of new banking cards from my bank in The Netherlands. So once again I had to contact my bank to clear this thing up. This time I'm still able to use my banking card. They are now going to block one of the credit cards, but something tells me that therefore this story is still not over... Another thing of interest is that the chips on my cards start to rust. I think it is because of the humidity here in HK, but let's hope this will not cause any problems...

Besides banking troubles I'm doing very well. Tomorrow is a public holiday - Buddha's birthday - and I'm planning to visit the Cheung Chau Bun Festival. I'm quite exited about that, since I saw something about it in the History Museum. Actually, I haven't told you yet about it, but the museum was very interesting. Especially because it took me two days and in total 6 hours to see it all, and then I even skipped some small parts.

This week I also had a couple nice dinners with Patrick's parents and sister. I'm also looking forward for the weekend, because then I might take a second chance to jump from the Macau Tower. But I have to check how the weather is, because it's quite windy lately...

Ok, that's it for now. To keep you busy you can have a look at the photos I took during the last hike on Lamma Island.

Dutch:

Geloof het of niet, maar ik heb wederom een nieuw setje bankpassen ontvangen vanuit Nederland. Dus voor de zoveelste keer moest ik weer een telefoontje plegen om de boel op orde te brengen. Deze keer kan ik gelukkig nog wel geld opnemen. Ze gaan nu een van de credit cards blokkeren, maar iets zegt me dat daardoor dit verhaal nog niet afgelopen is... Iets anders interessants is dat mijn chips op de passen beginnen te roesten. Ik denk dat het komt door de hoge luchtvochtigheid hier in Hong Kong. Laten we hopen dat dit niet ook meer problemen gaat geven. ;-)

Naast bankproblemen gaat het verder prima. Morgen heb ik een vrije dag vanwege de public hiliday Buddha's Birthday, en ben ik van plan om het Bun Festival op Cheung Chau te bezoeken. Dat lijkt me erg leuk omdat ik er vanalles over heb gezien in het History Museum. Hierover heb ik jullie nog niet verteld, maar het museum was erg interessant. Misschien ook wel doordat ik er twee dagen en in totaal 6 uur voor nodig had om alles te zien, en dan had ik nog wat stukjes over geslagen.

Deze week heb ik nog een paar keer lekker gegeten met Patrick zijn ouders en zusje. Ik kijk ook al uit naar het weekend, want dan ga ik misschien nog een keer van de Macau Tower springen. Maar dat moet ik nog even zien, want het weer is de laatste tijd een beetje winderig...

Ok, dat is het voor nu. Om jezelf te vermaken kun je een kijkje nemen naar de foto's die ik heb genomen tijdens de afgelopen wandeling op Lamma Island.

Weather report

2007-05-17T18:15:00.000+08:00

The weather today is so hot. You sweat immediately when you go outside. However, there is cool weather coming next week (a lot of rain), so that's nice. Though some people might be less happy about that, like Patrick's parents and sister who will arrive next week. But hey, too hot is not nice either... ;-)

It is even so hot that it's no fun anymore to hike, so I have to find something else to do. Luckily I arranged a Hot Pot tomorrow, and with 9 people on te guest list (or maybe even more!) that will be a good start of the weekend. :-)

Dutch:

Vandaag is het vreselijk heet weer. Zo warm zelfs, dat je spontaan begint te zweten als je maar een paar seconden buiten de deur bent. Gelukkig komt er de volgende week wel koeler weer (flink wat regen) aan, hoewel sommige mensen dat minder leuk kunnen vinden. Bijvoorbeeld Patricks's ouders en zusje die volgende week hier aan komen. Maar ach, té heet is ook niet leuk. ;-)

Het is zelfs zo heet dat het niet eens meer leuk is om te wandelen, dus moet ik maar iets anders vinden om in het weekend te doen. Gelukkig heb ik wel een Hot Pot kunnen regelen, en met 9 mensen op de gastenlijst (er komen misschien nog meer!) wordt dat een mooi begin van het weekend. :-)

I'm still alive

2007-05-14T22:58:00.000+08:00

After lots of complaints and critisims about me not writing blogs anymore. Well, here to prove that I'm still alive and writing (kicking) a (short) blog from me.

So what has been going on lately... well we have been working very hard on our internship. As the end is drawing near (2 more months to go :-( ), we also started on our final internship report. It's a little bit boring to write that report, but on the other hand, it's a part of the study/internship and it gives a nice view of what we have been doing :).

Besides working we also have the need to entertain ourselves (of course!!). As we became more healthier and doing less drinking and bar hopping, we did some hiking, sports (squash!!) & beach and swimming! Of course very good and healthy! We havent gone completly insane though, because we still go to the bars during the weekends ;-).

This saturday my parents and ( little ;-) ) sister will be coming, so you will be seeing more posts and photos by me then.

For zhe dutch:
Na een hele bult klachten en commentaar dat er niks meer op de site verscheen van mij. Hier even een korte blog dat ik nog steeds in leven ben ;).

Wat hebben we allemaal gedaan de laatste tijd... natuurlijk hebben we erg hard gewerkt aan onze stage, we hebben afgelopen weken wat overuurtjes gemaakt omdat er een aantal belangrijke dingen af moesten. En verder hebben we natuurlijk aan het stageverslag gewerkt. Aangezien we over 2 maanden afstuderen moet er ook een verslag komen. Dit is wel een beetje saai om allemaal te typen. Maar ja, het is een onderdeel van de stage en studie, en toch wel erg belangrijk. Verder is het ook wel leuk, want het geeft wel een goed beeld van wat we allemaal gedaan hebben gedurende de stage. Zeker interessant en leuk om te lezen!

Verder hebben we onzelf natuurlijk ook moeten vermaken. Afgelopen weken is dit niet helemaal gegaan zoals jullie van ons gewend zijn. Aangezien we minder stappen en meer gezond doen! Hebben we veel gesport, gewandeld, etc... Natuurlijk zijn we niet helemaal gek... in de weekenden bezoeken we uiteraard nog gewoon de bar (studenten he..).

Komende zaterdag komen mijn ouders en zus(je) naar Hong Kong. Heb er echt zin in! Waarschijnlijk komen er dan tussendoor ook meer berichtjes en foto's op de site, want weet al een hoop dingen die ik ze wil laten zien.

It's working!

2007-05-14T18:14:00.000+08:00

Yes! Finally! I just made a call to The Netherlands to complain about my unlocked banking cards, but that was not necessary, because the woman on the other end of the line told me that my cards were unlocked. Apparently they unlocked it silently. I checked my internet banking service right ahead, and yes! It's working! Ahh, so happy about that. And Patrick probably also, because now he doesn't have to serve as my personal bank. :-D

For the rest, everything is going well except for one thing, sleep... Lately I have so much fun, that it's hard to keep up with enough sleep, haha. :-)

Dutch:

Ja! Eindelijk! Ik heb zojuist een telefoontje richting Nederland gepleegd, om te klagen over mijn geblokkeerde bankpassen. Maar dat klagen bleek niet nodig te zijn, omdat de vrouw aan de andere klant van de lijn verelde dat ze al gedeblokkeerd waren. Blijkbaar hebben ze dit stilzwijgend gedaan. Ik heb dus meteen internetbankieren getest, en ja! het werkt! Ahh, daar ben ik echt reuze blij mee. En Patrick waarschijnlijk ook, want hij hoeft nu niet meer als mijn persoonlijke Bank te dienen. :-D

Voor de rest gaat alles prima, op één ding na: slaap... De laatste tijd gaat het zo lekker hier dat ik moeite heb om de slaap bij te houden, haha. :-)

Maakt u zich geen zorgen...

2007-05-10T13:59:00.000+08:00

"Please don't worry..." that was what the woman told me on the phone, when she confirmed that my banking cards were unblocked and should work without problems. My bank issued new banking cards and send them to my address in The Netherlands. However, I should receive them here in Hong Kong. So it took a few days before they got them back at their office and send them here to my address in Hong Kong. That took a few e-mails and phone calls before it was arranged. Luckily I received the cards on time, and sent directly an fax to NL to unlock the cards. The next day I received the call that my cards were succesfully unlocked. At least, that is what I heard and thought.

But it seems now to a bit different. Today I tried to place an online order, but the system refused. So I tried to log in to the online banking system, but that didn't work as well. So I called the international help line, and they told me that my card wasn't unlocked. Very nice... I should have kown, when I received an e-mail from the bank that my cards were just sent by mail, however, I was holding my new cards just in my hand! My reply ended up in an out-of-use mailbox.

So I'm very furious now and I'm really watching what I take in my hands, because I'm about to break something in two.

Dutch:

... dat is wat de vrouw me aan de telefoon vertelde toen ze me bevestigde dat mijn bankpassen waren gedeblokkeerd en probleemloos zouden moeten werken. Mijn bank - ik laat de naam maar even in het midden - heeft namelijk pasgeleden nieuwe passen uitgegeven en heeft die naar het thuisadres in Nederland verstuurd. Maar deze moesten natuurlijk naar Hong Kong worden verstuurd. Het duurde daarom even voordat ze terug waren gehaald van het postkantoor en opnieuw vanuit hun kantoor naar Hong Kong werden verstuurd. Bovendien kostte dat eerst nog wat e-mails en telefoontjes voordat het geregeld was. Gelukkig kwamen de passen wel op tijd binnen en ik heb toen ook direct een fax naar NL gestuurd om deze te deblokkeren. De volgende dag kreeg ik gelijk een telefoontje dat deze succesvol waren gedeblokkeerd. Tenminste, dat is wat ik dacht van wat ik had gehoord.

Maar dat blijkt nu een beetje anders te zijn. Vandaag probeerde ik een online bestelling te plaatsen, maar het betaalsysteem weigerde. Dus probeerde ik maar in te loggen bij het internetbankieren systeem, maar dat weigerde ook. Daarom probeerde ik het maar bij de internationale helplijn, en die vertelden me dat mijn kaart nog geblokkeerd was. Heel erg mooi.... Ik had het kunnen weten, vooral toen ik een mailtje van de bank ontving waarin stond dat mijn nieuwe passen die dag waren verzonden terwijl ik ze op dat moment in mijn haden had! Mijn antwoord op die e-mail belandde ook in een ongebruikte mailbox.

Dus ik ben op het moment furieus, en ik moet echt oppassen met wat ik in mijn handen neem omdat ik op het moment sta het in tweeën te breken.

Latest photos online

2007-05-10T08:12:00.000+08:00

Unfortunately I haven't got time to write all the blogs I still want to do. However, I did have time to finetune my photos and put them online in the photoalbum. Hopefully I will have some time this weekend to tell about all the fun stuff I did like the Bangkok trip, hike and BBQ with colleagues, and of course, my hike with Patrick. Yes, that's right, the evidence is in the photoalbum! ;-)

Dutch:

Jammer genoeg heb ik niet de tijd om over al die blogs te schrijven die ik nog steeds wil doen. Toch heb ik wel tijd gehad om mijn foto's te finetunen en heb ze online gezet in mijn fotoalbum. Hopelijk heb ik dit weekend wat tijd om te vertellen over al het leuks dat ik heb meegemaakt, zoals de Bangkok vakantie, de hike en BBQ met collega's en natuurlijk de hike met Patrick. Jawel, dat heb je goed gehoord, het bewijs staat in het fotoalbum! ;-)

Beautiful start of the week

2007-05-07T08:07:00.000+08:00

There I'm sitting again, all alone in this empty office. However, the sunrise is beautiful today, and that promises that it will be a nice day, just like yesterday. Also, my stressfree journey to work will have a positive effect, and tonight I can leave the office on time. That's good, because then I've finally time to report you about all the stuff that happened lately. :-)

Dutch:

Daar zit ik dan weer, zielsalleen in dit lege kantoor. Daarentegen was de zonsopkomst vanmorgen prachtig! En dit beloofd dan ook dat het weer een mooie dag wordt, net als gisteren. Daarbij zal mijn stressvrije reis naar het werk ook een positief effect hebben en kan ik vanavond op tijd het kantoor verlaten. Dat is mooi, want dan heb ik eindelijk tijd om eens over alles te schrijven wat ik heb meegemaakt de laatste weken. :-)

Good morning HK!

2007-05-03T08:06:00.000+08:00

Today I'm the first to arrive at the office. And it's really great! No traffic at all! No people walking in front of you! So relaxed and nice to enjoy the wonderful sunrise. It was more by coincidence that I arrived this early, at 8am, but I might do this more often. :-)

Dutch:

Vandaag ben ik de allereerste op het werk. En het is geweldig! Geen verkeer! Geen drukte op straat en mensen die je afsnijden. Zo rusig en mooi om van de prachtige zonsopkomst te genieten. Het was meer toeval om al zo vroeg hier te zijn om 8 uur 's ochtends, maar misschien dat ik dit nog wel vaker ga doen. :-)

Group hike & BBQ

2007-05-02T13:28:00.000+08:00

Yesterday was a public holiday in Hong Kong - too bad we had to miss Queens Day - and Patrick and I had the idea to do some activities with our colleagues. So the week before we checked with Ivy of HRM, and before the weekend we found a group that would like to join us on a BBQ. So yesterday we met at the Shau Kei Wan MTR station, and headed towards our starting point near the Tai Tam Gap. We planned to do the Dragon's Back hike I did before. But this time we would start half way, because otherwise we would have to do a massive climb up the hill. Luckily the bus did all the hard work, because we were already close to the top when we got off the bus. Although the stairs at first sight looked quite difficult, the complete hike was quite easily. The hike was not that of a challenge, but the view was great, and the weather was also nice with a lot of sun and low humidity.

When we finished the hike we all took the bus to Shek-O beach to enjoy there the nice weather and prepare for a delicious HK-style BBQ. I couldn't resist a swim in the sea, so after a fresh dive I was ready to gain some energy again. More people joined us at the BBQ and all together it was a very enjoyable evening.

Dutch:

Gisteren was een public holiday in Hong Kong - jammergenoeg hebben we ditjaar Koninginnedag moeten missen - en Patrick en ik hadden het idee om eens wat leuks te doen met onze collega's. Daarom hadden we dit vorige week aan Ivy van HRM voorgesteld en voor het weekend hadden we al een groep die mee wilde gaan voor een wandeltocht en BBQ. Zodoende ontmoeten we elkaar gisteren bij Shau Kei Wan metrostation en zijn we richting het startpunt bij de Tai Tam Gap gegaan. We waren van plan om daar de Dragon's Back te beklimmen die ik al eens op een eerdere hike had gedaan. Ditkeer starten we alleen halverwege omdat het begin een enorme klim de berg op was. Gelukkig had de bus al het harde werk gedaan toen we bij onze bestemming uitstapten. Hoewel de trappen in het begin nogal moeilijk leken, viel de hele hike wel mee. Niet een grote uitdaging, maar het zicht was erg mooi en het week was net zo met veel zon en lage luchtvochtigheid.

Toen we klaar waren met de wandeltocht hebben we gezamelijk de bus gepakt naar Shek-O beach. Om daar van het mooie weer te genieten en voor te bereiden op de HK-style BBQ. Ik kon het niet weerstaan om de zee in te gaan, dus na een frisse duik was ik gereed om weer wat energie te krijgen. Meer mensen deden mee met de BBQ en alles tezamen werd het een erg mooie avond.

Deep fried beef sausage

2007-04-27T13:38:00.000+08:00

This Friday lunch should be special and we made it special! After 4 months being here in HK we couldn't resist it anymore and had to get a deep fried beef sausage aka Frikandel in Dutch. Luckily there is one - yes, just only one - Dutch restaurant here in HK where they have it. So we left the office a tiny bit earlier to head towards Central to get to the restaurant next to the SoHo escalater.

Of course there were only Dutch people, but stangely enough no Dutch waiters or chefs. In that small but cosy place we both ordered our broodje frikandel and broodje kroket. It was of course served with mayonnaise, Heinz ketchup, unions and mustard. Delicious and so good to have. I almost felt like being back in The Netherlands. :-)

Dutch:

Deze vrijdag moest een speciale lunch worden en dat hebben we er ook van gemaakt. Na 4 maanden hier in HK te zijn, konden we het niet meer aan en moesten we een frikandel zien te krijgen. Gelukkig is er een Nederlands restaurant - jawel, slechts één - hier in HK waar ze precies dat hebben. Dus we zijn een tikkie eerder van 't kantoor vertrokken om richting Central te gaan en daar langs de SoHo roltrap het restaurant te vinden.

Natuurlijk waren er alleen Nederlanders, maar gek genoeg uitsluitend Chinese bediening. In dat kleine maar gezellige restaurantje hebben we onze broodjes kroket en frikandel besteld. Natuurlijk geserveerd met mayo, Heinz, uitjes en mosterd. Heerlijk en fijn om dat weer te eten. Het voelde haast of ik weer in Nederland terug was. :-)

Nieuwe stek

2007-04-22T13:26:00.000+08:00

Last Friday it was time again to do the search for beer. This time I decided to go to the Fringe Club. I've seen it a couple of times mentioned in the HK Magazine, and that night there would play several punk/rock live bands. Since I didn't see any live bands for too long for a HK point of view, Patrick and I headed for the LKF-area.

There where quite a lot of people when we arrived there. And that was for the first time I saw some really alternative people in HK. Normally all the Chinese have the same dress code, but this bunch of people was very colorful and individual.

It inmediately told me a lot of this place, and I could sence the relaxed vibes I also experience when I go to my favorite pub Kafee de Splinter in The Netherlands. The joint is a mixture between my favourite bar and the Perron 55_ pop podium. Nice decorations, small cosy stage, tables on the sides, and some very nice draft beers including Hoegaarden. :-)

There were several bands performing, sometimes good, sometimes bad, sometimes very loud and sometimes very experimental. But if I count the bits, it was quite fun to be there. Had a good laugh and the beer tasted also nice. But the best thing had still to come, Hard Candy, thé performance of the night. So when the very drunk stage announcer finally managed to get on his stage, the girl-band started to play. One guitar player with kamikaze red band painted around her eyes, one English base player with typical look and a drummer with thick black border square glasses. The instrumental performance was very good, but like all the other bands, they better try to find a dedicated singer who knows more than screaming... But then again, this suited better the punk scene, and we could have a good laugh about it. :-) After a chat with the base player I went home early, because I planned a hike the next day. Patrick was warmed up for a longer night.

So I planned to hike yesterday, but it didn't work out that well. The weather was not that nice. When I arrived at Sai Kung, it was rainy and very humid. Not the perfect conditions for a 5 hours hike trough unknown terrain in the New Terretories. So I took the bus back home. Because I really would like to do some exercise, I headed to our gym. There I did some cycling (the only safe place for that in HK), and after that I ran 10 kilometers. So eventually still got my exercise. :-)

After that it was time for some cleaning and do the boring laundry stuff. But, I had something to look out for. On Friday I saw that there would be an impressive live fusion jazz band on Saturday. So a couple of hours later I was again at the Fringe Club. This time it was not that crowded. I even thought it was closed. But when I opened the door I already could hear the jazzy notes and rythems. The place was filled with small tables and people were already gently knodging ther heads enjoying the music. The band was really awesome. It almost sounded like a studio recored album, but everything was a jamm! You could amlost only notice it by the very progressive style and long lasting endings of the compilations.

The band was lead by a base player who really understood his instrument. You could see that he was used to play with the drummer, because they had their amazing solo moments together. The Saxophone player melted everything togeher and made sure that it wouldn't end up too experimental or progressive. But the star of the evening was probably the piano player. Big black guy, behind his big piano. But his fingers went like crazy on the keys. Amazingly fast but with a nice full sound and sometimes nice and gently. World influences, samba and salsa passed by. It was a great evening, and I'll definitely be there when they play again. Maybe then won't forget my camera. ;-)

So to sum it, I've found a great new place to visit in the weekends. They have lots of different live music and other artistic performances. You probably hear more about it soon... :-)

Dutch:

Afgelopen vrijdag was het weer eens tijd voor een zoektocht naar bier. Dit keer heb ik besloten om een bezoekje te brengen aan de Fringe Club. Ik heb er al een aantal keer over gelezen in het HK Magazine, en deze avond zouden er live punk/rock-bands spelen. Aangezien ik al volgens HK standaard te lang geen live muziek meer heb gezien, zijn Patrick en ik weer in de richting van LKF gegaan.

Het was al behoorlijk druk toen we er aankwamen. En dat was ook gelijk de eerste keer dat ik hier in HK echte alternatieve mensen zag. Normaal gesproken kleden de Chinezen zich hier vrij saai en gelijk, maar dit stelletje was erg kleurrijk en individueel.

Dat vertelde me gelijk een boel over deze plek, en ik kon de gemoedelijke sfeer proeven die ik ook in mijn favoriete bar Kafee de Splinter in Nederland ervaar. De tent is een mix van mijn favoriete bar en het Perron 55_ poppodium. Mooie decoraties, klein gezellig podiumpje, tafeltjes aan de kanten en een paar lekkere bieren van de tap waaronder Hoegaarden. :-)

Er speelden een aantal bands, soms goed, soms slecht, soms er lawaaierig en soms behoorlijk experimenteel. Maar als ik alles optel, dan was het prima vertoeven daar. Ik heb goed kunnen lachen en het bier smaakte ook prima. Maar het beste moest nog steeds komen, Hard Candy, hét optreden van de avond. Dus toen de behoorlijk dronken aankondiger eindelijk op het podium was geklommen, begon de girl-band te spelen. Een gitaar speelster met een rode kamikaze band geschminkt bij haar ogen, een Engelse bassiste met typische look en een drumster met vierkantige bril met dikke zwarte randen. Het instrumentele spel was erg goed, maar net als bij de andere bands kon de zang beter aan een toegewijde zanger overgelaten worden die meer kan dan enkel schreeuwen. Maar aan de andere kant, dit paste wel beter bij de punk scene en we konden er wel om lachen. :-) Na wat kletsen met de bassiste ben ik op tijd naar huis gegaan omdat ik een hike gepland had staan voor de volgende dag. Patrick was nog wel in voor een langere nacht.

Ik had dus een hike voor gisteren gepland staan, maar daar is niet veel van gekomen. Het weer was niet al te best. Toen ik in Sai Kung aan kwam was het aan het regenen en het was behoorlijk vochtig. Niet echt de perfecte condities voor een hike van 5 uur door onbekend terrein in de New Terretories. Dus ik heb maar weer de bus terug gepakt. Omdat ik toch nog wat aan beweging wilde doen, ben ik naar onze fitnessruimte gegaan. Daar heb ik wat gefietst (de enige veilige plek daarvoor in HK) en daarna nog 10 kilometer gerend. Dus uiteindelijk nog steeds mijn oefening gehad.

Daarna was het tijd voor wat schoonmaken en het saaie was- en strijkwerk. Maar, ik had wel iets om naar uit te kijken. Vrijdag had ik namelijk gezien dat er zaterdag een indrukwekkende live fusion jazzband zou spelen. Dus een paar uur later stond ik weer voor de deur bij de Fringe Club. Deze keer was het niet zo druk en ik dacht haast dat het gesloten was. Maar toen ik de deur open trok klonk mij al de jazzy muzieknoten en ritmes in de oren. De ruimte was gevuld met kleine tafeltjes en stoelen en mensen waren al rustig hun hoofden aan het knikken, genietend van de muziek. De band was werkelijk geweldig. Het klonk haast als een studio album, maar alles was een jamm! Je kon het haast alleen merken aan de progressieve stijl en langdradige eindes van de compilaties.

De band werd geleid door een bassist die zijn instrument goed begreep. Je kon zien dat hij vaker met de drummer speelde gezien ze indrukwekkende solo's samen deden. De meneer op de sax smolt het geheel samen en zorgde er voor dat alles niet te experimenteel en progressief werd. Maar de ster van de avond was toch wel de pianist. Dikke zwarte meneer achter zijn grote vleugel. Zijn vingers gingen als een gek over de toetsen. Fascinerend snel maar met een vol geluid en soms weer lekker rustig. World invloeden, samba en salsa kwamen voorbij. Het was een geweldige avond en ik kom er zeker weer als ze opnieuw spelen. Misschien dan niet mijn camera vergeten. ;-)

Om het op te sommen, heb ik nu dis een geweldige nieuwe plek gevonden om te bezoeken in het weekend. Ze hebben in een boel verschillende muziekstijlen live-bands daar, maar ook artistieke optredens. Je zult er binnenkort vast meer over horen... :-)

Relax!

2007-04-18T13:38:00.000+08:00

Well, it's not that I jumped again from the Macau Tower and smashed in thousand pieces on the ground, but it's just that I'm not in the mood to type the whole Bangkok story when I get home from work. So for that, you'll have to wait a bit, because we're on a tight schedule at work, and I'm also addicted to another Dan Brown novel that I have to finish...

Meanwhile we left the wild nightlife a bit behind, and are now into relaxation. Last weekend we went both on Saturday and Sunday to the beach, and the night in between was filled with watching movies at home.

Yesterday we went two times to an arcade. One close to our office and one close to our home. They are extemely useful to get rid of built up stress and it's amazing how those Chinese beat the machines...

The weather today is amazing. Bright sky, sunny, great sight and most important: not too warm and humid! I hope the weather stays like this for a few days... But it will probably rain in the weekend, just about the time I want to go for a hike... The weather here is so unpredictable...

In Dutch:

Nou, het is niet zo dat ik opnieuw van de Macau Tower ben besprongen en in duizend stukjes op de grond te pletter ben geslagen, maar ik ben gewoon na het werk niet in de stemming te om het hele Bangkok verhaal te tikken. Dus daarop moeten jullie helaas wachten, want ik heb een krap schema op het werk en ik ben daarnaast verslaafd aan een boek van Dan Brown.

Intussen hebben we het nachtleven achter ons gelaten en zijn we meer aan het relaxen. Afgelopen weekend zijn we op zaterdag en zondag naar het strand gegaan, en de nacht daartussen hebben we gevuld met het kijken van films.

Gisteren zijn we naar een arcade hal gegaan. Een dicht bij het werk en de ander dicht bij ons thuis. Ze zijn ontzettend handig om van je opgebouwde stress af te komen, en verder is het wonderbaarlijk om te zien hoe die Chinezen die machines de baas zijn.

Het weer vandaag is fantastisch. Heldere lucht, zonnig, geweldig zicht en het belangrijkst: niet te warm en vochtig! Ik hoop dat het weer zo voorlopig nog even blijft... Maar waarschijnlijk zal het in het weekend wel weer regenen, net als ik wil gaan hiken... Het weer hier is zo onvoorspelbaar...

Bangkok photos and videos online

2007-04-13T00:01:00.000+08:00

After lots of arranging and finetuning I finally put the photos and videos from our Bangkok trip online. You can find the photos in my photoalbum and the videos on my newly created YouTube account. I hope I'll find some time to write about the trip too.

Dutch:

Na een hoop ordenen en afstellen is het gelukt om eindelijk alle foto's en video's van de Bangkok-trip online te krijgen. Je kunt de foto's vinden in het welbekende fotoalbum en de video's in mijn nieuw aangemaakt YouTube account. Ik hoop dat ik binnenkort wat tijd vind om ook een lang verhaal te schrijven.

Ready to go back home

2007-04-09T15:49:00.000+08:00

Sorry mum and dad, but I mean to my apartment in Hong Kong... We've had a great holiday here in Bangkok. We've done lots of cool stuff and the weather was good too. With our HK experience we could go to all the places we wanted, so that's very nice. I'll put an day by day report on the blog very soon, because it wouldn't fit in one, or you'll fall asleep while reading! :-D Ok, got to stop now. I'm typing this message at the airport. Going to catch my plain.

Dutch:

Sorry mama en papa, maar ik bedoel dat ik weer terug ga naar het appartement in Hong Kong... We hebben een geweldige vakantie gehad hier in Bangkok. We hebben een boel leuke dingen gedaan en het weer werkte ook lekker mee. Met onze ervaring met HK konden we ook alle plekken bezoeken, dus dat is heel mooi. Ik plaats binnenkort een verslag van onze reis online, per dag. Dit omdat het niet in een log zou passen, of anders zou iedereen in slaap vallen tijdens het lezen... :-D Ok, ik moet nu stoppen. Ik ga nu het vligtuig pakken, want ik typ dit bericht nu op het vliegveld.

Blogging from the airport

2007-04-09T15:45:00.000+08:00

At the moment we are at Bangkok airport. We are waiting for the plane to leave, which should be in a hour. I'm typing this log on a very crappy metal keyboard, so I won't make it long, and I will translate it to dutch later. I promise I put on a bigger log later this week in Hong Kong. For now, the Bangkok holiday was excellent!

Lenzendrama in Bangkok

2007-04-05T22:28:00.000+08:00

Greetings from Bangkok! Well, we can please you with the fact that we arrived safely in Bangkok! Unfortunally the other (cheaper) flight that we could take didn't crash, so I feel a bit ripped off, but the luxury of this amazing Hotel makes all good. :-)

When we left Hong Kong the weather was foggy again, so I hoped for the best in Bangkok. The flight was a bit delayed, but we had an easy flight to Bangkok. The weather turned up quite well. Actually, just great! Sunny weather with small clowd patches and a geenhouse temparature. This was of course the first thing I noticed when I got off the plain in Bangkok. My sister was so right, it's just like wandering into a greenhouse. We arrived at the new airport, which is still not completely finished. Despite of that, we could get very easy to the taxi with our friends (Victor and Alvin) who also went to Bangkok. We had a different hotel than theirs, so we took our own taxi. Not the rip-off ones they offer you when you get past the douane, but the normal ones. However, normal... Our bags were tied up with a very thin elastic rope in the trunk of a tuned taxi. Luckily the airco was on in the taxi, so we raced down the highway in this taxi with speed. We had a fixed pice, so traffic jams woudn't ruin everyting. However, the airco did. At one point the bloody thing broke down and I was wandering in sweat. Luckily the outside temparature was not that bad traveling at a over the maximum speed on the highway, so the opened windows did their job. :-)

The arrival at the Hotel was a bit weird. Our taxi got bomb-checked with guards using mirrors to look underneath the car, and I got then my first Thai smile. Normally guard have to look impressive, but this one smiled with such friendlyness that it just made me feel good. The check-in was in the same nice way, and we were brought to our kingdom. Man, what a room. I'm so happy I don't do a backpack trip right now. :-)
So we headed straight to the pool for a fresh dive. But first I had to took some pictures of the riverside because the red sunset was so beautiful. We settled down at our chairs and I got in the water for a swim. The wather was very warm but still very refreshing. I decided to do a quick dive and wondered if I could open my eyes in the wather because of my lenses. Well that question got answered pretty fast, because I lost my right lens. Unfortunately I left my glasses at Adam's place, so I couldn't put them on. So now I had to look trough a world of sharpness and blurryness. That was so uncomftable. So I expected the worse that my Bangkok holliday was ruined because I could not see anymore. I decided with Patrick to just go for a walk and find all those small food stands we saw on our way to the hotel, so that we could have something like a walking BBQ. Unfortunately I couln't see anything and it only got me more mad about losing my lens. Because the stands were all gone, and I couldn't see anything, we decided to just walk back to the hotel, and just have some dinner there. I would ask the next morning at the lobby if they could show us places to get day-lenses and write some Thai sentences down to help us explain to the shop people. We decided to walk tough the small shopping mall in front of the Hotel, and suddenly my eye catched the BetterVision billboard. Better vision? Well I could use that! So I went running down the street searchig for that shop. And I found it! And it was still open. I don't know how many times I said "thank you" before I went out of the shop, but it was definitely quite a lot! I'm so happy that I can see normally again and that I can still enjoy my trip here in Bangkok. To celebrate this we found a restaurant where they had small snack dishes, so we still had our BBQ. So this is were I ended up now. Typing this story in the business center in the Hotel. I'll go to bed now, but I'll post some more logs these days. So keep checking!

Dutch:

Groeten uit Bangkok! Nou, ik kan jullie gerust stellen met het feit dat we veilig aangekomen zijn in Bangkok! Jammer genoeg is de andere (goedkopere) vlucht die we konden nemen niet neer gestort, dus ik voel me een beetje belazerd, maar de luxe van dit hotel maakt alles goed. :-)

Toen we Hong Kong verlieten was het weer behoorlijk bagger doordat het mistig was, dus ik hoopte maar het beste voor Bangkok. The vlucht was een beetje vertraagd, maar we hadden een gemakkelijke vlucht naar Bangkok. Het weer draaide goed bij. Nou eigenlijk, fantastisch zelfs, zonnig weer met een paar wolkjes en een broeikas temperatuur. Dit was natuurlijk het eerste wat mij op viel en mijn zus Jessy had er zo gelijk over. Het voelt inderdaad alsof je een broeikas binnen stapt. We zijn aangekomen op het nieuwe vliegveld, welke nog steeds niet af is. Desondanks konden we erg gemakkelijk bij de taxi's komen met onze vrienden (Victor en Alvin) die ook met ons naar Bangkok zijn gereisd. We hadden een ander hotel dan hun, dus we zijn ieder in een eigen taxi gestapt. Niet diegene die je belazeren en roepen net nadat je de douane verlaat, maar de normale. Hoewel, normaal... Onze koffers werden vast gebonden met een wel heel dun elastisch touw in de achterbak van een dik getunede taxi. Gelukkig was de airco wel aan, dus we zijn de autosnelweg afgesjeesd met deze taxi met snelheid. We hadden een vaste prijs, dus verkeersopstoppingen konden geen prolemen vormen. De airco daarentegen deed dat wel. Het stomme ding viel op een gegeven moment uit, en ik baande in het zweet. Gelukkig was de buitentemperatuur zo gek nog niet op een snelheid over het maximum toegestaan, dus een geopend raam deed wel zijn werk. :-)

De aankomst bij het hotel was een beetje raar. Onze taxi werd gecontroleerd op bommen met spiegeltjes door bewakers en daarbij kreeg ik meteen mijn eerste Thaise glimlach. Normaal moeten bewakers intimiderend kijken, maar deze glimlachte met zo'n vriendelijkheid dat ik het er zowat warm van binnen kreeg. De check-in was op hetzelfde vriendelijke niveau en we werden naar ons koningkrijk gebracht. Man, wat een kamer! Ik ben nu zo blij dat ik geen backpack reis doe! :-)
Dus we zijn maar meteen naaar het zwembad gestormd voor een frisse duik. Maar niet voordat ik een paar foto's had geschoten van de oever van de rivier want de zonsondergang was zo mooi. We zakten neer in onze stoelen, en ik ben toen in het water gesprongen om wat te zwemmen. Het water was vrij warm, maar toch nog steeds erg verfrissend. Ik besloot om een kleine duik te maken en was me af aan het vragen of ik mijn ogen onder water open kon maken in verband met mijn lenzen. Nou, die vraag werd snel beantwoord, omdat ik toen mijn rechterlens verloor. Jammergenoeg ligt mijn bril nog steeds bij Adam, dus ik kon deze niet ter vervanging op doen. Dus nu moest ik de wereld zien door een zicht van scherpte en wazigheid. Dat was zo vervelend. Daarom verwachtte ik al het ergste en vermoedde dat deze trip verlroen was. Patrick en ik besloten maar om een wandeling te maken om alle kleine kraampjes te vinden die we hadden gezien op weg hier naar toe, zodat we zoiets konden doen als een wandelende BBQ. Jammergenoeg kon ik niets meer zien en de kraampjes waren ook al weg, dus we besloten om weer terug te gaan naar het hotel. Dit maakte me alleen maar bozer over het verliezen van de lens. Ik zou de volgende morgen bij de balie gaan vragen of ze op papier in het Thais konden schrijven hoe ik daglenzen kon kopen. We besloten om het winkelcentrum door te lopen die voor het hotel ligt, en plotseling vliel mijn oog op een reclamebord van Better Vision. Nou, dat kon ik wel gebruiken, beter zicht, dus ik rende de straat af om die winkel te vinden. En ik vond deze en nog open ook! Ik weet niet hoe vaak ik "thank you" heb gezegd voordat ik daar weer de deur uit ging, maar het was weldegelijk een hele boel! Ik ben zo blij dat ik weer normaal kan zien en dat ik nog kan genieten van deze trip. Om dit te vieren hebben we nog een restaurant gevonden waar ze allemaal kleine snack gerechten hadden en hebben zo nog onze BBQ gehad. Dus hier ben ik nu geeindigd, dit bericht aan het tikken in de Business Center van het hotel. Ik ga nu naar bed, maar ik ga de komende dagen nog meer berichtjes plaatsen. Dus blijf lezen!

Hiking Lantau Island

2007-04-03T23:30:00.000+08:00

Nederlandse versie hieronder...

Well, finally here it is. A new long blog you've been all waiting for... I finally found some time to post a new blog. I've been ordering my photo's all week, so I hope you all like the result in the photo album. :-)

After a long week hard working, I could relax at last in the weekend. Well, it depends how you interpret "relax". Of course Patrick and I headed downtown to get some drinks. We took the famous SoHo escalator, to get to a Mexican restaurant. The food was good, but both we were ready for some beer. So we joined other colleagues at Lan Kwai Fong. Because they hadn't eaten yet, we returned to the same restaurant. And what would be better than a large jug of Margarita? After a few minutes at the dinner, the subject changed to spicy food. One of my colleagues had a bad experience with some very spicy stuff. A few minutes later the stuff called "Bomba Calabrese" if I recall it well, was on the table. I took only a tiny bit on my fingertip and swallowed it. Well, that was not so hard... Tasted spicy but not that special... But then, after a minute or two, I was on fire! It hurt so badly! I couldn't even breath normally. Of course the others on the table having big fun, but Patrick and I were in a different position. Poor Patrick had also swallowed a bit. He couldn't stand it and ran off to the toilet to flush his mouth. Well, I was proud so stayed and pretended to be a grown up man... :-D That didn't work out as expected, because I could feel body parts like my ears fizz. Eventually it hurt for more than an hour, so I really don't want to try that again. Just imagining eating a whole spoon gives me immediate pain thoughts... Patrick took a good photo with my facial expressions really stating that. Unfortunately the photo is still on Patrick's phone, so you have to wait a bit...

After dinner we headed back to Lan Kwai Fong. We settled down in Hardys, to get entertained by foreigners singing out of line. After some Grolsch (yes, they have it there!) we went to Insomnia. With the live band and lots of people, I tried to insist Patrick again to dance. However, Patrick is very hard to convince, so I said that I'd show him how to do it. So I headed to the girl that was a bit dancing in front of him and started to dance. My little joke for Patrick went a bit out of hand, because the rest of the evening was a night that I won't forget very soon... :-)

Saturday was a day to relax of the week before, so not that special for you... I went home early, so that's kind of special. :-) This, because the next morning I had to keep a promise. I finally went for a hike on Lantau Island. The weather was not that nice, but still I wanted to hike that mountain, I've been planning on that for too long. So I took in the early morning the ferry to Central and from there on the faster Catamaran ferry to Mui Wo. After an easy ride I had again land under my feet, this time Lantau Island.

The first part of the hike was easy. Good to experiment with the camera and also to hear the weird clicking sounds of the bugs flying around. That sound was so massive and never stopped. It took not long to find the starting point of the Lantau Trail. As you can see the weather could have been better. Although that didn't keep the butterflies away. I ran into a lot of them on my hike. The black one was huge and beautiful. Too bad it was too fast to take a nice picture of it...
The terrain started to get rougher, but since I got a bit used to the hiking in HK, I sill could move fast. After a refreshing splash of water from a clear creek I could continue my path again. The climbing took for ages, but sometimes the fog would clear up a bit and I could see the distance I already had traveled. Then suddenly I reached the top, and landed on the other side of the hills. Because the fog was bumping against them, the visibility became clearer and I could see the Hong Kong International Arport in the sea. I reached a fork of the road, so I had to look where I had to go, because there were no clear signs. Luckily there were some pathfinders so I asked them where to go, because I was too lazy to get my own map out of my bag. So they grabbed their map and started searching. After a minute my patience was gone, so I took my own map, and showed them in a few seconds where we were, and where to go. Haha, always fun to find the path for a pathfinder. ;-) So I continued my hike. The path went down into a valley. From the bottom of that valley I started to talk to the hikers I met a few times on the trail, and we went up the hill together. That was a good choice, because it was a pretty though climb. At one moment I could only see as far as 10 meters, and with only steep rock stairs swinging up the hill. When I finally reached the top it was quite disappointing. I could see as far as 5 meters, and there were only scary abyss on every side. It felt like I was on my own island in the clouds. So I went downwards. After a few hundred meters downwards the sky started to clear up. And suddenly I could spot the big Buddha in the clouds. When I finally reached Ngong Ping, I was exhausted of my 15 kilometer hike. Luckily I didn't need to walk down to the MTR station. I took the cable cart. There was a massive queue however. But because I would like to have a one-way ticket, I could only buy a standing-only ticket. Luckily the queue for that waiting line was about 5 people, so I got a few annoyed faces of people waiting while I could move past them quickly. I had no problems with standing, because the view was breathtaking. I could easily look in every direction and the bright weather made it even better. It was an easy ride back with the MTR and could finally sit down to relax. But not for long, because I still had a date left for that night. So my weekend ended in a nice way having dinner with the girl I met from the day before. :-)

Dutch:

Nou, hier is ie dan eindelijk. De nieuwe log waar jullie zo lang op hebben moeten wachten... Ik heb eindelijk wat tijd gevonden om wat te tikken. Ik ben de hele week bezig geweest om de foto's te ordenen, dus ik hoop dat het resultaat bevalt. :-)

Na een lange week hard werken was ik wel toe om even uit te rusten in het weekend. Nouja, het is natuurlijk maar net hoe je uitrusten interpreteerd... Natuurlijk ben ik met Patrick de stad in getrokken om wat te gaan drinken. Via de beroemde SoHo roltrap zijn we naar een Mexicaans restaurant gegaan. Het eten was heerlijk, maar beiden waren we gereed voor bier. Dus we gingen naar Lan Kwai Fong om daar onze collega's te zien. Omdat ze zelf nog niet hadden gegeten zijn we weer terug gegaan naar het Mexicaanse restaurant. Om daar met een grote kan Margarita neer te ploffen.
Na een paar minuten sloeg het onderwerp over op pittig eten. Een van mijn collega's had daar slechte ervaring mee gehad, en vooral met een specifiek goedje. Na een paar minuten stond een schoteltje met het beruchte spul op tafel. "Bomba Calabrese" als ik het me goed herinner. Ik heb maar een vingertopje gepakt en opgelikt, om zeker te zijn. Nou, dat was niet zo moeilijk! Het was wel pittig, maar niet speciaal. Maar toen, sjonge, na een paar minuten stond ik in brand! Het deed echt vreselijk pijn! Ik kon nieteens meer normaal ademen... Natuurlijk hadden de anderen aan de tafel grote lol, maar Patrick en ik zaten in een andere positie. Arme Pat had ook een beetje opgelikt. Hij kon het niet uistaan en is naar de wc gerend om daar zijn mond te spoelen. Ik probeerde me groot te houden, maar dat lukte niet echt, want ik kon lichaamsdelen zoals mijn oren voelen tintelen! Uiteindelijk heeft het meer dan een uur pijn gedaan, dus dit doe ik niet meer zo snel nog eens. Alleen al de gedachte aan een lepel naar binnen werken geeft me al acute pijngedachten! Patrick kan dat wel maatstaven met een mooie foto die hij nam met mijn gezichtsuitdrukking. Jammergenoeg staat deze nog steeds op Patrick's telefoon, dus je moet nog even wachten...

Na het eten zijn we weer terug gegaan naar Lan Kwai Fong. We nestelden ons in Hardys, om daar geamuseerd te worden door valszingende buitenlanders. Na een paar Grolsch (ja, dat hebben ze daar!) zijn we naar de Insomnia gegaan. Met een liveband en veel mensen heb ik Patrick over proberen te halen om wat te dansen. Dat lukte helaas niet echt, dus ik heb tegen 'm gezegd dat ik wel liet zien hoe het dan moest. Dus ik ben op de meid af gegaan die voor 'm stond te dansen en deed lekker mee. Mijn grap voor Patrick liep een beetje uit de hand, want de rest van de avond zal ik niet meer snel vergeten. :-)

Zaterdag was een dag om uit te rusten, dus niet zo speciaal voor jullie. Ik ben eerder naar huis gegaan, dus aan de andere kant toch een beetje speciaal. :-) Dit omdat ik de volgende ochtend een belofde wilde waar maken. Ik ben eindelijk gaan hiken op Lantau Island. Ondanks dat het weer niet zo geweldig was, wilde ik toch de berg beklimmen. Ik heb daar nu wel lang genoeg plannen voor gehad. Dus in de ochtendglorie heb ik de ferry gepakt naar Central om van daaruit de snellere Catamaran ferry naar Mui Wo te pakken. Na een rustig ritje had ik opnieuw land onder mijn voeten, ditmaal Lantau Island.

Het eerste stuk van de hike was gemakkelijk. Mooi om te experimenteren met de camera en ook om de rare klikgeluiden van de beestjes die rondvlogen te horen. Dat geluid was massal en het hield maar niet op! Het duurde niet lang om het begin van de Lantau Trail te vinden. Zoals je kunt zien, mocht het weer ook wel beter wezen. Hoewel dit niet de vlinders afschrikte. Ik ben er een boel tegen gekomen op mijn weg. De zwarte was gigantisch en prachtig. Jammer dat ie te snel vloog om er een duidelijke foto van te maken. De omgeving begon al wat ruiger te worden maar doordat ik al een beetje gewend begon te worden aan het hiken hier in HK kon ik me nog steeds snel verplaatsen. Na een verfrissende plens water van een beekje, kon ik weer verder op pad. De klim leek wel eeuwig te duren, maar soms klaarde de mist op en kon ik een beetje zien hoe ver ik al had afgelegd. Toen bereikte ik plotseling de top en kwam aan de andere kant van de heuvels. Omdat de wolken tegen de heuvel op botsten, werd het helderder en kon ik het Hong Kong International Airport zien liggen in de zee. Ik bereikte een splitsing in de weg, dus ik moest kijken waar ik was omdat er geen duidelijke wegwijzing was. Gelukkig waren er wel wat padvinders in de buurt, dus vroeg ik hun de weg, omdat ik zelf te lui was om mijn kaart te pakken. Dus zij begonnen hevig te zoeken op hun kaart, maar na een minuut was mijn geduld wel op. Dus ik pakte maar mijn kaart en binnen een paar seconden had ik ze laten zien waar we waren en hoe we verder moesten. Haha, altijd leuk om de weg te vinden voor een padvinder. ;-) Dus ik ging verder met hiken. Het pad ging omlaag een vallei in. In het dal kwam ik aan de praat met de hikers die ik al een paar keer op mijn weg was tegen gekomen en we gingen gezamelijk de heuvel op. Dat was een slimme keuze, want het was een behoorlijk zware klim. Op een gegeven moment kon ik nog maar 10 meter ver kijken met alleen een krongkelende stenen trap steil omhoog. Toen ik eindelijk de top bereikte was dat een behoorlijke tegenvaller. Ik kon niet verder kijken dan 5 meter en aan weerszijden enkel enge afgronden. Het voelde om als op een eiland in de wolken te staan. Dus ik begon maar aan de afdaling. Na een maar honderd meter omlaag te lopen begon het op te klaren en plotseling kon ik de grote Buddha in de wolken spotten. Toen ik eindelijk in Ngong Ping aan kwam, was ik behoorlijk uitgeput van mijn 15 kilometer lange hike. Gelukkig hoefde ik niet ook nog eens helemaal te voet omlaag naar het metrostation, maar kon ik de kabelbaan pakken. Er was alleen een probleem, er was een massale rij wachtenden. Maar omdat ik alleen een enkeltje wilde, kon ik enkel een kaartje voor staanplaatsen kopen. Gelukkig was die rij maar 5 mensen lang, en mocht naar alle zure gezichten kijken terwijl ik die anderen snel voorbij liep. :-) Ik had geen problemen met het staan, want het uitzicht was adembenemend. Ik kon zo ook heel gemakkelijk in alle richtingen kijken en het heldere weer maakte dat alleen maar gemakkelijker. Het was een rustig ritje omlaag en in de metro had ik eindelijk tijd om te gaan zitten en uit te rusten. Maar niet voor lang, want ik had nog steeds die avond een afspraakje. Zodoende eindigde mijn weekend op een mooie manier met een etentje met de meid die ik de vorige avond had ontmoet. :-)

Adams Blog

2007-04-02T17:50:00.000+08:00

Check out the blog of our Australian friend Adam. He has some cool blogs, photos & movies of the sevens and other party events all of us took place in:

http://adam.lumanation.com

For the dutch:
Kijk ook eens op de blog van Adam uit Australie. Hij heeft er een hoop goede verhalen, foto's en filmpjes opstaan van de sevens en een aantal keren stappen. Goede foto's :).

http://adam.lumanation.com

Hong Kong Sevens, here we come!

2007-03-30T13:47:00.000+08:00

Yeah! Yesterday I received a call from Eva, telling me that she had a free ticket for me for the fiday Sevens game! The Sevens is a big Rugby event here in Hong Kong. Lots of people in the streets and the atmosphere should be great. Maybe its due to the consuption of the liters of beer. :-)

So we'll head to the stadium in a few hours, and I'm already pumping! We are also planning to have a BBQ at the beach near Stanley this weekend, as a "thank you" for our friends that gave us such a great time here. So this weekend will be nice. :-)

Yesterday I also started with a log about last weekend, but because now I have to type twice as much text, it takes a bit longer. So I hope I have this weekend some time left to finish it. However, to kill the time you can view the photos I took last Sunday.

Dutch:
Joeppie! Gisteren kreeg ik een telefoontje van Eva met het grote nieuws dat ze een gratis kaartje voor de vrijdag van de Sevens voor mij had! Dat is een groot Rugby evenement hier in Hong Kong. Veel drukte en mensen op de benen, en de gezelligheid moet in de buurt komen van Carnaval. :-) Misschien komt dat wel door de hoeveelheid liters bier die in die dagen geconsumeerd worden... ;-)

We vertrekken over een paar uurtjes richting het stadium, en ik sta nu al te springen! We zijn ook van plan om dit weekend een BBQ te houden op het stand bij Stanley. Dit als bedankje voor onze vrienden hier die ons zo'n geweldige tijd hebben gegeven. Dus dit weekend wordt weer mooi. :-)

Ik ben gisteren ook begonnen aan een log over vorig weekend, maar omdat ik nu twee keer zoveel moet rikketikken duurt het wat langer... Ik hoop dat het me lukt om dit weekend tijd vind om het af te maken. Maar, om de tijd te doden kun je een kijkje nemen naar de foto's van afgelopen zondag.

How...

2007-03-23T16:56:00.000+08:00

Hmm... what should we say about this... It maybe miss-spelled. But if you type it in correctly on google (Lang Kwai Fong) then we are the top result on page 2 :D.

For the dutch:
Wat moeten we hier nou toch over zeggen... volgens mij is google stuk. Maar ja, het is dan wel verkeerd gespeld, maar toch... Als je het goed intypt (Lang Kwai Fong), dan staan we bovenaan op pagina 2.

Fur unsere deutsche freunden:
Ich will gerne beginnen mit eine veruntschuldigung fur meines slechte deutsch: Entschuldigung.

Hmm... was mussen wir hir doch uber sagen. Wir stehen bobenan in google. Sehr toll... Aber doch nicht zo gut und toll..

haha, doch mahr kein Deutsch mehr for der volgente kehr.

Music dvd's

2007-03-22T21:30:00.000+08:00

In our new improved way of living we have loads of time to spend in the evening. So without going to the bar, that means that we'll be sitting at home. Doing sports, playing guitar (me) and watching tv (music dvd's!!) and using the notebook :).

I have one expensive bad habbit here in Hong Kong (nope, not going out :-)), which is buying dvd's. Whenever I enter a HMV store (big music shop in Hong Kong), I will walk outside with a bag containing dvd's and cd's. All the chart cd's are between 90 and 150 HKD, which is between 9 and 15 euro. So if I see a 9 euro cd which I want to have, I have to buy it :). For dvd's within HMV the same, they are between 60 and 100 HKD for a movie. Also a cheap buy.

But there is more... a couple of weeks ago, Bart and I found a cheap dvd shop in Sham Shui Po (local area of Hong Kong), the dvd's sold there were about 30 HKD (3 euro). They only had music dvd's, but as we both are music lovers that didn't matter. The dvd's look really good.. probably copy, but that doesn't bother us that much. We are dutch, so we don't mind buying cheap copy products ;). So as for now our music dvd collection already has the following artists: Gary Moore, Genesis (2), Dream Theater (4), ACDC, Pat Metheny (2), Stevie Ray Vaughn, Jamiroquai, Sting, Robbie Williams. I think the total purchase value of those dvd's is around 30 euro's :).

For the dutch:
In ons nieuwe en verbeterde rustige leven hebben we natuurlijk genoeg tijd over voor rustige dingen :). Nu we 's avonds wat rustiger aandoen hebben voortaan lekker de tijd om al onze aangeschafte muziek dvd's en films te bekijken. We inmiddels een hele verzameling opgebouwd, en dat betekend dus dat er nog genoeg te kijken is :).

We hebben een hoop dvd's gevonden in een goede dvd shop, de dvd's waren daar maar 3 euro per stuk (30HKD). Mooi voor ons dus.... dat het kopie dvd's waren vonden we overigens niet zo heel erg :). Inmiddels bestaat onze verzameling al uit: Gary Moore, Genesis (2), Dream Theater (4), ACDC, Pat Metheny (2), Stevie Ray Vaughn, Jamiroquai, Sting, Robbie Williams. De totale waarde van deze 'collectie' zal zo'n 30 euro zijn.

Jaja, mooie stad dat Hong Kong :).

Patrick is op de goede tour

2007-03-22T13:48:00.000+08:00

Jahaa, we liegen echt niet dat we ons leven aan het beteren zijn. Gisteren ben ik nog flink wezen sporten en we hebben buitenshuis nog geen bier aangeraakt. De koelkast is aan de andere kant wel eindelijk leeg aan het raken...

Patrick doet ook goed zijn best en dat wordt wel bewezen met het glas Carlsberg met, jawel, water die je hierlangs op de foto kunt zien. Goed bezig Patrick!

English:
Yes, that's right. We're not lying about improving our lives. I even did some sports yesterday, and we haven't touched any beer outside our home. Although the refrigerator is slinking in contents...

Patrick is also trying very hard and you can see that by the photo on the left side. Yes, that's a Carlsberg glass with water. Good job Patrick!

We beteren ons leven

2007-03-21T00:08:00.000+08:00

Vandaag een geruststelling voor het thuisfront, want deze week zijn we een stuk rustiger geworden. Dat mag ook wel, want na een hele week élke dag er een feestje van bouwen moet er weer het nodige afgesport worden. :-) Wie had dat gedacht, ik begin dik te worden! Deze week zijn we dan ook goed gestart met een heerlijke massage. Hoewel heerlijk, na wat slecht te hebben geslapen op deze harde matrassen was het behoorlijk pijnlijk, dat loswrikken van mijn schouders... Na een goed bad en matige nachtrust was ik dan vanmorgen ook niet uit mijn bed te slaan. Desondanks maar er even flink tegenaan gegaan op het werk en de uurtjes aan het eind van de dag weer bijgehaald. Dat was sowieso geen probleem want we zijn volop bezig met de ontwikkeling van onze applicatie. Het echte werk is begonnen en we hebben er zin in! :-)

Zondag hebben we een traditionele Hong Kong bruiloft gehad en dat was een hele belevenis. Foto's moeten nog verwerkt worden hier op de laptop, dus een lang verhaal staat in het verschiet.

Vandaag hebben we ons een Lonely Planet aangeschaft voor Bangkok. Dat deze absoluut handig is, bewijst wel de waarschuwing over de Túk Túks, dat deze niet vertrouwd dienen te worden bij een zeer goedkoop aanbod om de stad te doorkruisen. Een van deze bloggers kan daar al over meepraten en dat ben ik (nog?) niet. :-) Dus, maakt u zich geen zorgen, deze heren worden vergezeld van een goede reisgids in papierformaat en ook nog een aantal collega's van het werk die grappig genoeg de zelfde bestemming hebben geboekt. Dat wordt dus gezellig in Bangkok. :-)

Ik was van plan om voortaan meertalig te gaan webloggen, maar nu nog even niet, de zin ontbreekt me eventjes. Maar gezien we een aantal bezoekers hebben die helaas enkel Engels kunnen waarnemen, zal ik proberen om dit voortaan wel te doen.

Vooralsnog zullen jullie het mogen doen met wat nieuwe foto's van het stappen.

St. Patrick's Day

2007-03-16T15:14:00.000+08:00

Even tussen het harde werken door een snelle post.

Morgen is het zover! We kunnen weer feest vieren... morgen zijn o.a. Bart, Adam en ik, Ier voor een dag. Morgen is het namelijk St. Patrick's Day... Misschien dat dit in Nederland een onbekend feest is, maar het is erg populair in Ierland, Engeland en Amerika. Aangezien er behoorlijk veel expats uit die landen in Hong Kong wonen, en er daarom ook veel Ierse pubs zijn, staat morgen met name central (Lang Kwai Fong, Soho, en Wan Chai) behoorlijk op zijn kop. Alle Ierse pubs zijn supervol, en het guiness vloeit rijkelijk. Feest dus deze zaterdag, en waarschijnlijk zondag een hoop foto's!

Fender foto

2007-03-16T13:57:00.000+08:00

Ok hier nog even een post over de fender. Dit maal eentje voor de gitaarliefhebbers :P. Ik heb een Fender American Telecaster gekocht, maple wood , en 2-color sunburst. Verder heb ik er een VOX Valvetronix van 15W bijgekocht, omdat het vooral voor te oefenen is.

Heel kort postje, maar hier nog even een foto van mij met mijn gitaar :).

Office with skyline view

2007-03-16T13:54:00.000+08:00

Ik was daarnet weer even uit het raam aan het kijken bij terugkomst van de lunch. Toen bedacht ik me dat ik jullie nog nooit mijn geweldige skyline view vanuit kantoor heb laten zien. Ondanks dat ik juist met mijn rug naar de skyline toe zit, maak ik gebruik van het natuurkundig effect van de weerspiegeling van het gebouw tegenover ons. Laat deze nu precies in een hoek van 45 graden op ons gebouw staan! Hierdoor kan ik in de ramen de skyline zien. :-D

Het is nu zo'n dikke week mistig geweest, en vandaag kan ik alweer wat meer van het IFC zien. En als ik mijn rug iets strek kan ik ook een paar kilometer over zee uit kijken. Bovendien moet ik niet vergeten mijn overbuurman Jeremy Sum te bedanken die als enige van al mijn collega's altijd de ramen open laat en dus niet die domme zonwering omlaag doet.

Gut, wieder an die arbeit! :-)

P.S: Als je op de afbeelding in dit bericht klikt krijg je een grote versie van de foto te zien...

Der Fender

2007-03-15T23:00:00.000+08:00

Gisteren was een geweldige dag. 's middags heeft Patrick zijn nieuwe Fender gekocht en die avond zijn we deze gelijk gaan uitproberen. Maar niet eerder voordat we met Adam en zijn pa een sushi-bar zijn ingedoken. Het stapeltje kleurrijke bordjes kreeg inmiddels een toren van Piza omvang en de warme Sake gleed er ook soepeltjes in. Dat had allemaal tot gevolg dat ons viertal dat inmiddels met 2 Oostenrijkers was uitgebreid een gezellige kluit begon te worden. Na nog een laatste ronde en heerlijke gefrituurde visgerechtjes zijn we naar het dakteras gegaan die je vast nog wel kunt herinneren van de BBQ.

Daar hebben we allemaal onze kelen geschaapt en een drietal gitaarspelers weten te strikken om er een eigen feestje te bouwen. In ons eigen openluchttheater hebben we het van de daken geschreeuwd, letterlijk en figuurlijk. Dat het een goede avond was geweest is wel aan de groepsfoto te zien waar van iedereen een spontane glimlach is af te lezen.

Morgen staat er weer een avond stappen voor de boeg, en met de maandag, dinsdag, woensdag en vandaag erbij zijn we hard op weg aan het gaan om er een stap-week van te maken. De st. Patricks-day van zaterdag zal ook niet als een koude kermis worden afgesloten. De laatste dag van de week ronden we af met een traditioneel Chinese bruiloft, dus dat beloofd nogal wat. De giftcheque is al opgehaald en we hebben ons ook al geïnformeerd naar de gewoontes.

Goed, ik ga lekker rusten voor het weekend, want poeh, wat hebben we het hier zwaar in Hong Kong... ;-)

Meer te melden dan je denkt...

2007-03-13T15:31:00.000+08:00

Hoewel Patrick van mening is dat er niet zoveel te melden is, moet ik dat toch even recht zetten. We zijn echt bezige bijtjes hier in HK. Overdag uiteraard arbeiten hier op het kantoor en in de avond gaan we er ook nog lustig op los. Gisteren hebben we met Adam plannen besproken om een mini tv-show op You Tube te gaan maken. Dat zal smullen voor jullie worden, aangezien we uiteraard alle eigenaardigheden en truukjes in Hong Kong proberen te achterhalen. De brainstormsessie van gisteren (onder genot van een biertje) was dan ook een daverend succes!

Dat de show ook van hoogwaardige kwaliteit zal zijn, kunnen jullie waarschijnlijk wel zien aan het filmpje dat Adam even snel in elkaar geknutselt heeft. (zie bericht Patrick hieronder...)

Bangkok was ook wel iets meer dan even een reis boeken. Mr. Kosterman was namelijk zeer lastig over te halen om een goedkope vlucht te nemen na wat meer vliegervaring. Ik had daar eigenlijk niet zoveel zin in, om diep in de buidel te gaan tasten. Uiteindelijk hebben we waarschijnlijk nu de middenweg gevonden daar we met een maatschappij vliegen die niet slecht en ook niet superieur is. Zo zal Patricks' vakantie niet in het teken staan van vliegangst en baal ik iets minder over het Thai Oriental vliegtuig dat tóch netjes is geland zonder neer te storten in Bangkok... Voor de vakantie hebben we een middenweg gekozen in de zin van lekker relaxen in een resort en 's avonds de drukte van de stad op te zoeken.

Dus, er staat een boel aan te komen en dat betekent veel geblog... ;-)

Bangkok booked

2007-03-13T13:27:00.000+08:00

Ok het is zover, zojuist hebben we eindelijk Bangkok geboekt. We gaan 5 dagen gedurende de paasvakantie. Uiteraard hebben we een mooi hotel uitgezocht, namelijk de Marriot Spa & Resort ... ziet er goed uit he ;).

Verder heb ik eigenlijk niet zo heel veel te melden. Adam heeft nog een filmpje gemaakt van het stappen van zaterdag. En dat geeft een vrij goed beeld van hoe het stappen in Hong Kong gaat.

http://www.youtube.com/watch?v=YDNoXtQcqis

Een levensteken

2007-03-11T22:17:00.000+08:00

Dat er nu al twee weken geen berichten van mij zijn geplaatst, wil niet zeggen dat ik hier stil zit. In tegendeel zelfs. Ik ben met zoveel dingen hier bezig dat de tijd om wat te loggen mij ontgaat.

We hebben hier weer een aantal nieuwe uitgaansgelegenheden gevonden en zijn een paar nieuwe vrienden rijker. Het vrijgezellenleven hier in HK bevalt ook goed. Ik ben er lustig op los aan het slaan om dates te regelen... :-)

In het fotoalbum kun je weer een hele reeks foto's vinden van een lange hike. Duurde zo'n 5 uur, en ze noemen het ook wel de 10.000 steps trail. Dat heb ik geweten ook, vier dagen lang spierpijn gehad, maar het was dan ook wel fantastisch. Wat erg raar was, dat ik halverwege een pauze heb genomen. Slechts twee meter van mij vandaan deden dat toevallig ook een paar andere hikers. Toen ik mij verbaasde over het wel heel bekend geluid van de stemmen bleken het goede vrienden te zijn. :-D

Het weekend daarna heb ik dan ook maar gebruikt om uit te puffen, want na het stappen in Tai Po waren we eigenlijk wel zo gaar genoeg dat een tripje naar het strand er wel in ging. Dat zelfde gold ook wel voor het eten van de Hong Kong style BBQ bij Adam.

De vooruitzichten zijn bijzonder goed. We staan morgen op het punt om een vakantie naar Bangkok te boeken tijdens Pasen. Eventjes een break na al die lange werkdagen van 10 uur per dag. Het scheelt dat het leuk werk is!

Het internationale leven hier bevalt me erg goed. Zo goed zelfs, dat ik er over zit te denken om toch voor een master-studie in het buitenland te gaan. Ik zit te denken aan iets in de richting van usability. Een klein onderdeel van mijn huidige studie waar ik mij eigenlijk nog wel verder in wil verdiepen. Met de reputatie van 'the Dutch' heb ik al een streepje voor. :-)

Goed, ik hoop dat we onze vaste 15 bezoekers per dag niet teleurgesteld hebben met zo'n lange radiostilte op het weblog. We kunnen jullie in ieder geval geruststellen dat het er hier prima aan toe gaat. ;-)

Edit: Dit bericht is op verzoek bewerkt...

Macau-er op bezoek

2007-03-11T17:11:00.000+08:00

Dit weekend was Daniel uit Macao op bezoek in Hong Kong. Hij studeert voor 6 maanden in Macao, wat dus erg dicht bij Hong Kong is (ongeveer een uurtje met de boot). Uiteraard hebben we een hoop dingen gedaan dit weekend. Allerlei locale markten en shops gehad. Helaas kon ik het weer niet laten om dvd's te kopen (Bart trouwens ook niet ). Dus we hebben weer een hele stapel muziek dvd's. Maar ja.. voor 3 euro per stuk moet dat wel kunnen.

Verder zijn we daarna goed wezen eten en wat drinken op Soho/Lang Kwai Fung. We hebben heerlijk en goedkoop Mexicaans gegeten. Voor Hong Kong central prijzen was dit goed te betalen. Grote back 7 layers nacho's met cheese en beef voor 5 euro. En 3 grote taco's vol met Mexicaanse dingen voor 5 euro. Goed te doen dus!! Na het eten zijn we naar Lang Kwai Fung gegaan, om daar even te genieten van de happy hour. Ik heb het gewoon bij simpel bier gehouden, maar Bart en Daniel probeerden de cocktails. Waaronder de Long Island Iced Tea ;). Maar daarna zijn we nog wezen kijken naar wat live-bands en overgegaan op normale drankjes. Uiteindelijk hebben Daniel en ik nog samen wonderwall gedaan op gitaar en zang, maar aangezien de hele kroeg daar vol met engelsen zat, overstemden die ons duidelijk. Werd duidelijk gewaardeerd dus om daar een lied van een oerengelse band te doen :).

Dat was het eigenlijk wel. Vanacht om 4 uur de avond afgesloten met een goed stuk pizza, en daarna goed geslapen. Vanmiddag rond 1 uur opgestaan, en nu zijn we maar wat lam tv aan het kijken :). We hebben al een goede film gezien -> City of God. Mooie film!

Ik ga nu weer stoppen. Denk dat er binnenkort wel foto's en misschien zelfs wel filmpjes verschijnen van deze avond.

'I am not happy, I am not happy at all, I am very unhappy'

2007-03-04T22:44:00.000+08:00

Dit waren Bart zijn exacte woorden, nadat onze taxichauffeur ons vanochtend rond half 5 probeerde op te lichten. Nadat de beste man al een verkeerde tunnel gepakt had en helemaal met een grote boog naar onze bestemming reed, besloten we maar om uit te stappen. Vervolgens wilde de man ons nog een paar euro extra laten betalen voor de tunnel. Maar helaas ging dit niet door, omdat wij het daar niet mee eens waren. Uiteindelijk hebben we dus minder betaald dan we moesten betalen, en zijn gewoon uitgestapt. Om vervolgens maar een andere taxi te pakken, zodat we rond 5 uur thuis waren :).

Mexico

2007-03-04T17:37:00.000+08:00

Eindelijk dan de langverwachte & beloofde Mexico post. De foto's heb ik zojuist geupload, en deze staan op mijn picassa. De link hiervoor is: http://picasaweb.google.com/pkosterman/Mexico .

Voordat we naar Mexico gingen ben ik ook nog een aantal dagen in Nederland geweest, dit beviel ook wel weer eventjes goed. Was zeker weer leuk om iedereen daar weer te zien! Maar daarna was het dan zover, de vakantie naar Mexico! We hadden er veel zin in, want de foto's in reisboekjes en het weer in Mexico beloofden veel goeds.

De vlucht met Martinair was prima, onderweg erheen hebben we lekker kunnen slapen (ik tenminste :)), en in Mexico aangekomen viel de jetlag dus wel mee. Af en toe was ik wel een beetje moe rond 5 uur 's avonds, maar dit werd dan gewoon opgelost dmv een powernapje, wat daar uitstekend tegen helpt :).

Het hotel, eten en drinken in Mexico beviel echt prima, het hotel was supermooi, de kamers echt heel groot, en het zwembad en de restaurants bevielen uitstekend. Verder was de zwembadbar ook erg goed, hier kon je een lekkere cocktail drinken terwijl je in het water zat :). Verder konden we iedere avond eten wat we wilden, en dat beviel prima, vooral het mexicaans eten was goed en lekker spicy.

We hebben ook wat culturele dingen gedaan, ipv alleen maar eten en drinken en strand :). We zijn een dagje naar de Maya tempels geweest, alleen viel dit een beetje tegen. Onze voortandloze reisleider probeerde ons vanalles aan te smeren, en toen dat niet lukte besloot hij ons op de terugweg maar even een stukje 'echt' Mexico te laten zien. Dit hield dus in dat we met de bus door het getto heenreden... is eens wat anders dan een luxe hotel :S.

Ook zijn we nog een dagje met de catamaran weggeweest naar een heel leuk caribisch eilandje. Tijdens de catamaran tocht zijn we nog wezen snorkellen, en op het eilandje was er een heerlijke bbq. Een leuk dagje weg dus!

Bert en ik zijn nog wezen duiken. Dit was ook echt super; een half uur les, 1 uur oefenen in de pool, en daarna 2 duiken op 12 meter diepte in de zee. De foto's hiervan volgen snel, want dit was echt geweldig, supermooie vissen en koraal. Dankzij deze ervaring wil ik nu binnenkort mijn PADI gaan halen. Bart leek dit ook een goed idee, dus we zullen eens gaan kijken. Een PADI hier in Hong Kong halen kost zo'n 350 euro, dit scheelt nog al met NL. Verder zijn er hier in de omgeving (Hong Kong, Phillipines, Thailand) genoeg mooie duikplekken, dus zullen eens kijken :).

Ok dat was em. Niet zo'n heel erg superlang verhaal, maar beloof bij deze om voortaan weer wat meer te gaan posten. Het was echt gigantisch druk afgelopen weken, maar zal proberen om voortaan in de pauzes ofzo wat te posten :).

Mexico

2007-02-27T14:03:00.000+08:00

Zow, voordat Bart de blog gaat hernoemen naar 'Bart in Hong Kong', toch nog maar even snel een bericht van mij :P. Het wordt een kort bericht, omdat ik nu eigenlijk geen tijd heb, maar ik beloof om zo snel mogelijk de foto's van Mexico en een reisverhaal erop te zetten.

Mexico was echt een supervakantie, mooi land, mooi weer, en zeer goed hotel :). Inmiddels heb ik nog wel behoorlijke jetlag, aangezien het in Mexico 14 uur vroeger is dan in Hong Kong. Gisterennacht heb ik maar liefst 1 uur geslapen, en vanacht zelfs 2 uur. Dus het wordt al beter :P.

Philips Annual Dinner Staff Performance

2007-02-24T14:41:00.000+08:00

Jawel, ik heb het er toch op gewaagd! Gisteren was dus het jaarlijkse evenement waar een boel werknemers van Philips gezamenlijk gaan eten en het afgelopen en komende jaar vieren. Daarbij wordt er ook een boel entertainment verzorgd, waaronder de Staff Performance. Dit jaar waren ze op het idee gekomen om muziek acts te doen.

Ik weet niet meer in welke toestand dat ik toen verkeerde, maar ik heb me als vrijwilliger ingeschreven voor die Staff Performance. Toen we tijdens een avondje stappen het nummer Mustang Sally hoorden, moest ik weer denken aan Carnaval. Voorgaande jaren was ik geregeld in mijn favoriete café in Venlo te vinden waar een live-band dat nummer speelde. Omdat ik dit jaar Carnaval moest missen, leek het me daarom een leuk idee om hier mijn eigen carnavalsgevoel te creëren door dat nummer te performen.

De week voor Chinees nieuwjaar ben ik dan ook naar een meeting geweest waar mijn idee hartelijk werd verwelkomd. Daarbij waren er ook kostuums beschikbaar en die dag daarna heb ik mijn kostum uitgekozen. Perfect, een cowboypak.

Eerst was het idee om het nummer zelf te zingen. Maar mijn onstoken keel van deze week en mijn beperkte vertrouwen in mijn eigen zangtalent heeft me ervan weerhouden om dit zelf te doen. Bovendien had ik een erg leuke versie van het nummer gevonden, dus de keus was snel gemaakt.

Gisteren ben ik dan ook richting het convention center vertrokken. Dat is dat grote gebouw in Hong Kong, waarvan veel mensen denken dat het een ruimteschip is als ze het van boven zien. Lekker gemakkelijk reizen dacht ik zo, want ik hoefde slechts de ferry te pakken van Hung Hom naar Wan Chai, de pier vlakbij en rechts van het Convention Center gebouw. Nu blijkt dat gehele Convention Center uit meerdere gebouwen te bestaan en mijn gok was dan ook dat het in dat ruimteschip zou wezen. Na wat onduidelijke telefoontjes met een collega dacht ik goed te wezen. Ik was inmiddels in dat enorme gebouw. Iemand van de security vertelde me dat ik op de 5e verdieping moest wezen. Dus ik al die roltrappen omhoog, totdat ik op de 3e verdieping vast kwam te zitten doordat ik niet hoger kon; de roltrappen waren afgesloten. Bij navraag bleek dat ik op de begane grond links moest wezen. Dus weer helemaal omlaag, en op zoek naar room 306. Nergens te bekennen uiteraard. Na nog een telefoontje met mijn collega, die inmiddels een beetje geïrriteerd begon te worden, moest ik bij de taxi's wezen tegenover de brandweer. Geen brandweercentrale in mijlen te bekennen. Mijn moed begon me toen ook wat meer in de schoenen te zakken en vroeg me af waar ik eigenlijk aan begonnen was. Na wat doelloos rondlopen vond ik eindelijk de brandweercentrale en vlak daarbij mijn collega. Het feest kon beginnen...

De hal was íets groter dan ik had verwacht en er stonden ook maar íets meer stoelen dan verwacht. Ik mocht me gelijk in mijn kostuum hijsen en mijn rehearsal doen. Nou, dat ging minder goed dan ik thuis had geoefend... De zware microfoon en het kostuum brachten me uit balans, struikelde bijna, en het rookkanon was zo bedwelmend dat ik er duizelig van werd. Door de mic in mijn handen kon ik ook niet meer mijn moves doen, en naja, het zoog van alle kanten... Ook al zeiden de mensen voor het podium dat het best aardig leek, merkte ik dat het meer was om mijn moed omhoog te houden.

De tweede rehearsal ging al iets beter. Ik hoefde niet meer die mic te gebruiken, want ik zou een headsetje krijgen, en al iets meer gewend aan de leegte voor me kwamen de moves ook beter tot hun recht. Zo goed zelfs dat een aantal mensen dachten dat ik het werkelijk zelf zong. Yesss, dat effect moest ik hebben. :-)

Toen het evenement startte kon ik nog wel met mijn collega's van de opening genieten. Verder was dat ook dé gelegenheid om mij een hart onder de riem te steken, maar dat had een averechts effect omdat ik me zo alleen maar meer bewust werd van de omvang. Ik was nog aan het twijfelen of het niet slimmer was om me gewoon lam te zuipen en dan die performance te doen, maar heb daar gelukkig toch maar van af gezien. ;-)

Ware delicatessen werden geserveerd en toen een van de begeleiders half paniekerig mij kwam halen wist ik hoe laat het was. Snel dat kostuum aan gedaan, en toen met mijn andere mede-performers bibberen achter de schermen van spanning. Van de drie optredens was de mijne de tweede. Ik mocht dus eventjes een kat uit de boom kijken, maar daarna moest ik toch echt dat podium op. Stijf van de spanning nadat mijn naam door de hal had gegalmd klom ik het trapje op en baande mij door een zee van licht. De muziek klonk gelukkig nog wel herkenbaar in de oren, en mijn show kon beginnen. Ik moet bekennen, van een toren af springen is gemakkelijker...

Zelf vond ik het veel beter gaan dan verwacht, miste niet al te vaak de lyrics, en de bewegingen waren ook op het goede moment. Het meeklappen van de mensen in het publiek gaf me zelfvertrouwen en het was geweldig om veel te overdreven bewegingen te maken. De camera die alles aan het vereeuwigen was probeerde ik dan maar ook te negeren... :-)
Na afloop kreeg ik nog wat rozen van mijn fans en was het klusje goed geklaard. Voldaan mocht ik van het podium af. Daarna nog allemaal het podium op om de bedankjes in handen te nemen. Het was een kleurige boel.

Gelukkig kon ik ook nog wat van de rest van de avond meemaken, waaronder zeer apart eten en doldwaze spelletjes. Toen alles afgelopen was, had ik eigenlijk nog iets te veel adrenaline in mijn bloed zitten en heb ik dan ook maar Adam opgebeld om ergens een biertje te pakken. We ontmoeten elkaar in een kroeg waar Adam al was met wat vrienden. Het werd een rijkelijk gevulde multiculturele tafel: Chinees, Brits, Schots, Australisch, Hong Kong en uiteraard vertegenwoordigde ik the Dutch. Toen we wel op zoek wilden gaan naar wat ander vertier zijn we de buurt van Causeway Bay gaan onderzoeken. Wel grappig dat ze hier dus ook uitgaans-flats hebben. Per verdieping heb je dan een andere bar of club. Zo kwamen we uit in een club die wel aardig leek. Alleen leek het na een paar seconden wel een vrieskist. De airco stond werkelijk zo verschrikkelijk laag dat ik kippenvel niet kon vermijden. Het valse gejengel van karaoke was ook al niet bevorderlijk dus we waren snel weg. De normale buitenlucht leek wel een broeikas vergeleken met de temperatuur in die tent. Daarom zijn we toen maar op weg gegaan naar een favo club van Adam's vrienden en dat was ook zeker de moeite waard. Uitgerust met Nintendo Wii en comfortabele zitplaatsen was het daar goed vertoeven. Dat merkte ik ook wel toen het drie uur was geweest en voor mijn idee middernacht nog niet eens gepasseerd was. Van het geplande hiken vandaag is dan ook niet veel gekomen... :-)

Kung hei fat choi!

2007-02-22T15:13:00.000+08:00

Oftewel, een gelukkig Chinees nieuwjaar! De afgelopen dagen was dé feestdag hier in China en dat heb ik geweten ook. Ondanks dat veel inwoners van Hong Kong van de gelegenheid gebruik maken om een trip naar een ander land te maken, was er genoeg te beleven.

Maar voordat ik het nieuwe Chinese nieuwjaar in ben gestormd ben ik nog eest met mijn collega's een aantal maal gezellig Dim-Sum wezen houden. De feestdagen staan volop in het bijeenkomen van bekenden en familie en dat is behoorlijk gezellig. Overal op straat zie je groepjes Chinezen met meestal in het midden een oude vrouw, waarschijnlijk grootmoeder. :-) Diegene die hier niet op reis gaat heeft wel voor een aantal dagen familiebezoek voor de boeg.

Helaas wil het weer niet zo meewerken met al die festiviteiten. Het is de laatste dagen erg muffig weer geweest met veel mist en vochtigheid (lees: geen regen). Hoewel op het moment van schrijven het hier bijzonder helder is, vermoed ik dat dit komt doordat het vandaag heeft geregend. Als ik dat eerder had geweten was ik vandaag wezen hiken. De planning is om de hoogste berg hier in HK te beklimmen op Lantau, 934 meter, dus dan wil ik wel wat uitzicht hebben. :-) Ik moet er wel een hele dag voor inplannen, want het hiken duurt zo'n 6 uur, en dan moet ik er ook nog eens naar toe. Omdat ik niet in het donker over die paden wil struinen moet ik dus al vroeg uit de veren. Zaterdag ga ik de tocht proberen...

Goed, allemaal leuk en aardig, maar hoe was nu dat Chinees nieuwjaar? Voor diegenen die het nog niet weten, het Chinees nieuwjaar duurt 3 dagen. Dit jaar was oudjaarsdag op zaterdag en de zondag was het nieuwjaar. Het Chinees nieuwjaar missen is haast onmogelijk. Overal zijn gebouwen versierd met lampionnen, slierten en bloemen die allemaal geluk en voorspoed moeten brengen. De skyline is versierd met gebouwen met knipperende lichtjes. Verder wordt je op TV doodgegooid met reclames waarin je een gelukkig nieuwjaar wordt gewenst. Dan heb je nog de voorbereidingen; zo kopen veel Chinezen nieuwe kleding en zorgen ze dat hun huis piekfijn schoon is. Een drukte op straat en in de winkels dus. Verder wordt er ook veel gedaan om geluk en voorspoed te brengen. Zo worden bergen bloemen in huis gehaald om alles gunstig te stellen. Waar haal je die? Op de flower markets door de stad.

Op aanbevelen van mijn Chinese collega's ben ik zaterdag naar de flower market in Victoria Park gegaan. Het zou vrij gemakkelijk moeten zijn, op het juiste metrostation uitstappen en dan een stukje lopen. Mij werd verteld dat ik het wel zou ontdekken aan de stroom van mensen. Goed, het zag letterlijk zwart van de Chinezen! De straat was afgezet door de politie en was nu territorium van een constante stroom van Chinezen die in beide richtingen zwierven. Als je haast had, kon je beter de moed opgeven, go with the flow was het antwoord... Na dus droogjes in een mensenmassa meegevoerd te worden naar het park kwam ik aan op de bestemming. Alles was vakkundig afgezet door politie en overal hingen borden en spandoeken om de richting te wijzen.

Op het eerste gezicht kon ik geen bloem ontdekken daar op die markt, wel wat anders, prullaria. Prullaria totdat je erbij neervalt. Ik snap niet wat die Chinezen drijft, maar ze hadden echt de gekste dingen in opblaasvorm. De geur van plastic was dan ook onvermijdbaar. Na wat foto's heb ik me dan ook maar de stroom van mensen geworpen om me over de markt te laten drijven. Na zo'n 150 meter aan prullaria had ik er wel genoeg van, ik was immers voor de bloemen gekomen.

Toen kwam ik tot de ontdekking dat de markt opgedeeld was in twee stukken. Het eerste deel uiteraard vol met prullaria, en het tweede deel, jawel, bloemen! En niet een paar, nee, een zee van bloemen. De geur werd er ook al beter op, want de plastic geur had plaats gemaakt voor een heerlijk aroma van onherkenbare geuren. De bloemen waren echt prachtig en er waren er meer dan genoeg. De markt stond er namelijk al een paar dagen en werd telkens weer bijgevuld met nieuw plastic en groen. Er waren ook een paar rare dingen bij, de takken oranje vruchtachtige bloemen leken wel eetbaar. Een poging om een Chinese verkoper uit te laten leggen wat het nu exact was liep op niets uit. Behalve dan dat hij het had over een boy en girl, dus het zal wel te maken hebben met vruchtbaarheid...

Na een half uur had ik er wel genoeg van. De bloemen kwamen bekend voor en de drukte was bedwelmend. Daarom maar op weg naar Ton en Fanny voor een heerlijk gourmet. Daar heb ik eindelijk ook het pokerkoffertje in volle glorie kunnen gebruiken. Dat mocht ook wel, want die 6,2 Kg de hele dag op mijn rug had daar wel lang genoeg gehangen... De volgende zag zijn we met z'n allen, 6 in totaal naar Tsim Sha Tsui gegaan om daar de parade te zien. Daarvoor hadden we nog een bezoekje gebracht aan Lan Kwai Fong, maar dat bekende uitgaanscentrum was totaal verlaten. Toen we met de ferry op Kowloon aankwamen werd wel duidelijk waarom. Wederom zwart van de Chinezen. Helaas was alles hermetisch afgezet door de politie en konden laatkomers zoals wij helaas geen plaatje meer bemachtigen. We hebben nog wel wat op een brug gezien, maar ook niet meer dan een paar mensen in kostuum die bereid waren om naar de railing te komen. Daarom hebben we van elkaar afscheid genomen omdat de rest wel nachtrust kon gebruiken voor de vlucht van de volgende ochtend. Zelf heb ik nog geprobeerd om dichterbij de parade te komen. Qua afstand is dat gelukt, maar ik kon nauwelijks wat zien. Gelukkig was er wel een tv-scherm waar ik een boel op heb kunnen meekrijgen. Zag er allemaal wel fantastisch uit, haast Braziliaans carnaval hier in Hong Kong. Volgende keer dus wel op tijd wezen. :-)

De volgende dag was het tijd voor vuurwerk. Omdat nieuwjaarsdag zo'n familiedag is, wordt het vuurwerk pas op de tweede dag afgeschoten. Met de gedachte aan de parade ditmaal wel op tijd vertrokken, en maar goed ook. De politie was alweer bezig de boel af te zetten. Zonder een idee te hebben wat mij te wachten stond heb ik een plekje gezocht op de beroemde Promenade of Stars kade. Daar heb ik oersaai moeten wachten totdat het eindelijk 20:00 uur was. Maar sjonge zeg, wat was dat het wachten waard! Ik heb van de hele happening een filmpje gemaakt, maar die is te groot om online te zetten. Wel heb ik een stukje van het eind online gezet. Het vuurwerk was werkelijk prachtig. Zo veel anders dan je op TV ziet. Loeizware knallen, en vuurwerk dat een diameter van over de 200 meter haalt. De show was erg goed in elkaar gezet. Opbouwend en afwisselend genoeg om die hele 20 minuten niet te gaan vervelen. Alles werd afgeschoten van drie schepen in de haven. En ondanks de laaghangende bewolking kon iedereen alles mooi meekrijgen. De bewolking had zelfs een mooi effect door de gehele hemel te verlichten in de kleur van het vuurwerk. Een waar spektakel.

De laatste dag heb ik afgesloten met een verrukkelijke Hong Kong barbecue bij Adam. Op een 28 verdiepingen hoog gebouw gezellig om een grote barbecue met lange prikkers je vis en vlees gaar schroeien heeft wel wat. :-)

Gisteren en vandaag heb ik dan ook gebruikt om uit te rusten van al deze gezelligheid. Morgen wordt het nogmaals spannend als ik een performance ga verzorgen op het Philips Annual Dinner. Daar horen jullie nog vast wel meer over. ;-)

Oja, ik heb ook nog een aantal foto's van de CD van de Skywalk in Macao in het fotoalbum gezet.

Op naar Mexico

2007-02-10T19:22:00.000+08:00

Deze log wil ik beginnen met het nieuws dat Patrick het vliegtuig heeft gepakt en inmiddels bijna in Nederland is aanbeland. Dit in verband met de zilveren bruiloft van zijn ouders. Dit houdt voor mij in dat ik 2 weken lang het rijk voor mij alleen heb! Yeah!

Dat dit helemaal goed gaat komen lijkt me wel duidelijk aan de nieuwe foto's van de afgelopen twee weken. Daarbij heb ik nog altijd de Lonely Planet die mij wegwijs kan maken in deze fantastische stad. En niet te vergeten, het Chinees nieuwjaar komt er aan! Dat wordt dus flink knallen!

Door al het gestress hier op het werk - ik zeg hier, want vandaag, jawel zaterdag, ben ik hard aan het werk - waren we woensdag wel toe aan een massage. Dit waren we al langer van plan, maar we wisten niet echt waar we moesten beginnen. Als je hier in de buurt rond loopt wordt je doodgegooid met leuzen van verkopers op straat. Daarbij hoefden we ook niet een massage met "special ending". Onze collega Victor (Chinezen hier hebben ook een Engelse naam) wist via een vriend wel een te liggen. Dus na het werk zijn we bij elkaar gekomen en daar naar toe gegaan. We werden daar allemaal verwend met een massage van drie kwartier. Het leek wel 15 minuten eigenlijk, maar dat zal wel komen doordat ik moeite moest doen om wakker te blijven. In het begin was het wel wat pijnlijk met al die vastgeroeste spieren, maar na afloop leek ik wel herboren. Totaal relaxt.

Uiteraard hebben we toen van de gelegenheid gebruik gemaakt om maar weer eens naar de Sticky Fingers te gaan. Even Victor introduceren bij de dames. ;-) Ondanks we het wel eens anders hebben meegemaakt zijn we op tijd naar huis vertrokken. Hoewel ik wel met tegenzin weg ben gegaan kon ik wel nog eventjes 's nachts een paar foto's schieten met het nieuwe statiefje dat ik heb gekocht. Het zicht was gelukkig uitstekend en de foto's mogen er dan ook wel wezen. :-)

Die volgende ochtend was het bijzonder helder weer en dat gaf al aan dat deze dag goed zou worden. Lekker uitgerust aan het werk na die massage. Tijdens lunch hebben we onze biezen gepakt om op weg te gaan naar Shui Sham Po. Wederom naar het Golden Computer Center. Ik liep namelijk zelf al een paar keer aan tegen de grenzen van mijn 512MB geheugenkaartje van mijn fototoestel. En Patrick's honger naar DVDs was ook nog niet gestild.
Ditmaal gewapend met fotocamera heb ik wel een foto kunnen maken van binnen. Gelukkig was het nu niet zo druk, dus kun je goed de glazen kasteeltjes zien.
Die dag heb ik voor de zelfde prijs als mijn 512MB kaartje uit NL een 2GB kaartje gekocht. Geen slechte deal dus, en dit bevestigde voor mij echt dat het hier soms vet goedkoper is.
Onze speurtocht rondom het winkelblok werd ook beloond met een DVD zaak. Daar hebben we beide niet van origineel te onderscheiden DVDs gekocht voor zeer scherpe prijzen. 30 HKD per stuk. En zo was ik dus een stapel muziek-DVDs rijker. :-)

Vorige donderdag waren we naar een lokale bar gegaan, en dat waren we deze donderdag ook wel van plan: niet geheel afgeschrokken van de ladies night vorige keer. ;-) Die nacht ben ik nog naar huis gelopen (15 min) en heb zo een snelle route naar het werk / bar district ontdekt. Allemaal op loop- en kruipafstand dus dat is heel mooi. Hoewel die trappen voor de loopbruggen nog wel een uitdaging kunnen worden. ;-)

De volgende ochtend ben ik dan ook te voet naar het werk gegaan. Patrick geloofde er niks van - een van de dagen daarvoor waren we ook lopend naar het werk gegaan en dat duurde toen dik drie kwartier - en ging met de bus en uiteindelijk taxi omdat hij geen goede buslijn kon vinden.
Jawel, uiteraard met dikke grijns op mijn gezicht, toen ik al op mijn bureaustoel zat toen Patrick het kantoor binnen kwam lopen. :-)

Die middag hebben we een Dim Sum tijdens onze lunchbreak gehouden met onze Chinese collega's. Uiteraard werden de kippenvoetjes weer besteld om daarmee spreekwoordelijk onze ogen uit te steken. Al die kleine Chinese snack gerechten zijn wel erg lekker. Hoewel ik de inktvis de volgende keer over sla. Als toetje hebben we kokosnoot gehad met daarin een papje waarin iets van een kikker zat verwerkt. Helemaal duidelijk hebben onze collega's niet uitgelegd, maar het zou iets van het zaad/eitjes van kikkers zijn. Ik heb geen groene stukjes kunnen ontdekken... Het was wel bijzonder lekker met de kokossmaak.

Gisteren hebben we ons pokersetje maar eens uitgeprobeerd en een nieuwe speler aan kunnen wenden. Daarna ben ik met Adam wezen stappen in... de Sticky Fingers. Patrick kon zijn nachtrust wel gebruiken voor de vlucht van vandaag. Ditmaal hebben we ook een andere band gehoord en die mocht er ook weer wezen. Alle keelgaten van de bandleden stonden in de aanval, dus we werden getrakteerd op nummers zoals die van Queen. Ik was pas om 14:00 hier op het werk... ;-)

Still alive and kicking!

2007-02-06T00:22:00.000+08:00

Het was eventjes stil, maar ik zal jullie harten gerust stellen door te melden dat alles prima verlopen is. Afgelopen vrijdag hebben we de ferry gepakt naar Macao, wat reuze snel ging. In een supersnelle catamaran sjeesden we over het water richting het Las Vegas van China. Eenmaal aangekomen kon ik al een glimp meekrijgen van de inmiddels beruchte toren...

Die avond zijn we gezellig met familie Cornelissen (Ton, Fanny, Stan en Chantal) wezen uit eten bij een Portugees. Dat was echt overheerlijk in een lokaal restaurantje. We rammelden van de honger en van het taxibusje dat ons op hoge snelheid door elkaar gerammeld had. Na afloop was de honger dubbel en dwars gestild en met een voldaan gevoel gingen we op weg naar het grootste casino ter wereld: Sands. En ja, dat is werkelijk groot. Het geld dat daar per seconde over de balk gaat, niet normaal meer... Ik werd inmiddels wel behoorlijk gaar, vooral na zo'n drukke week, dus die nacht heb ik genoten van mijn hotelbed.

De volgende ochtend vertrokken we met z'n allen na een riant ontbijt richting centrum. Zeer apart straatbeeld. We kwamen eerst door een straat met allemaal juweliers. Op de genomen foto's staan nog niet zo'n bijzonder grote prijzen, maar we hebben horloges van miljoenen euro's voorbij zien komen. Helaas mocht ik geen (of niet meer) foto's nemen, en dat is niet zo wonderbaarlijk met de herinnering dat ik zowat elke dag hier in Hong Kong dat "copy watch!" naar mijn oren krijg geslingerd.
Vervolgens draaiden we een plein op en plotseling waande ik me in Portugal alleen dan met een boel Chinezen. In een druk straatje waar we lustig op antiek-jacht waren kwam een eindeloze stroom van Chinese scholieren naar beneden. Allemaal in het zelfde saaie kostuum. Ze waren al zo lastig uit elkaar te houden! ;-)
Daarna zijn we nog een trap op gegaan richting een voorgevel zonder gebouw daarachter om daarna nog even een schaterlach van van Stan zijn capriolen te krijgen.

Vervolgens even diep ademhalen, want daar gingen we, op naar de Macau Tower! Met de taxi werden we al vrij snel gedropt voor de toren die vanaf de ferry toch een stuk kleiner leek. Na wat kaartjes gekocht te hebben konden we ons in een lift wurmen om daarna met hoge snelheid naar boven te gaan. De druk op mijn oren bevestigde wat mijn ogen zeiden: sjonge wat is die toren hoog! Toen we de lift uitstapten kwamen we op de eerste plateau aan. Aan de rand kon je op glasplaten staan waardoor je lekker de diepte in kon turen. Ik had eventjes tijd nodig om te stabiliseren van het bloed dat naar mijn hoofd schoot toen ik daar de diepte in keek. Mijn zelfvertrouwen had inmiddels al een flinke deuk opgelopen...

Iedereen was wel toe aan wat hogers en zo gingen we de lift in om naar de hoogste etage, de 61e verdieping te gaan. 233 meter. Wauw, wat een uitzicht zeg! En maar goed dat het weer ook mee zat. Toen we geacclimatiseerd waren hebben we 4 gekken bereid gevonden om een Skywalk X te gaan doen. Dat is een wandeling over de buitenste rand rondom de toren, waarbij je zonder handrail over de rand kunt kijken. Een prachtige beleving. Om al wat te wennen aan de hoogte probeerde ik wat gekkigheden uit om te kijken hoe dat nou voelde zo hoog. Het gaat allemaal goed zolang je maar niet naar beneden kijkt. :-D

Aan het eind van onze Skywalk stond net een groepje in ultrasonische pakken gereed om een Bungy Jump te maken. Wij stonden nog op de voorste rij, dus na wat aandringen bij onze gids, mochten we de sprong afkijken. Het meisje had het er duidelijk moeilijk mee. Na de tweede keer aftellen werd het nee schudden steeds heviger. Toch kreeg de begeleider het meisje toch bereid (zonder slag of stoot) om te springen, heel mooi hoe ze dat doen: gewoon de persoon laten wennen aan het feit om te vallen. Na een angstaanjagend gekrijs van de anderen van het groepje tuimelde ze de diepte in... de diepte in... de diepte in... en ja, eindelijk was ze dan op het laagste punt. Nou, dat had duidelijk een indruk bij mij achter gelaten, want nu moest ik ook gaan!

Dus niet veel later stond ik met een ticket in mijn handen. Ook nog met korting, want ik had al de Skywalk gedaan. Geen Skyjump, veilig vast aan een touwtje, maar een vrije val met elastiek, ook wel bekend als een bungy jump. Iedereen was wel dorstig geworden van al het geweld op die torenrand dus we gingen naar beneden om op het terrasje te settelen.

Vanuit daar had je een mooi uitzicht op de toren, want we zaten precies bij het landingsplatform. Na wat gejoel van wat mensen zijn we maar eventjes opgestaan om gelijk iemand krijsend van de toren naar beneden zien te tuimelen. Het kippenvel stond op mijn armen. Maarja, als echt Hollander ga je dan niet meer afblazen. Kom op, tis wel 100 euro hè?! Dus na een paar slokjes water (want meer wilde ik uit veiligheidsoverwegingen voor mijn toeschouwers niet overwegen) ben ik alleen de lift in gegaan. De rest beneden on mij veilig op te vangen. Daar stond ook dat groepje dat eerder gesprongen was en ze waren duidelijk onder de indruk en zeer tevreden. Vrij zelfverzekerd stapte ik dus de lift uit.

Na mijn pakkie aangetrokken te hebben kon ik op weg naar de ingang. Hmm, dat wachten duurde wel lang. Er moesten namelijk nog twee anderen voor mij, en ik dacht al aan de mensen beneden die onnodig telkens een hartverzakking moesten ervaren.
Maar na wat rillen op het plateau, mocht ik de Duitser voor mij geluk wensen met zijn sprong. Die was zichtbaar angstig en leek er al minder zin in te hebben. Niet echt motiverend voor mijzelf.

Daarna mocht ik gaan zitten. Mijn beden werden provisorisch met een zachte handdoek en strakke riemen vastgesnoerd. En de val werd even besproken. Waggelen naar het randje, ff zwaaien in de camera, fototje, borst naar voren, armen spreiden, en aftellen maar. Niet springen, gewoon laten vallen. De Duitser voor mij was met zijn gewicht tot 36 meter gekomen, en ik zou wel ergens rond de 45 meter bouncen. Ik had namelijk het geluk dat het elastiek al wat uitgerekt was door mijn voorgangers... Lucky me...

De rest moet je maar van de filmpjes (1 van de toren en 2 vanaf beneden) zien. Dat het waggelen naar het randje ontiegelijk beangstigend is, lijkt me duidelijk. Zoals ook goed te zien is, durfde ik niet bepaald naar beneden te kijken en mijn kin steekt daarom triomfantelijk in de lucht. Het elastiek dat zeer zwaar is lijkt als een sumoworstelaar die je van die springplank af wil trekken. De hand van de begeleider in je rug geeft je hoop en steun, maar je weet dat die weg valt. Het aftellen gaat veel te snel, maar die duik, die is werkelijk waar onvergetelijk. Wat je in die seconden daarna meemaakt ik echt raar. Eerst wordt je helemaal wakker geschud omdat al je alarmbellen in je kop gaan rinkelen omdat je naar beneden dreigt te storten, binnen een paar seconden heb je dat geaccepteerd en val je naar beneden met grote vraagtekens in je hoofd: werkelijk, wat gebeurt er?! Dan plots voel je je vogelvrij en ben je totaal los van de aarde. Dan dringt tot je door dat de aarde nu wel heel snel op je af komt. En plotseling wordt je geleidelijk maar snel afgeremd. Dan besef je niet meer wat er gebeurt, want je gaat weer omhoog. Dat rare gevoel in een snelle lift komt weer terug, en dan schrik je weer want je stort weer omlaag. En dan hang je daar... Ondersteboven. Op een hoogte waar niemand naar je kan reiken. De wereld ziet er op z'n kop heel erg mooi uit. Eventjes raar als je de zon naar boven ziet zakken, maar absoluut adembenemend.

Ik kan eigenlijk iedereen aanbevelen om het te doen. Het is geweldig, werkelijk! Alleen die springplank af. Dat is 't 'm... ;-)

Er zijn nog meer foto's van de Skywalk en de Bungy Jump, maar daarvoor moet ik eerst eventjes wat CD's raadplegen... Deze komen dus nog.

De zondag heb ik dan ook maar gebruikt om even lekker uit te blazen met een lange wandeling over de Dragon's Back. Ook adembenemend. :-)

Blueprint for disaster: Macau Tower SkyJump

2007-01-31T19:53:00.000+08:00

Deze zaterdag gaat het gebeuren, ik ga een wens proberen waar te maken door iets te doen wat ik al altijd had willen doen. Vrijdag vertrekken we namelijk voor een mini-weekendje naar Macao. Een zelfstandig landje op een paar paar kwartier varen hier vandaan. Daar staat een toren, de Macau Tower. Deze toren heeft verder geen functie buiten het huizen van een ronddraaiend restaurant en... een extreme sports bedrijfje.

Nu heb ik dus altijd al eens een vrije val willen maken, maar in het platte Nederland gaat zoiets vrij lastig. Uit een vliegtuig springen lijkt me dan wel weer grappig, maar iets teveel voor de eerste stap. Daarom zoek ik het dichter bij de grond, op 233 meter. Dit is namelijk de hoogte waarvan de SkyJump wordt genomen.

Het is nu vooraf natuurlijk gemakkelijk praten, dus a.s. zaterdag zal bewezen worden of ik het aandurf of niet. Maar er is méér. Patrick heeft namelijk semi gezegd, dat hij ook zou springen als ik het zou doen. Dus deze log is vooral bedoeld om mijn goede vriend een hart onder de riem te steken. ;-)

2007-01-30T19:19:00.000+08:00

Zo, weer even een update van mij. Weer lang geleden, maar we zijn hier ontzettend druk geweest de afgelopen weken met onze projecten.

Naast het werken aan de projecten hebben we natuurlijk ook niet stil gezeten. Bart is wezen wandelen, en ik ben inmiddels behoorlijk verslaafd aan de serie Prison Break. Maar buiten dat hebben we natuurlijk ook nog de nodige barren bezocht voor wat cultureel/muzikaal vermaak, en uiteraard een drankje.

Maar waar deze post over gaat: 'The Fried Coffee Concept ©'. Nee, dit is geen band of film ofzo, maar een heus concept wat we binnenkort willen introduceren bij Starbucks. Starbucks heeft namelijk de meest belachelijke soorten koffie; frozen coffee, mocha sjakka latta, en nog veel meer van die flauwekul. Ons idee is werkelijk brilliant, en waarschijnlijk wordt het met open armen ontvangen door de Chinese vestigingen van Starbucks. Het is heel simpel, je moet gewoon koffie zetten, en dan net ietsje te sterk; ongeveer 6 a 7 schepjes. Vervolgens de koffie een half uur in het apparaat laten zitten terwijl het koffie-apparaat aan blijft staan. De koffie wordt dan lekker warm en kookt lekker door. Vervolgens kan de koffie opgedronken worden. En het resultaat mag er wezen hoor. Na het drinken van een kop 'Fried Coffee ©' gaat de productiviteit met 200% omhoog! Hoe dachten jullie anders dat wij zo hard konden werken ;-).

Hiking Hong Kong Island

2007-01-28T21:22:00.000+08:00

Deze log wordt volledig toegeweden aan mijn wandeling van gisteren. Hiernaast kun je een kaart zien (klik op de afbeelding) met daarop mijn route gemarkeerd. Zoals je kunt zien heb ik een flink stuk gelopen - maarliefst ongeveer 15 kilometer. Toch ging dit niet allemaal zo soepeltjes van start.

Gisteren ben ik voor mijn doen vroeg op gestaan. De ferry naar North Point gepakt, en toen al kunnen genieten van de eerste zonnestralen van die dag. Ik ging goed voorbereid op pad. Heb een aantal sites doorgenomen en adviezen door de overheid opgevolgd; alle benodigdheden bij me, zoals een kompas. Dat ik deze ook zo snel nodig zou hebben had ik eigenlijk niet verwacht toen ik nog op de boot aan het schommelen was.

Eenmaal aangekomen op Hong Kong Island heb ik een taxi gepakt. Deze beste man heb ik verteld dat ik naar Quarry Gap wilde gaan, en daar ging het dus fout. Voortaan onderstreep ik uitdrukkelijk de naam van bestemming voor een taxichauffeur, want er was duidelijk spraak van miscommunicatie. Blijkbaar was hem het woordje Gap ontgaan, en werd ik niet veel later doodleuk bij de Quarry (zonder Gap dus) afgezet. Zoals je op de kaart kunt zien, in de linkerbovenhoek, duurde het nog wel eventjes voordat ik bij de Quarry Gap zou aankomen. Maar dat wist ik op dat moment nog niet.

De taxichauffeur had me heilig overtuigd dat ik de weg moest volgen en dan op de juiste plek zou aankomen. Daarom begon ik maar de weg af te lopen. Toen ik iemand tegen kwam wilde ik het toch even zeker weten, en heb de toevallige passant gevraagd waar ik ergens was en hoe ik bij de Quarry Gap kon komen. Het kortje lachje van - poeh hè, daar ben je nog niet - baarde me al zorgen. Maar hij verwees me door naar het zendstation verder de berg op. Daar waren mensen en die konden mij vast wel de weg wijzen.

Dus ik aan de wandel. Niet veel daarna kwam ik dit groepje padvinders tegen. Jawel, mijn redding. Of niet... Na het aanspreken kwam ik al snel tot de ontdekking dat we allemaal het zelfde lot deelden. Zij waren ook de weg kwijt. *kuch* padvinders *kuch* Gelukkig wist ik wel waar we exact op de kaart waren - hier kwam het kompas handig van te pas - en zo hebben we elkaar geholpen. Een van hun vertelde me dat ik inderdaad de weg omhoog moest nemen en dat ik daar dan het aangegeven pad op de kaart zou vinden. Haar zekerheid stelde me gerust, dus na een snelle foto kon ik verder.

Op een gegeven moment kwam ik bij het terrein van het zendstation aan. Dat wist ik door het waarschuwingsbordje dat ik nu privéterrein zou gaan betreden en dat ongeautoriseerde mensen niet toegestaan waren. Ik vermoedde dat ik wel overtuigend zou kunnen overbregen dat ik verdwaald was, dus de waarschuwing nam ik maar voor lief. Na een paar honderd meter kwam ik een tweede bordje tegen dat mij er nogmaals op wees, maar ditmaal wat dringender, dat het toch echt privéterrein was, en dat mijn lichaam zich hier op eigen risico bevond. Het derde bordje nog wat later, baarde me zorgen: er zouden honden loslopen, en ze waren ook niet aansprakelijk voor mijn dood door ongevallen.

Vreemd genoeg zag ik wel verderop de auto staan van een stel dat ik eerder al zag voorbijrijden, dus ik waagde het er maar op. Toen ik het stel zag zitten moest ik even naar adem happen. Herdershonden... Ach, ik als hondenvriend zou er geen problemen mee moeten hebben... Dus ik liep maar rustig door. Na wat angstvallige blikken en getuur naar mijn kaart vroeg de man van het stel of hij me kon helpen. Dat aanbod stond ik zeker niet af en we bogen ons samen over de kaart. Blijkbaar moest ik een stukje nog de weg aflopen, en dan een trap af gaan. Die zou me vanzelf bregen naar een bekend wandelpad.

Toen ik de trap spotte begon ik toch wel te twijfelen of het nu wel zo'm slim idee was om te gaan hiken vandaag. Dit donkere pad de diepte in zou mij van de solide weg af drijven en mij van ver van de bewoonde wereld sturen. Helaas was er geen vervoer terug mogelijk, dus dit was zeg maar de enige oplossing. Ik kwam al snel terecht bij een klein beekje, en even daarna bij dit bord. Met dit uitzicht voelde ik me niet bepaald op mijn gemak en heb toen ook maar voor de zekerheid maar mijn telefoon uit gezet.

Het pad dat ik aan het volgen was werd steeds smaller en begroeider, en toen de betonnen blokken ophielden zag ik het ernstig in. Ik had wel daarvoor een smal zijpad gezien, maar dat was nu niet bepaald mijn eerste keus. Helaas boog het pad dat ik aan het volgen was scherp naar de verkeerde kant, dus ik moest die zijsprong wel nemen. Maar dat pad werd ook al steeds smaller. Ik kwam ook steeds dichter bij de zendmasten. Op een gegeven moment moest ik er rakelings langs, minder dan een meter. Het waarschuwingsbord zat nog vers in het geheugen. Toen ik bij een kruising kwam, werd de keus lastig. Rechtdoor was veel minder doorgaanbaar, maar links en rechts leek meer het resultaat van flinke erosie door hevige regenval dan een looppad Toch maar een stukje naar links gelopen. Maar toen dat op niets uitliep - nog meer splitsingen en smallere paden - ben ik weer terug gegaan. Vervolgens weer langs een mast geklommen, en toen zag ik ineens dit. Dat leek wel het pad van de route die ik zo graag wilde bereiken. Na wat gehaast het dunne pad afgelopen te hebben kwam ik dit paaltje tegen. Ik kon het wel kussen! Ik was eindelijk gered. :-)

De klim die daarop volgde benaderde niet echt mijn bedoeling van een eenvooudige eerste wandeling. Ik wilde het namelijk rustig aanpakken, maar het leek wel of ik nu de zwaarste route te pakken had. Na een hoop geklim kwam ik eindelijk op een top uit, en was er een trap naar beneden. Deze was wel erg lang. Ik kwam onderweg naar beneden nog een aantal andere klimmers tegen, zwaar hijgend en jammerend, dus ik nam aan dat het nog wel even naar beneden zou duren. Eindelijk beneden aangekomen bleek dat ik 599 treden had gehad. Uit mijn kaart bleek ook dat dit een van de moeilijkste routes was. Achja, goede start toch? Ik kwam er zonder kleerscheuren van af en ook nog prachtig uitzicht gehad. Het vervolg was inderdaad wat minder zwaar, maar het uitzicht deed het er zeker niet om. De foto's zullen dit vast wel bevestigen.

De finale kwam toen ik aan het eind van de wandeling was. Ik had al vanaf de berghelling een aantal mooie strandjes gespot, maar kon er helaas niet naar toe komen. Maar nu hoorde ik wat golven kletteren. Daarom toch maar even een detour genomen naar beneden, en na slechts een paar meter kwam ik op een rustig strandje aan. Vol voldoening en uitgeput ben ik daar maar neergeploft. Na die pauze nog even doorbijten om een lange trap omhoog te klimmen, maar daarna mocht ik ook lekker relaxen in de bus, metro en ferry. Goed, hoe groot is de kans dat je Nederlanders tegen komt bij een eenzame bushalte? Blijkbaar groot, want daar stonden er vier.

Na deze dag heb ik het hike-virus te pakken. Ik heb voorgenomen om nu elk weekend een nieuwe route te doen. Gelukkig weet ik nu wel hoe ik het de volgende keer moet aanpakken. En ditmaal twijfel ik ook niet meer over de zonnebrandcrème. Voor dat het maar een winterdag was, ben ik een gloeiend rood huidje rijker geworden. Met wat conrole moet al dat hiken wel een mooie suntan opleveren voor de zomer. Mooi vooruitzicht. :-)

Effe biertje pakken

2007-01-24T00:00:00.000+08:00

Zo, ik heb zin om een bruut lang log te maken, dus bereid je maar alvast voor... Dit weekend hebben we niet veel van ons laten horen, maar dat wil echt niet zeggen dat we stil hebben gezeten. ;-) Om te beginnen kun je hiernaast een foto zien van het geld in Hong Kong. De munten hier zijn veel te groot en te zwaar, en maar goed dat je vanaf 1 euro alleen maar biljetten hebt. Jammer genoeg was het afgelopen weekend zo leuk dat dit geld niet meer aanwezig is in mijn portemonnee.

Dus afgelopen vrijdag zijn we weer eens goed wezen stappen. We hadden ook met een maat van ons afgesproken, Adam uit Australië. Deze jongen van 2 meter hadden we die week daarvoor leren kennen. Hij zat daar toen maar een beetje alleen in't café en daarom heb ik 'm maar uitgenodigd om bij ons een praatje te komen maken. Dat beviel zo goed dat we dus afgelopen vrijdag het dunnetjes over wilden doen. En dat hebben we ook gedaan, wederom erg gezellig geworden. Daarom hebben we hem zaterdag nog eens uitgenodigd, ditmaal bij ons thuis. Om na een drankje (of meer) richting een uitgaanscentrum hier op Kowloon te gaan: Knutsford Terrace. De taxichauffeur bracht ons zeer professioneel precies voor de ingang van de straat, een grote trap met daarnaast een roltrap voor luie mensen. Het moge duidelijk zijn dat wij de roltrap hebben genomen. ;-)
Eenmaal boven aangekomen werden we verrast door een knus straatje met aan weerszijden allemaal zeer mooi ogende restaurantjes. Helaas minder bars dan we hadden verwacht, maar onze oplettende ogen brachten ons naar een muziekcafé die verborgen was achterin een restaurant. Daar stond een live bandje voor ons klaar waar we die avond trouw van genoten hebben. Daarna op zoek naar eten, waarbij we uiteindelijk bij de McDrek zijn beland... Vervolgens afscheid genomen van onze nieuwe vriend en in de taxi richting huis. Gereed voor bed. Sja, dat merkten we de volgende morgen ook wel. De zondag is daarom ook minder interessant.

Behalve dan dat ik die nacht bijzonder slecht sliep. Die maandag werd ik wakker met barstende hoofdpijn en met mijn zeer licht slapen had ik ook misschien maar twee uurtjes slaap achter de rug. Niet bepaald bevorderend om naar het werk te gaan. Niet verwonderend dus dat ik mij die ochtend ziek heb gemeld, naja, Patrick heeft dat dan netjes voor mij op het werk gedaan. Die middag heb ik dus zitten piekeren waarom ik nu zo slecht geslapen had. Het was half te wijten aan onze bovenburen die de nare eigenschap hebben om diep in de nacht knallende ruzie te maken en dan denken met stoelen en tafels te moeten schuiven. Nu is ons appartement niet zo superieur geïsoleerd, dus wij kunnen er wat van mee krijgen. Nouja, verstaan doen we het niet maar het zal vast niet zo vriendelijk bedoeld zijn met al die uitklappers er tussendoor. :-)
De andere helft van mijn slechte slapen was te wijten aan de nare ziekte heimwee. Nog onbekend met dit fenomeen kon ik dus de eerste twee nachten niet zo goed beseffen wat er nu aan de hand was. Maar die maandagochtend met vage dromen over Nederland en een speurtocht naar een brommer uit de tweede wereldoorlog wist ik het wel te verklaren. Ik miste duidelijk dingen die ik thuis blijkbaar allemaal zo voor het pakken had.

Toen ik die middag op het werk verscheen ging het eigenlijk wel. Om de schade in te halen, hebben Patrick en ik toen besloten om die dag maar over te werken. Tegen negen uur 's avonds kwam Patrick met het geniale idee om maar een biertje te pakken. Hans was namelijk in een leuke bar geweest en die wilden we dus ook maar eens gaan opzoeken. Om half tien begon onze zoektocht naar de bar. Met al die enorme gebouwen heb je soms niet door dat een straat langer is dan je denkt, dus duurde het tot tien uur voordat we comfortabel in een stoel neerploften.
Sja, wat zouden we drinken? Hoegaarden stond op de drankenkaart vermeld, maarja zo'n glas koste dan wel direct €5,50. Na wat navragen bleek het niet om een normaal glas te gaan, maar om die enorme emmers van dik een halve liter. Uiteraard hield dat ons niet tegen. :-)

Het bandje kwam wat laat en droogjes binnen sukkelen en begon zich langzaam te verzamelen op het podium. Daar gingen ze dan van start. Hmm, beetje simpele nummertjes, maar ach, zal wel aan het vrouwenvolk liggen dat goed was vertegenwoordigd. Dat afstellen van z'n gitaar kon ie ook maar beter niet tijdens een nummer doen. Qua zang ging het ook er af en toe naast, maar hey, wel een liveband hè? Wij waren niet zo kieskeurig na die dag werken... Maar goed, wij muziekliefhebbers kunnen ook een gevoelige snaar geraakt krijgen, dus dan de vraag of we hier bleven of niet. Naja, bier smaakt goed toch? Toen onze glazen bijna leeg waren kwam de tweede set. Nouja, dan maar zien of het nog wat zou worden. En zoniet, dan zouden we het bed in duiken. Dit was dus het cruciale punt van de avond waar het mis is gegaan.

Het tempo was al wat omhoog gegaan en de bandleden leken duidelijk er meer zin in te hebben. Het applaus was ook al een aardige voedingsbodem, dus er zat potentie in. Wij waren ons bier ook nog niet zat, en de derde was inmiddels besteld. Ik was na die tweede set al behoorlijk onder de indruk en invloed, dat ik de zanger eventjes verteld heb dat ik ze goed vond spelen. Dat deed ie een beetje lafjes af alsof hij het niet als een compliment zag. En ik vond z'n stem nog wel zo goed klinken bij het nummer van U2. Na wat vermakelijk de inhoud van het café te bestuderen, begon de set. Nee, mensen, nu niet denken dat wij hier toegeven dat we de Filippijnse dames aan het bestuderen waren, maar we hadden een erg grappige Japanner aan onze linkerzijde zitten. Deze liet namelijk openlijk zijn liefde kennen voor zoetsappige nummers door dominant met een groot glas bier (halve liter) voor het tafeltje van zijn metgezel te gaan staan en dan mee te playbacken. Een silhouet van deze meneer is te vinden in het fotoalbum. ;-)

Deze meneer was het overigens ook duidelijk minder eens met de muziekstijl van de derde set, die een hoog rock-gehalte had. Hij moest namelijk opzienbarend vaak naar het toilet. Toen zijn nauwelijks aangeraakt bier daar eenzaam op de tafel stond te sterven, en hij wel erg lang over zijn toiletbezoek deed, was de het blijkbaar de laatste druppel geweest, want het tweetal vertrok wankelend naar de uitgang. Wij daarentegen waren uit ander hout gesneden. Het bier vloeide nog steeds rijkelijk en van sterfgevallen was duidelijk geen sprake. Daarbij bood het podium hogekwaliteitsentertainment (onthouden voor scrabble!). Nu werd mij duidelijk waarom ik ook alweer naar Hong Kong was gekomen. Van heimwee was op dat moment zeker geen sprake. De band en met name de gitarist met indianen-look stond daar toch even een performance te geven! Dat deze meneer een draadloze gitaar had, liet hij ook maar duidelijk weten. Zonder een krenk in het geluid stoof hij het café door. Om daarna nog even buiten een praatje te maken met de portier en vervolgens op de bar nog even wat kunstjes te vertonen (filmpje). Wij waren bijzonder onder de indruk en waren ook behoorlijk te tijd aan het vergeten. Patrick vertrok al iets eerder en na een stukje van de vierde set werd het mij ook iets teveel en ben ik maar een taxi in gekropen. Gelukkig dat het werk dichtbij is, en dat een taxi je binnen 10 minuten daar af zet. :-)

Om dit alles een beetje goed te maken heb ik daarom besloten om vanavond maar eventjes gezond te doen. Een maaltijdsalade was de keuze voor vanavond, en die is bijzonder goed bevallen. De keuze tussen kip of varken was snel gemaakt met de gedachte aan de dode vogel op tv. De heimwee is nog steeds niet helemaal over, maar ik ben mij nu hier goed aan het vermaken met een DVD van Diana Krall en een lekker glas whisky naast mij. Zo, nu naar bedje toe. ;-) Oja, en applaus voor de mensen die het tot hier aan hebben volgehouden met lezen! :-D

Fotomania

2007-01-21T22:41:00.000+08:00

Het was eventjes radiostilte op dit weblog, maar daar ben ik weer! :-) En met veel goeds. Ik heb namelijk eindelijk een nieuwe externe casing kunnen vinden die ik wél op mijn laptop kan aansluiten, waardoor ik nu eindelijk zelf de foto's kan beheren, en niet daarvoor afhankelijk ben van Patrick's laptop.

Dus ik heel vlijtig mijn fotocollectie ordenen om er daarna achter te komen dat deze de gratis 250MB overschrijdt die Picasa mij aanbiedt. Dus nu heb ik maar een abonnementje genomen met dik 6GB aan ruimte. Genoeg voor héél veel fotoplezier! :-D
Vandaar dat de link met de foto aan de rechterkant van deze tekst niet meer naar het Hong Kong album verwijst. Vanaf nu kom je namelijk gewoon in mijn overzicht terecht, want ik heb alle foto's geordend en gegroepeerd in gescheiden albums. Zo kun je gemakkelijk zien waar de foto's over gaan, en waar en wanneer ze genomen zijn.

Helaas worden filmpjes nog niet echt goed aangegeven in Picasa, er staat wel een minuscuul klein icoontje in de linkeronderhoek, maar volgensmij moeten jullie nu nog goed zoeken om deze te ontdekken... ;-) Ook werken de oude links vanuit het weblog niet meer, omdat ik deze nog moet veranderen.

Goed, check alle fotoalbums dus maar eens goed, want ik heb ook nog een aantal nieuwe in de voorgaande albums geüpload. Vooral de filmpjes tijdens het vliegen zijn de moeite waard. Veel kijkplezier! ;-)

Het mooie van internet

2007-01-21T19:11:00.000+08:00

Gisterenavond waren we allebij zo ontzettend lui, dat we geen zin hadden om te koken. Rond een uur of 9 zijn we toen maar eens op internet gaan kijken of we in de omgeving hier ergens pizza konden bestellen. Dit bleek te kunnen bij de Pizza Hut. Maar het wordt nog mooier; je kon het eten daar gewoon online bestellen. Wij dus een account aangemaakt, en tadaaa, 30 minutjes later stond de pizza-man beneden in de lobby. We moesten dus nog wel zelf helemaal naar beneden toe (met de lift) om de pizza's in ontvangst te nemen... dat was toch wel even ietsje minder :P.

Golden Computer Centre in Sham Shui Po

2007-01-19T13:41:00.000+08:00

Gisteren waren we daar naar toe gegaan om eens wat computer parts bij elkaar te sprokkelen. Patrick was namelijk in nood geraakt met onze 10Mbit verbinding, en kon daarom wel wat externe ruimte voor wat bitjes gebruiken. Dus we hadden met onze goede collega Roman afgesproken om na het werk naar een bekende computerplaats te gaan. Dus wij na het werk in de taxi en hoppa op weg naar the place to be.

Zo heb ik ook een beetje wat kunnen zien van het noordelijk deel van Kowloon. Sjonge, dikke verhoogde autosnelwegen en ontzettend veel flats. Écht veel flats. Twee onder een kap kennen ze in dit stadsdeel niet echt. We reden ook voorbij het textiel gedeelte. En jawel, dan zie je alléén maar shops met textielflapjes in allerlei kleuren. Dan doel ik dus niet op 5 ofzo. Ook geen 10, maar minstens 100 van dezelfde winkels, allemaal met gekleurde flapjes.

En toen kwamen we aan bij onze bestemming. Eventjes een smal trapje omhoog, en tadaa! Dit is echt niet te beschrijven, en ik baal er dan ook van dat ik mijn camera niet bij me had, maar op één grote etage in één gebouw allemaal computerwinkels. Ieder in zijn glazen kasteel van 3 bij 3 meter, met aan alle wanden alleen maar computeraparatuur als behang. Uiteraard zeer lage prijzen, maar zeker geen slecht spul. Ik heb alle kwaliteitsmerken voorbij zien komen, en van alles was voldoende keuze. Had de een het niet, dan had de ander het wel.

Na een hoop gezoek, discussies (die dankzij onze handige tolk Roman soepel verliepen) had Patrick eindelijk zijn extern schijfje gevonden tegen een zeer acceptabele prijs. Mijn oog viel aan de overkant op de kleine USB flash-sticks. Daar heb ik een 2GB exemplaar van een hier zeer gerespecteerd merk (JT) gekocht. Dat scheelde me €5,- tenopzichte van Nederland, maar dan had ik in NL wel een goedkoop merk gehad. In principe heb ik dus 1/3 van de prijs in NL bespaard. Patrick kwam er ook niet slecht van af met een gelijke ratio.

Ondanks dat we daar geen semi-legale DVD's hebben gevonden was onze missie toch redelijk geslaagd. :-)

Lang zal ie leven!

2007-01-17T10:38:00.000+08:00

Gisteren was een leuke dag. Ondanks zo ver van huis toch nog heel erg jarig gevoeld. Hier op het werk hebben mijn collega's in het Chinees en Nederlands een verjaardagslied gezongen. Daarna hebben we cake gegeten. Slingers kon ik helaas zo snel niet vinden, sja carnavalwinkels liggen hier ook niet om de hoek. :-D

's avonds ben ik nog met Patrick gaan eten in de restaurantjeswijk van HK, Soho. Knusse straatjes die tegen de berg opgebouwd zijn. Dat was dus flink hellingtrekken voor onze taxichauffeur. :-)
In Soho heb ik een peperduur gepeperd biefstuk gegeten wat het geld meer dan waard was. Heerlijk zeg! Daarna zijn we naar huis gegaan om wat uit te puffen en op tijd het bed in te duiken, want helemaal bijgeslapen zijn we nog steeds niet.

Verder vond ik het erg leuk om zoveel telefoontjes te ontvangen. Sorry voor diegene die mij om 17:10 probeerde te bellen, want van uitputting lukte het me niet om hier ala 0:10 nog een gesprek te voeren. ;-)

Zo, nu weer an die arbeit. Ik heb weer genoeg energie verzameld om aan die mega stabel ASP.NET boeken verder te gaan...

Financial Idependance Day

2007-01-16T09:04:00.000+08:00

Jawel, jawel, vandaag is mijn 21e verjaardag! Dat heeft het weer ook geweten, want vandaag is een mooie zonnige dag en de mist/smog van de laatste dagen is ook behoorlijk opgetrokken. Mijn verkoudheid lijkt ook eindelijk verdwenen te zijn.
Gisteren heb ik van mijn roomie Patrick al een heerlijke versnapering gekregen: Glennfidish whiskey. Straks kijken of ik hier vlaai (of taart) kan regelen for my colleagues. :-)

Miscommunicatie

2007-01-15T17:02:00.000+08:00

Er zijn gewoon een aantal dingen die in Hong Kong niet meer kloppen. Wel jammer, want ik gebruikte ze eigenlijk best vaak. Zo is "Praat ik Chinees ofzo?" hier een vrij normale vraag, en "van hier tot Tokio!" is ook niet meer zo heel erg ver... De oplossing is vrij simpel: "Praat ik Frans ofzo?" en "van hier tot IJsland!". Zo, problem solved! :-)

Captain logbook, week one

2007-01-14T02:37:00.000+08:00

Zo, de eerste week hier in Hong Kong zit er op. En het was me een weekje wel hoor. Ondanks hoe chaotisch Hong Kong op me af kwam, begin ik me nu hier al een beetje thuis te voelen. Wat dat betreft heeft Assembléon het slim aangepakt. Met zo'n serviced apartment kunnen we veel sneller aan de slag. Ik zou er niet aan moeten denken dat ik deze eerste week allemaal woonwinkels moest afstruinen om mijn slaapplaats en woonruimte bij elkaar te sprokkelen. We zitten hier op een perfecte locatie. Veel handige dingen in de buurt; station, busdienst, supermakten, restaurantjes, etc. Ondanks dat we in hartje stad zitten, is het hier rustig wonen. Weinig verkeer, redelijk wat groen en een mooi uitzicht.

Met onze stage gaat het ook erg goed. Hoewel ik zelf nog niet een perfecte werkomgeving heb (zelf configureerbare laptop) kan ik prima aan de slag. Mijn collega's zijn erg aardig en de werkdagen vliegen eigenlijk voorbij.

Nu ik ook eindelijk wat uitgerust ben, en mij redelijk genesteld heb in Hong Kong, kan ik ook eindelijk van deze stad genieten. Je kunt hier zoveel doen en dat op maar zo'n klein stuk land. Je bent zo van hartje stad in de rimboe. Ook het verschil in stadsdelen is enorm. Van westerse gebouwen naar knusse en geurige straatjes. Er is toch wel een duidelijk verschil tussen het Engels en Chinees deel. Beide hebben hun mooie en mindere kanten, maar de mix tussen die twee maakt het eigenlijk altijd wel goed te doen hier.

Overigens, het is hier nu winter. Dat zou je echt niet zeggen. Ik heb vanmiddag gewoon met een t-shirtje rondgelopen, was goed te doen met die 20 graden. Naar mijn idee is het hier nu zoals lente in NL.

In het begin van de week was het wel eventjes wennen hoor. Er lijkt zoveel anders te zijn dan in Nederland. Het eerste wat gelijk opvalt is dat alles links is. Niet alleen het rijden, maar ook het staan bij ingangen en deuren, roltrappen, het passeren van iemand, het kijken bij oversteken, het instappen van auto's.

Bovendien is hier alles zo netjes. Chinezen zijn wat dat betreft hele beschaafde mensen. Je kunt er haast een sport van maken om graffiti te spotten, want die is hier nauwelijks. Straten zijn ook erg schoon. Zelfs het voetpad wordt schoongespoten met water! En dan heb ik het over een enorme slang waar de brandweer jaloers op wordt... Afval wordt ook door iedereen netjes in prullenbakken gegooid. Mensen lopen ook erg netjes en laten elkaar voor indien nodig. Hier geldt totaal niet het recht van de sterkste man zoals dit in NL wel meer het geval is. Ik stond werkelijk verbaasd over de nette rijtjes bij een bushalte. Iedereen sluit netjes aan. Geen voorkruiperij, zelfs niet iemand die super gehaast is. Een vreemd tafereel dat ook te zien is tijdens de lunch, is dat je voor een restaurant een hele rij Chinezen ziet staan. Mensen wachten dan gewoon op een plaatsje. En dat wachten kan soms wel tot tientalle minuten oplopen...

We zijn ook behoorlijk vaak in typisch Chinese delen van de stad geweest. Je komt dan om de 5 min misschien 1 blanke tegen. Dan valt je ook goed op hoe klein en smal die chineesjes zijn. Ook hebben ze allemaal zwart haar en een wat platter gezicht. In het begin leken ze voor mij echt allemaal op elkaar. Maar nu begin ik al onderscheid te zien. De mensen hier zijn echt aardig en beleefd. Heel behulpzaam en rustig. Wat je vaker van steden als Hong Kong en hun inwoners in Nederland ziet, zijn juist de wat drukkere momenten. In het dagelijks leven is het hier helemaal niet zo chaotisch. Wel kun je merken dat Chinezen hier erg individueel zijn. Begroeten op straat doen ze niet zo snel, in een bus is de stilte oorverdovend en in openbare gelegenheden doet ieder z'n ding. Het is daarom juist leuk om naar mensen te lachen (lees: niet uitlachen) of de portier te begroeten. Je merkt dat ze dat eigenlijk toch wel kunnen waarderen.

Het was dus een mooie eerste week. Ik kijk al uit naar deze week, omdat ik nu eindelijk tijd heb om de stad een beetje te ontdekken. Uiteraard zal ik mijn fototoestel dan meenemen, zodat jullie er ook wat van kunnen meemaken.

Operatie wi-fi

2007-01-14T02:19:00.000+08:00

... is gelukt! Zojuist heb ik hier wifi aan de praat gekregen. Vreemd genoeg wil ons B/G access point alleen op B werken. B is trager dan G, dus dat is wel minder. Maarja, onze laptops kunnen eigenlijk alleen maar B aan... Dus zo'n ramp is het nu ook weer niet.

Maar dit is zeer goed nieuws. We kunnen nu eindelijk fatsoenlijk vanuit ons eigen appartement internetten en hoeven niet telkens naar de lobby te gaan waar het internet bijzonder traag is. Straks nog een eigen laptop, en dan kan ik helemaal alles hier goed bijhouden.

Movie

2007-01-13T21:15:00.000+08:00

Jawel, precies tot het goede moment gewacht. Mijn Picasa webalbum heeft zojuist een update gekregen en is nu ook in staat om video's weer te geven! Heel mooi, want nu heb ik gelijk het filmpje van het appartement online gezet.
Wel eventjes geduld hebben om het filmpje te laten laden...